28.7.12

Μοντέρνα κοινωνία, μοντέρνοι αγώνες...



Ναι, η τελετή έναρξης του Λονδίνο 2012, το κόνσεπτ, πάτησε πάνω στην πετυχημένη συνταγή του Αθήνα 2004. Μπορεί η Αγγλία να στερείται της μακράς αρχαίας ιστορίας που έχουμε ως χώρα, επωφελήθηκε όμως δημιουργικά από αυτό και παρουσίασε μια άλλη διάσταση, αυτή μιας μοντέρνας χώρας, με παγκόσμια γλώσσα, παγκόσμια μουσική, παγκόσμια παρουσία και παγκόσμια τεχνολογία, μιας χώρας ίσων ευκαιριών για όλους, που ζει, εξελίσσεται, δημιουργεί ιστορία και με τη σκέψη και τη δουλειά της χαράζει και επηρεάζει το σήμερα και το αύριο της διεθνούς κοινότητας, μιας χώρας ανοικτής που ζει με την ιστορία (και όχι για την ιστορία της) και τις παραδόσεις της, τις οποίες αναδιαμορφώνει με τις ανάγκες των καιρών ώστε να προσελκύει και να ενσωματώνει πάντα τα καλύτερα στοιχεία άλλων πολιτισμών.

25.7.12

Επήλθε το μοιραίο



Ως εδώ ήταν λοιπόν. Ησυχα και αθόρυβα -τόσο ήσυχα που σχεδόν δεν καταλάβαμε ότι συνέβη- εξέπνευσε το πρωί η καημένη, έπειτα από άνιση μάχη που έδωσε επί τρία χρόνια. Την αγαπήσαμε σφοδρά στην αρχή. Αργότερα την κατηγορήσαμε για πολλά - κάποιες φορές αδίκως. Υπήρξαν και στιγμές που τη μισήσαμε κιόλας. Πάντως, τώρα που επήλθε το μοιραίο (παρότι -ας μου συγχωρεθεί η ασέβεια- μας έβγαλε την πίστη ώσπου να τα κακαρώσει...) προσωπικώς στέκομαι απέναντι στο γεγονός με αντικρουόμενα συναισθήματα, στα οποία επικρατεί μάλλον η συγκίνηση, αφού μέσα στη Μεταπολίτευση, που παρέδωσε το πνεύμα χθες νικημένη από τη χρεοκοπία, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της μέχρι τώρα ζωής μου.

23.7.12

Η Αριστερά των βολεμένων



Ξεσπάθωσε πάλι προχθές (σ.σ. 17.07.2012) ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν -υποτίθεται- δρομολογηθεί από την κυβέρνηση, λέγοντας ότι «ολοκληρώνουν την ισοπέδωση της οικονομίας και της κοινωνίας». Διαβάζοντας τις δηλώσεις του, θυμήθηκα το ρητορικό ερώτημα που διατύπωσε ο Καστοριάδης το 1974: «Πώς να συζητήσεις με ανθρώπους που σκέφτονται ότι αν κρατικοποιηθούν τα πάντα θα έχουμε επιτύχει το ουσιώδες μέρος του σοσιαλισμού;».

Η απορία αυτή είναι μία μόνο από τις δεκάδες που εγείρονται, όταν προσπαθεί να παρακολουθήσει κανείς την επιχειρηματολογία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Για παράδειγμα, ανέκαθεν η παράταξή του διαμαρτυρόταν για το Σύμφωνο Σταθερότητας, με το οποίο έμπαινε όριο 3% του ΑΕΠ στο έλλειμμα και 60% του ΑΕΠ στο χρέος (και το οποίο οι ελληνικές κυβερνήσεις ούτως ή άλλως συστηματικά παραβίαζαν). Για ποιο λόγο όμως είναι «προοδευτική» η διόγκωση των ελλειμμάτων και η μεταφορά χρεών στις επόμενες γενεές; Γιατί η δημοσιονομική πειθαρχία, ο ισοσκελισμός εσόδων και εξόδων, που -με εγκληματική καθυστέρηση- προσπαθούμε τώρα να επιτύχουμε, θεωρούνται αντιδραστικές πολιτικές παραμένει επίσης μυστήριο.

