30.6.13

Γιάννης Α., ένας Έλληνας από επιλογή...



«...τις μέρες που δεν μπορούσαμε να πουλήσουμε την πραμάτεια μας στον δρόμο, πεινούσαμε στο σπίτι»: Γιάννης Αντετοκούμπο, 18 ετών, παιδί νιγηριανών μεταναστών.

Ο ίδιος νιώθει Έλληνας, μιας και γεννήθηκε, μεγάλωσε και μορφώθηκε στην Ελλάδα. Και χθες πανηγύρισε σαν Έλληνας την επιλογή του στο Νο 15 των draft του ΝΒΑ.

Μικρή, πικρή λεπτομέρεια: τον Γιάννη τον «αναγνωρίσαμε» ως Έλληνα μόλις στις 9 Μαΐου 2013. Ελέω της προοπτικής να αγωνιστεί στην εθνική ομάδα μπάσκετ...

Ως τότε, τον διδάξαμε (με τον πιό σκληρό τρόπο) να μην το βάζει κάτω, να επιβιώνει. Ένα «μάθημα ζωής» από το οποίο -ευτυχώς για τον ίδιο- κράτησε την «πείνα» του για μπάσκετ και επιτυχίες. Και φυσικά για προστασία της οικογένειας του, την οποία θέλει να πάρει μαζί του στην Αμερική.

Όπως διάβασα κάπου, ο Όσκαρ Ουάιλντ πίστευε πως «όλοι μας ζούμε σε έναν υπόνομο. Αλλά λίγοι από εμάς μπορούν την ίδια στιγμή να κοιτάζουν τ' άστρα». Ευτυχώς κάποιοι από αυτούς είναι Έλληνες από επιλογή...

[αφορμή για να μάθω περισσότερα για τον Γιάννη πήρα από την ειδησεογραφία και το «μπράβο» που του δώσαμε ως Δράση.]

υ.γ. το γεγονός μου θύμησε την περιφημη ρήση του Αδαμαντίου Κοραή: «Έλληνας δεν είναι μόνον ο γηγενής ή αυτόχθων , αλλά ο κατέχων την Ελληνική Παιδεία και τας αρχάς του Έθνους.».

Αυτά, παιδεία, πολιτισμός, αρχές και αξίες, είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα μας ως Ελλήνων εδώ και αιώνες, είναι ο λόγος για τον οποίο η χώρα μας πολέμησε και πολεμήθηκα, κατέκτησε και κατακτήθηκε στους αιώνες.

Προσωπικά λοιπόν, με ενδιαφέρει να χτίσω μια κοινωνία που θα προσελκύει τους καλύτερους από άλλες κοινωνίες και δεν θα διώχνει τους καλύτερους δικούς της. Με το σκεπτικό αυτό πορεύομαι και γράφω αυτά που γράφω...