3.10.12

Επί προσωπικού... Ένα τέλος, μια αρχή...



Είναι πολλοί μήνες τώρα που η καθημερινότητα δυσκολεύει ολοένα και περισσότερο για τους περισσότερους από εμάς, ειδικά για όσους επέλεξαν ως επαγγελματική διέξοδο το επιχειρείν σε όποια από τις μορφές του.

Μια άλλη παρατήρηση: μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας έχει χάσει το ενδιαφέρον του για συζήτηση και αντιπαράθεση απόψεων, μαζί δε έχει υποχωρήσει σε μεγάλο βαθμό και η κοινή λογική που απαιτείται για να κρίνεις και να αποφασίσεις, ο πολίτης άγεται και φέρεται εν μέσω σεναριολογιών, επιφανειακών αναλύσεων και αβίαστων συμπερασμάτων.

Πλέον θέτουμε υπό διαπραγμάτευση ακόμα και τα αυτονόητα με την ίδια άνεση που δεχόμαστε να μας παρουσιάζουν την τήρηση τους ως εξαγορά κάποιου προνομίου που επιθυμούν να διατηρηθεί στο απυρόβλητο.

1.10.12

Κορόιδο φορολογούμενε



Οι κυβερνήσεις είναι διατεθειμένες να τα κόψουν όλα εκτός από την σπατάλη.

Μπορεί οι “τυφλοί” της Ζακύνθου να έχουν την τιμητική τους αλλά δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι. Καθημερινά βγαίνουν ιστορίες απίστευτης σπατάλης που πολύ συχνά ξεχνιούνται πολύ γρήγορα. Όπως για παράδειγμα το 2010 όπου «υπηρεσίες του υπ. Παιδείας διαπίστωσαν σε ένα μόνο σχολείο της Κοζάνης δεκαεννέα (19) υπεράριθμους γυμναστές! Επίσης, μία άλλη εντυπωσιακή περίπτωση κατεγράφη την ίδια χρονιά στη Σάμο, όπου στα μέσα Νοεμβρίου υπήρχαν ακόμη ελλείψεις εκπαιδευτικών την ίδια στιγμή που σε 14 γυμνάσια και λύκεια του νομού είχαν τοποθετηθεί 516 εκπαιδευτικοί. Από αυτούς, στα σχολεία υπηρετούσαν 291. Οι υπόλοιποι ήταν σε διοικητικές θέσεις, αποσπασμένοι εκτός νομού, μητέρες σε μακροχρόνια άδεια (ανατροφή, λοχεία κ.ά.). Αλλά και οι 291 είχαν περίσσευμα 1.291 ωρών κάθε εβδομάδα». Έκτοτε δεν μάθαμε τι απέγιναν όλοι αυτοί οι υπεράριθμοι και πόσο κοστίζουν ακόμα στον Έλληνα φορολογούμενο.