30.7.13

Έχει η ΔΡΑΣΗ κυβερνητικές προτάσεις;



Σε άρθρο του στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, την Παρασκευή 28 Ιουνίου, ο καλός δημοσιογράφος Ανδρέας Γιουρμετάκης έγραφε: «…Αν μας αρκεί η φυγή των σημερινών και μόνο, γιατί (να ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ και) να μην ψηφίσουμε ΚΚΕ, Ανεξάρτητους Έλληνες, Χρυσή Αυγή ή ΔΡΑΣΗ; «ΓΙΑΤΙ, δεν έχουν εναλλακτικές προτάσεις εξουσίας» είναι η απάντηση…».

Είμαι βέβαιος πως, ειδικά ο Α. Γιουρμετάκης, γνωρίζει καλά τόσο την έκταση όσο και τον ρεαλισμό των κυβερνητικών προτάσεων της ΔΡΑΣΗΣ (που σε κάθε περίπτωση θα αποτελούσαν μέρος των προτάσεων μιας κυβέρνησης συνεργασίας κι όχι προτάσεις μονοκομματικής κυβέρνησης…!). Είμαι βέβαιος πως η αναφορά στη ΔΡΑΣΗ έγινε εκ παραδρομής της αναφοράς σε άλλα μικρά κόμματα, προς ενίσχυση του βασικού επιχειρήματος του άρθρου, ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αυξάνει τα ποσοστά του εξαιτίας της πολιτικής ώριμου φρούτου που ακολουθεί».

Για να μη μένουν όμως λανθασμένες εντυπώσεις κι επειδή η ΔΡΑΣΗ βρίσκεται σε εμπάργκο από τα κεντρικά ΜΜΕ, θεωρώ υποχρέωσή μου να σχεδιάσω το περίγραμμα των προτάσεών της και να δώσω κάποια παραδείγματα.

Η ΔΡΑΣΗ είναι ένα κόμμα που αποτελείται σχεδόν στο σύνολό του από μη-επαγγελματίες πολιτικούς και συνεπώς δεν εξαρτάται από κομματικές πελατείες ή συνδικάτα που τη στηρίζουν. Γενικά, πιστεύει σε μια οικονομία που βασίζεται στο τρίπτυχο «μικρό κράτος, λίγοι φόροι, καθαροί και απλοί κανόνες για όλους». Σε κοινωνικό επίπεδο τάσσεται υπέρ της προόδου του καθενός ανάλογα με την εργατικότητα και την αξία του, με το κράτος σε ρόλο διαιτητή και όχι παίχτη που μοιράζει την τράπουλα… Παράλληλα, τάσσεται υπέρ της ύπαρξης ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους, που δεν αφήνει κανέναν πολίτη να πέφτει κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο διαβίωσης.

