18.7.13

Πως κυβέρνηση και τρόικα δυσφημούν τις μεταρρυθμίσεις



Τα περιστατικά που ακολουθούν είναι δυστυχώς πραγματικά.

Περιστατικό πρώτο. Παρακείμενο σε εφορία βρίσκεται συνεργείο αυτοκινήτων. Υπάλληλος που ελέγχει υπόθεση φεύγει μαζί με τον ελεγχόμενο γιατί «έχει μια δουλειά κάτω». Στην είσοδο συναντά «τυχαία» τον μάστορα και γεμάτος παράπονο περιγράφει στον ελεγχόμενο τι ζημιά έπαθε τις προάλλες -το αυτοκίνητο του θέλει από ακρόμπαρα μέχρι ό,τι άλλο βάζει ο νους του ανθρώπου- και πώς το ποσό που του ζητά ο μάστορας (5.000 ευρώ), είναι αδύνατο να το βρει με τις περικοπές που έχουν γίνει στο μισθό του. Το σήμα έχει δοθεί. Ο ελεγχόμενος μπορεί τώρα να πάει με ασφάλεια στον μάστορα να κάνει μια υπερτιμολογημένη επισκευή και να πληρώσει το ποθούμενο χωρίς ποτέ να βρεθούν τα ίχνη του τελικού παραλήπτη. Τρόικα, ειδικοί διώκτες κατά της διαφθοράς, μεγάλα λόγια… όλα περαστικά και ατελέσφορα.

Περιστατικό δεύτερο. Στη διαύγεια ανακαλύπτονται τον τελευταίο καιρό χιλιάδες ανορθογραφίες. Πολλές από αυτές ασφαλώς κατά τύχη. Όμως υπάρχουν και κάποιες oπου οι πληροφορίες θέλουν να γίνονται ηθελημένα. Βλέπετε η αναζήτηση στα εκατομμύρια έγγραφα της διαύγειας των συγκεκριμένων «συβάσεων» ή «απευθείας αναθέσσεων» είναι μάταιη, αφού στο κατάλληλο πεδίο το τρίτο μάτι που κάτι ψάχνει τις αναζητά ως «συμβάσεις» ή «απευθείας αναθέσεις». Μια μικρή ανορθογραφία και η «σύμβαση» («σύβαση»), γίνεται αόρατη.

Συμπέρασμα. Η κακή πλευρά της ελληνικής γραφειοκρατίας προσαρμόζεται με δαρβινική αποτελεσματικότητα και περιμένει να περάσει η «καταιγίδα» της τρόικας. Από τους επίορκους, η απομάκρυνση των οποίων πέρασε σε δεύτερη μοίρα, μετά την συστηματική καθυστέρηση στη σύσταση των νέων πειθαρχικών συμβουλίων, μέχρι την περίφημη κινητικότητα, που επί μήνες παρέμενε παντελώς ακίνητη, το κομματικο-συνδικαλιστικό σύστημα εξουσίας αμύνεται «ηρωικά». Παίζει ένα εξόχως αποτελεσματικό γραφειοκρατικό και πολιτικό «κατενάτσιο» και πετυχαίνει να καθυστερεί και να απαξιώνει τις επιχειρούμενες από την τρόικα (πενιχρές σε σχέση με τις ανάγκες) διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Ως εδώ τίποτε το παράδοξο. Κάθε σύστημα εξουσίας που κινδυνεύει έτσι θα αντιδρούσε. Τι κάνουν όμως κυβέρνηση και τρόικα που έχουν την ευθύνη προώθησης των μεταρρυθμίσεων;

Η κυβέρνηση λειτουργεί σπασμωδικά, χωρίς βούληση, σύστημα ή σοβαρή προετοιμασία. Μήνες απραξίας, ρουσφετολογίας και κοροϊδίας, ακολουθούνται από βίαια ξεσπάσματα «μεταρρυθμιστικού ζήλου» που ξεσπά εναντίον δικαίων και αδίκων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο (τέως) αρμόδιος περί την ΕΡΤ υπουργός, ο οποίος διόριζε ακόμα κομματικά στελέχη (το νέο ΔΣ της ΕΤ3 με θητεία μέχρι το 2017), ένα μόλις δεκαπενθήμερο πριν από τα γεγονότα της ΕΡΤ, όταν αίφνης ανακάλυψε ότι είναι «μεταρρυθμιστής».

Ενώ όμως αποτυγχάνουν στις διαρθρωτικές αλλαγές, αυξάνουν με εξοντωτικό τρόπο την φορολογία. Χαρακτηριστική η σχεδιαζόμενη αύξηση των «αντικειμενικών» αξιών των ακινήτων (ιδίως στις φτωχότερες περιοχές που ήταν χαμηλές), σε μια περίοδο που σε ολόκληρη την Ελλάδα οι τιμές των ακινήτων είναι σε δραματική πτώση ή κατάρρευση. Αύξηση που θα οδηγήσει όταν έρθει η ώρα των πλειστηριασμών –που δεν αργεί- σε φορολογία μέσω του φόρου υπεραξίας όχι γιατί θα έχει αυξηθεί η αξία του ακινήτου (που θα έχει μειωθεί), αλλά γιατί αυξήθηκαν οι «αντικειμενικές» αξίες. Θα χάνουν οι άνθρωποι τα σπίτια τους και θα πληρώνουν από πάνω και φόρο υπεραξίας!

Και η τρόικα, τι κάνει για όλα αυτά; Σπρώχνει τις δόσεις και τον καιρό, συνεχίζοντας την χρηματοδότηση αυτού του δημοσίου τομέα, την ώρα που η φορολογία και η απορρόφηση της ρευστότητας διαλύουν ότι έχει απομείνει από τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Αποδέχεται την συνέχιση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων ακόμα και στα 50 για τους(τις) προνομιούχους(ες) και μειώνει δραματικά την κρατική επιχορήγηση στον ΟΑΕΕ και στο ΙΚΑ, οδηγώντας τα ταμεία του ιδιωτικού τομέα στο απόλυτο αδιέξοδο. Παρακολουθεί απαθής τα 1,3 εκ. ανέργους, στην συντριπτική τους πλειοψηφία από τον ιδιωτικό τομέα και αναβάλει διαρκώς στόχους και προαπαιτούμενα για το δημόσιο.

Κοντολογίς, κυβέρνηση και τρόικα με τον τρόπο που λειτουργούν καταλήγουν και να μην κάνουν επαρκώς μεταρρυθμίσεις, αλλά και να τις δυσφημούν. Μεταρρυθμίσεις που συνεχίζουν –πέραν πάσης προσδοκίας- να ζητούν οι Έλληνες πολίτες. Έστω κι αν γνωρίζουν ότι όσο κυβερνούν τα κόμματα που οδήγησαν στην καταστροφή και σε τίποτε δεν διδάχθηκαν από αυτήν, η αναζήτησή τους είναι στο όριο της ματαιοπονίας.

Συγγραφέας: Θεόδωρος Σκυλακάκης, ευρωβουλευτής, πρόεδρος ΔΡΑΣΗΣ - Πηγή: FREE SUNDAY, 14.07.2013