7.2.13

Και κανένα θετικό πρότυπο



Εχετε προσέξει ποιοι απουσιάζουν από τον δημόσιο διάλογο στη χώρα; Ακούμε από το πρωί μέχρι το βράδυ πολιτικούς, ηθοποιούς, συνδικαλιστές, συνταγματολόγους, φοροτεχνικούς, επίδοξους νομπελίστες της μακροοικονομικής, ιερείς, απ’ όλα. Εκείνοι που απουσιάζουν είναι οι πραγματικοί επιχειρηματίες. Εχουμε, βεβαίως, τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους διαφόρων κλάδων, αλλά, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ο λόγος τους είναι «ξύλινος» και δεν διαφέρει πολύ από τον κλασικό πολιτικό λόγο. Οι μεσαίοι ή μεγάλοι επιχειρηματίες, που μπορούν να πάνε τη δημόσια συζήτηση ένα βήμα πέρα από το μοιρολόι και τον θρήνο για τα «λουκέτα», δεν εμφανίζονται ποτέ.

Τι φταίει γι’ αυτό; Υποθέτω πρωτίστως η δαιμονοποίηση του κέρδους και της επιχειρηματικότητας από τη λαϊκίστικη Αριστερά και Δεξιά, αλλά και τη δημοσιογραφία. Μεγάλωσαν δύο γενιές με το στερεότυπο του αδίστακτου επιχειρηματία, ο οποίος ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος.

Κάναμε, πάντως, και ένα ακόμη λάθος. Πετάξαμε μέσα στον σωρό της περιώνυμης «διαπλοκής» όλη την επιχειρηματική τάξη της χώρας. Δεν είναι, όμως, ίδιοι όλοι οι επιχειρηματίες. Ασφαλώς και υπάρχει η κρατικοδίαιτη, νεόπλουτη, πειρατική τάξη επιχειρηματιών που λεηλάτησαν τη χώρα και, αν τους αφήσουμε, θα το κάνουν για άλλες δύο γενιές. Υπάρχουν, όμως, σοβαρές επιχειρήσεις που φέρνουν πλούτο και θέσεις εργασίας στη χώρα μας. Εκει πάλι δημιουργήσαμε το άλλο στερεότυπο, σύμφωνα με το οποίο «οι μεγάλοι κλέβουν». Τι λάθος κι αυτό… Αν μη τι άλλο, οι μεγάλες και σοβαρές εταιρείες είναι αυτές που δεν κλέβουν και δεν κάνουν «ταρζανιές».

Αυτή την περίοδο η υγιής, δυναμική επιχειρηματική τάξη απουσιάζει. Την έχουμε όμως ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε. Καιρός είναι τα παιδιά μας να αποκτήσουν και κανένα άλλο θετικό πρότυπο, πέραν του Τσε ή κάποιου σάχλα celebrity, στο πρόσωπο ενός επιτυχημένου αυτοδημιούργητου επιχειρηματία.

Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο να γίνει αυτό. Οι άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν όταν η αρένα θέλει αίμα και μισεί όποιον έχει λεφτά, γιατί τον θεωρεί α πριόρι «λαμόγιο». Οποιος μάλιστα προβάλει οιοδήποτε θετικό πρότυπο κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι «τα παίρνει»… Κάπως έτσι, όμως, καταρρέουν οι κοινωνίες, όταν το υγιές τους κομμάτι παραιτείται από φόβο και αφήνει τους γραφικούς, ακραίους και τους ποικίλους «νταραβεριτζήδες» να μονοπωλούν τον δημόσιο διάλογο στην πιο κρίσιμη στιγμή για την πατρίδα μας.

Συγγραφέας: Αλέξης Παπαχελάς - Δημοσίευση: Tετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013 - Πηγή: Διάλογος @ www.kathimerini.gr