Προς ποια κατεύθυνση θα πίεζε λοιπόν η ΔΡΑΣΗ, αν αύριο μετείχε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας παρόμοια με τη σημερινή, στη θέση ας πούμε της ΔΗΜΑΡ;
  • Θα απέρριπτε τον κατάπτυστο «κομματικό κανόνα 4:2:1» για διορισμούς σε επιτελικές θέσεις, που εφάρμοσαν οι 3 κυβερνητικοί εταίροι, και θα προέτασσε αποκλειστικά τα αξιολογικά κριτήρια για την ανάληψη οποιασδήποτε διευθυντικής θέσης (με προτίμηση σε ανθρώπους αναγνωρισμένης αξίας από τον ιδιωτικό τομέα, που δεν αναμείχθηκαν ποτέ στο παρελθόν με την πολιτική)
  • Θα πίεζε για τη μείωση του μεγέθους του δημοσίου, ξεκινώντας με το κλείσιμο οργανισμών που δεν έχουν αντικείμενο ή των οποίων το αντικείμενο καλύπτεται από άλλους οργανισμούς (αναφέρω ενδεικτικά ότι στην Ελλάδα λειτουργούν τουλάχιστον 4 «οργανισμοί μελετών για την προώθηση της ανάπτυξης», ενώ θα ήταν προτιμότερο απλώς να κλείσουν, απαλλάσσοντας τους φορολογούμενους από τα έξοδά τους: αυτό θα έφερνε μεγαλύτερη ανάπτυξη!)
  • Το πρόβλημα του δημοσίου δεν είναι μόνο το μέγεθος αλλά και η χαμηλή του ποιότητα. Η ΔΡΑΣΗ θα πίεζε για την εφαρμογή συστημάτων αξιολόγησης παντού, με παράλληλη απομάκρυνση όσων είναι ακατάλληλοι για τη θέση τους. Ξεκινώντας από τα βασικά (ποιος προσλήφθηκε με πλάγιες διαδικασίες, ποιος χρησιμοποίησε πλαστά πιστοποιητικά, πλαστή προϋπηρεσία κλπ) και συνεχίζοντας με μετρήσιμους δείκτες, όπου αυτό μπορεί να εφαρμοστεί γρήγορα: όποιος υπάλληλος δικαστηρίου καθαρογράφει περισσότερες αποφάσεις αμείβεται καλύτερα, όποιος ταμίας της ΔΕΗ εξυπηρετεί περισσότερους πελάτες, επίσης κοκ.
  • Θα εισηγούνταν τη δραματική απλοποίηση της φορολογίας. Στη ΔΡΑΣΗ πιστεύουμε πως η πολυπλοκότητα ευνοεί τη φοροδιαφυγή κι αποθαρρύνει τις επενδύσεις. Προτείνουμε τη φορολόγηση όλων των εσόδων ανεξαρτήτως πηγής, με ενιαίο συντελεστή κλίμακας, με ταυτόχρονη κατάργηση κάθε φόρου στην ακίνητη περιουσία. Φορολογούμε ότι μας φέρνει εισοδήματα, όχι ότι αποκτήθηκε με χρήματα που είχαν ήδη φορολογηθεί!
  • Η ΔΡΑΣΗ θα δούλευε υπέρ της άγριας πάταξης της γραφειοκρατίας. Η εμπλοκή πολλών υπηρεσιών για μία δουλειά, λειτουργεί εναντίον των επενδύσεων και υπέρ της διαφθοράς. Στόχος μας είναι η μαζική κατάργηση αχρείαστων νόμων και διαδικασιών. Με κυρίαρχο σήμερα πρόβλημα την ανεργία, το κράτος θα όφειλε να διαμορφώσει ευνοϊκότατες συνθήκες για τους νέους που επιθυμούν να αρχίσουν κάτι δικό τους: μηδενική φορολόγηση για τα πρώτα χρόνια νέων μικρών επιχειρήσεων, εύκολη και γρήγορη αδειοδότηση, θέσπιση χρονικών ορίων για την απάντηση κάθε αιτήματος από το δημόσιο, με δυσμενείς συνέπειες για υπαλλήλους και διευθυντές σε περίπτωση κωλυσιεργίας.
  • Η έννοια της ελευθερίας βρίσκεται στον πυρήνα των προτάσεων της ΔΡΑΣΗΣ. Ελευθερίας τόσο οικονομικής όσο και ατομικής. Θεωρούμε πώς κάθε άνθρωπος δικαιούται να ασκεί όποιο επάγγελμα θέλει, εφόσον έχει τα απαραίτητα προσόντα. Είμαστε κατά των συντεχνιακών προνομίων και υπέρ του ανοίγματος όλων των επαγγελμάτων, ανεξαρτήτως γεωγραφικών περιορισμών, αριθμητικών περιορισμών, ελάχιστων αμοιβών ή προκαθορισμένων ποσοστών κέρδους προνομιούχων ομάδων. Είμαστε υπέρ της κατάργησης κάθε «φόρου υπέρ τρίτων», όπως π.χ. το αγγελιόσημο και οι κρατήσεις υπέρ του ταμείου νομικών.
  • Ενόψει του αναμφισβήτητου αδιεξόδου στο οποίο οδηγείται το ασφαλιστικό, η ΔΡΑΣΗ κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση (παρόμοια με ότι ισχύει και σε άλλες χώρες): α) Βασική Εθνική Σύνταξη ύψους περίπου 700 ευρώ για κάθε πολίτη (άνδρα ή γυναίκα) που συμπληρώνει το 67ο έτος της ηλικίας του, ανεξαρτήτως ενσήμων. Η παραπάνω πρόβλεψη ΔΕΝ θα ισχύσει για όσους λαμβάνουν σήμερα υψηλότερη σύνταξη ή για όσους έχουν ήδη κατοχυρώσει υψηλότερη σύνταξη β) κατάργηση όλων των ασφαλιστικών κρατήσεων των εργαζομένων καθώς και των εργοδοτικών εισφορών: οι εργαζόμενοι κρατούν τα ποσά των ασφαλιστικών κρατήσεων στην τσέπη τους, ενώ οι επιχειρήσεις αποκτούν ένα τεράστιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα χωρίς μειώσεις μισθών γ) κατάργηση όλων των ασφαλιστικών ταμείων και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας τους δ) πλήρης ασφάλιση υγείας, χωρίς εισφορές, κατευθείαν από τον προϋπολογισμό ε) Όποιος επιθυμεί μεγαλύτερη σύνταξη ή πολυτελέστερη νοσηλεία (π.χ. μονόκλινο δωμάτιο), πληρώνει από την τσέπη του. Μπορεί ελεύθερα να επενδύσει τα επιπλέον χρήματά του ή να συνάψει ένα ιδιωτικό ασφαλιστικό (συνταξιοδοτικό) συμβόλαιο. Η λογική είναι: «Βασική Σύνταξη για όλους. Οποιοδήποτε επιπλέον ποσό, θα είναι ανάλογο των εισφορών που έχεις επιλέξει να πληρώσεις. Το κράτος διατηρεί ως μοναδική υποχρέωση, το να μην πέφτει κανείς κάτω από ένα προκαθορισμένο όριο διαβίωσης»

Η παραπάνω πρόταση είναι κοστολογημένη, με πρόβλεψη μεταβατικής περιόδου 12 ετών. Αν εφαρμοζόταν άμεσα, θα κόστιζε κάτι λιγότερο απ’ ότι πληρώνει σήμερα ο προϋπολογισμός, για τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων (αναλυτικότερα εδώ: http://www.drassi.gr/index.php?id=165).

Κι όλα αυτά, ως μικρό μόνο μέρος μιας σειράς προτάσεων, που καλύπτουν τεράστιο φάσμα διαφορετικών τομέων. Θα ήμουν λοιπόν ευγνώμων σε όποιον ασχολείται με τη ΔΡΑΣΗ, αν έριχνε μια ματιά στις προτάσεις της πριν αναφερθεί σε αυτήν. Μπορεί τα κεντρικά κανάλια να μη «μας παίζουν», αλλά προτάσεις υπάρχουν: πρωτότυπες, κοστολογημένες κι έτοιμες να εφαρμοστούν αύριο, αν ο λαός το επιλέξει.

Συγγραφέας: Γιώργος Καραβάνας, βιολόγος και μέλος της ΔΕ της ΔΡΑΣΗΣ (www.drassi.gr)