13.3.13

Τι μπορούμε να μάθουμε από τον Τσάβες



Ο Νίκολας Μαντούρο, ο αντικαταστάτης του Ούγκο Τσάβες στην Βενεζουέλα, κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι δολοφόνησαν τον Τσάβες δίνοντας του καρκίνο. Ναι, υπάρχουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ των πολιτικών τάξεων της Ελλάδας και της Βενεζουέλας.

Πριν ο Μαντούρο κατηγορήσει τις ΗΠΑ για τον θάνατο του Τσάβες, είχε κατηγορήσει αυτούς που πιθανολογούσαν τον θάνατο του Τσάβες ως «διανοητικά καθυστερημένους», «αρωστημένους με μίσος», ακροδεξιούς και πράκτορες των Αμερικάνων. Δηλαδή, ο θάνατος του Τσάβες ήταν πλεκτάνη, αλλά και αυτοί που πιθανολογούσαν ανοικτά την πλεκτάνη, ότι δηλαδή ο Τσάβες πεθαίνει, ήταν και αυτοί στην πλεκτάνη. Λογική τύπουΤσάβες.

Βέβαια η πορεία του Τσάβες δεν στηρίχθηκε στην λογική αλλά στην άνοδο της τιμής του πετρελαίου. Να σημειώσουμε εδώ, ότι οι ΗΠΑ τυπώνοντας τα δολάρια με το τσουβάλι για να συνεχίσει να επιπλέει το φουσκωτό που λέγεται αμερικάνικη οικονομία, έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην άνοδο της τιμής του πετρελαίου, πρώτων υλών και γεωργικών προϊόντων.

8.3.13

Πλούτο παράγουν οι καινούργιες ιδέες



Μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα από μια συνέντευξη που είχε δώσει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Μποδοσάκη, Δημήτρης Βλαστός, στην Μαρία Κατσουνάκη και δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή, στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς.

Ο Δημήτρης Βλαστός μετράει στο Ιδρυμα Μποδοσάκη 37 χρόνια επαγγελματικής ζωής, ως σύμβουλος κυρίως. Το 2007 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου του Δ.Σ. Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1939, ο Δ. Βλαστός έχει ένα εντυπωσιακό σε σπουδές βιογραφικό (νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο και στη Γενεύη) και επαγγελματική δραστηριότητα που ξεκινάει πολύ νωρίς: το 1962, ως στέλεχος της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη.

4.3.13

Προς Χατζηδάκη επιστολή... [ανώνυμου βιομηχανικού εργάτη]



Αξιότιμε κύριε υπουργέ,

Μερικές απλές αλήθειες για την αφιλότιμη την θεά Ανάπτυξη και τις θεραπαινίδες της, τις «ξένες επενδύσεις»

Όσες ξένες επενδύσεις κι αν έρθουν (καλοδεχούμενες), δεν θα ρεφάρουμε ποτέ, αν δεν κρατήσουμε τις ήδη υφιστάμενες βιομηχανικές μονάδες (ελληνικές ή ξένες).

Ο πρωθυπουργός, ο υπουργός ΠΕΚΑ και εσείς, ΑΔΥΝΑΤΕΙΤΕ να μπείτε στον κόπο να ελέγξετε έστω και τις μισές ΝΕΕΣ επενδύσεις και να σπρώξετε τον σκουριασμένο κρατικό μηχανισμό για να τις εγκρίνει ή να τις απορρίψει, αν πάσχουν.

Ακόμα και να αφήσετε οτιδήποτε άλλο και ασχοληθείτε με αυτό, η δομή, οι διαδικασίες του Δημοσίου, είναι τέτοιες που θα ηττηθείτε, όπως και ΟΛΟΙ οι προηγούμενοι που επιχείρησαν να φέρουν επενδύσεις στην Ελλάδα.

Καθήκον των ΥΠΕΚΑ, υπ. Ανάπτυξης και των Περιφερειών είναι να γνωμοδοτούν (και εν συνεχεία να αδειοδοτούν ή να απορρίπτουν, ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ) τη συνέχιση λειτουργίας μονάδων, την επέκτασή τους και το άνοιγμα νέων. Στο δεδομένο υφεσιακό περιβάλλον, εκτιμώ (δεν έχω ποσοτικά στοιχεία) ότι οι θέσεις εργασίας προκύπτουν (για την ακρίβεια, σώζονται) κατά 90% από τη συνέχιση λειτουργίας μονάδων, κατά 5% από την επέκταση υφιστάμενων δραστηριοτήτων και 5% από τις αμιγώς νέες.

Αν συμφωνήσετε στα ανωτέρω αυτονόητα, συνεχίζετε το διάβασμα της επιστολής. Αν όχι, την πετάτε.

3.3.13

Ο Μητσοτάκης και η επιστροφή των [δημοσίων] προτύπων [σχολείων]

Φωτό από το ιστορικό αρχείο του σχολείου μου, από τα παλαιότερα
δημόσια πρότυπα πειραματικά σχολεία της χώρας... 
Ενας τρόπος -από τους πολλούς που υπάρχουν- για να ονομάσουμε την περίοδο που διέρχεται η χώρα είναι και ο εξής: «η εκδίκηση του Μητσοτάκη». Χρειάστηκε να περάσουν όχι δέκα, αλλά είκοσι χρόνια από την πτώση της κυβέρνησής του, το 1993, ώστε να βρισκόμαστε σήμερα με την ίδια ατζέντα μεταρρυθμίσεων που έθεσε τότε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: ιδιωτικοποιήσεις, μείωση του κράτους, απελευθέρωση των αγορών. Και τι ειρωνεία, αλήθεια, να είναι ο τότε μέγας πολέμιός του εκείνος ο οποίος σήμερα υποχρεώνεται να την εφαρμόσει! Τέτοιου μεγέθους ειρωνείες όμως λειτουργούν από μόνες τους· ακόμη και η απλή υπόδειξή τους στο κοινό περιττεύει. Γι’ αυτό και δεν υπήρξε κανένας σχετικός υπαινιγμός από πλευράς του Κ. Μητσοτάκη την περασμένη Δευτέρα, στην παρουσίαση του βιβλίου «Μπροστά από την εποχή της - Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας 1990 - 1993».