5.7.13

Ας αρχίσουμε από τις δομές, όχι από τους ανθρώπους.



Η είδηση «ανέβηκε» γρήγορα στην επικαιρότητα, ηλεκτρονική και ψηφιακή: «στην ΕΛ.ΑΣ. η Δημοτική Αστυνομία», «η τρόικα, που συναντήθηκε χθες με τον πρωθυπουργό και τον κ. Ευ. Βενιζέλο, εμφανίζεται θετική στη σχετική πρόταση που έχει υποβάλει η κυβέρνηση, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της κινητικότητας» έλεγε η επεξήγηση του άρθρου της Καθημερινής.

Ουσιαστική κίνηση στην σωστή κατεύθυνση; Ή μία ακόμα τουφεκιά στο βρόντο, ένα ακόμα οριζόντιο μέτρο; Αυτές ήταν οι πρώτες μου σκέψεις. Εξαρτάται αν θέλουμε η αλλαγή να είναι προσωρινή, προσχηματική, ή μόνιμη. Γιατί αν θέλουμε να είναι μόνιμη τότε πρέπει να αρχίσουμε από τις δομές, όχι από τους ανθρώπους.

Διότι το ζητούμενο δεν είναι απλά και μόνο να μεταφερθούν 4000 υπάλληλοι από τη Δημοτική Αστυνομία στην ΕΛΑΣ. Είναι, αφενός, να μεταφερθεί στην ΕΛΑΣ και όλη η αρμοδιότητα αστυνομικών ελέγχων (που τώρα μοιράζεται με αποτέλεσμα εν πολλοίς να μην ασκείται), αφετέρου δε να οριστεί απλά και με απόλυτη σαφήνεια ποιοί και πως θα ασκούν τους λοιπούς διοικητικούς δημοτικούς ελέγχους (πχ τραπεζάκια στις πλατείες).

Διότι το κύριο πρόβλημα του κράτους μας είναι οι πολύπλοκες, γραφειοκρατικές και αλυσιτελείς δομές που πρέπει άμεσα και χωρίς οίκτο να καταργηθούν, όχι οι υπάλληλοι που στελεχώνουν τις δομές. Οι υπάλληλοι προκύπτουν ως πρόβλημα ακριβώς επειδή είναι προβληματικές οι δομές, είναι και αυτοί υποκείμενοι του προβλήματος και εν μέρει διαιωνιστές του, ειδικά από την ώρα που αποτελούν την ασφαλή «ασφαλή» συναισθηματική κουρτίνα που χρησιμοποιούν όσοι δεν επιθυμούν την άλλαγή. Διότι οι υπάλληλοι, άνθρωποι όπως εσείς κι εγώ, υπάρχουν για να στελεχώνουν τις δομές και να παράγουν αποτέλεσμα, και τελικά -απολυόμενοι- θα απορροφηθούν, είτε σύντομα οι έχοντες πολλές ικανότητες είτε αργότερα οι έχοντες λιγότερες, σε άλλες δραστηριότητες όπου θα είναι και απαραίτητοι και παραγωγικοί.

Η κατάργηση δομών όμως κτυπά στην καρδιά το κομματικό κράτος, τη νομενκλατούρα του ρουσφετιού και της συνδιαλλαγής, καθώς καταργεί το εργαλείο. Η απλή μετακίνηση ανθρώπων από την άλλη εξυπηρετεί διττά όλον τον παραπάνω συρφετό: αφενός οι μετακινούμενοι θα αποκτήσουν την ανάγκη «εκ νέου προστασίας», αφετέρου κενούνται θέσεις ώστε να αυξήσουμε στο μέλλον («που θα φτιάξουν και πάλι τα πράγματα...») το πλήθος των «προστατευόμενων». Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα... Πάντα...

υ.γ.1 στη φωτό οι -γραφικοί στην εικόνα- ποδηλάτες της δημοτικής αστυνομίας του Δήμου Αθηναίων. Θυμάμαι πόσοι, όταν παρουσιάστηκε, επικέντρωσαν στο εργαλείο και όχι στην δομή και την αποτελεσματικότητα της. Αλλά και αυτό είναι άλλη κουβέντα... Πάντα...

υ.γ.2 «επικεντρώνω στις δομές» δεν σημαίνει παραπέμπω τις όποιες αλλαγές στις καλένδες, στο διηνεκές. Σημαίνει πως σχεδιάζω και ενεργώ αποφασιστικά, άμεσα, ακαριαία και - το κυριότερο- όχι με την προχειρότητα που επιδείχθηκε στην περίπτωση της ΕΡΤ. Αλλά και αυτό είναι άλλη κουβέντα... Πάντα...