20.7.12

«Προς άνεργη μητέρα 3 παιδιών»



Καμιά φορά όταν διαβάζω τα σχόλια στο site, τρομάζω. Όχι μ’ αυτά που με κατηγορούν, που καταγγέλλουν συνωμοσίες, προδότες, πράκτορες της Μέρκελ και του σιωνισμού. Αυτά τα συνηθίζεις, τα προσπερνάς άλλωστε εύκολα, είναι συνήθως με κεφαλαία και πολλά θαυμαστικά, τα καταλαβαίνεις με μια ματιά, είναι ίδια, πας παρακάτω. Τρομάζω με τα άλλα, τα κανονικά, αυτά που δείχνουν πόσο δύσκολη είναι η επικοινωνία, πόσο η προπαγάνδα τόσων χρόνων κρύβει τις αιτίες των προβλημάτων.

«Από πού βρήκατε ότι η μείωση των εισοδημάτων μας είναι 15-20% ρωτάει η αναγνώστρια και πως ακριβώς θα δουλέψω περισσότερο εγώ για να τα αναπληρώσω; Με τιμή, άνεργη μητέρα 3 παιδιών.»

16.7.12

Σαράντα εκατομμύρια και κάτι ψιλά



Ο διαγωνισμός είχε ολοκληρωθεί τον περασμένο Αύγουστο. Tέσσερις μήνες αργότερα, λίγο προτού το κράτος κατεβάσει ρολά για τις γιορτές, υπεγράφη η κοινή υπουργική απόφαση στις 23 Δεκεμβρίου. (Να ανοίξουν τους φακέλους, να βγάλουν από μέσα τις προσφορές, να τις διαβάσουν, να τις συγκρίνουν - όλα αυτά χρειάζονται οπωσδήποτε τέσσερις μήνες...) Και, επιτέλους, μόλις την περασμένη Κυριακή μπήκε και η τελική υπογραφή για την πώληση των τεσσάρων Airbus της παλιάς κρατικής Ολυμπιακής από τον Γιάννη Στουρνάρα. Επρεπε, λοιπόν, να βρεθεί στο υπουργείο Οικονομικών ένας νέος υπουργός, με θέληση να προωθήσει την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας, με πολιτικές απόψεις (όλοι ξέρουν ότι ο Στουρνάρας προέρχεται από την Κεντροαριστερά) αλλά χωρίς πολιτικές δεσμεύσεις, ώστε να υπογράψει -και μάλιστα προτού ακόμη κλείσει εβδομάδα στα νέα καθήκοντά του- την πώληση των αεροσκαφών που σάπιζαν επί τρία χρόνια παρατημένα στο Ελληνικό.

13.7.12

Φυλακίζοντας τη δημοκρατία



Η ποινικοποίηση των πολιτικών διαφορών και η πρόταξη της τιμωρίας

Παλαιότερα, σ' αυτήν εδώ τη χώρα, όταν προσπαθούσε κανείς να βρει έναν ιδιαίτερο τομέα στον οποίο να ήταν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού εμφανής η διαφορά μεταξύ της Αριστεράς και της Δεξιάς, αμέσως ο νους, ακόμη και ενός όχι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένου ατόμου, ερχόταν στο ζήτημα της ποινικοποίησης των πολιτικών διαφορών και της πρόταξης της τιμωρίας έναντι της ανοχής.

Η Δεξιά, εμφανώς επηρεασμένη και από μια θρησκευτική αντίληψη της ενοχής, ζητούσε τη φυλάκιση του «ενόχου-αμαρτωλού», ο οποίος τις περισσότερες φορές ήταν και φορέας αντεθνικών ιδεών, η δε Αριστερά επιδίωκε να δει το θέμα της τιμωρίας από την πλευρά της ανεκτικής κοινωνίας, ζητούσε δηλαδή μεγαλύτερη ανοχή για το «έγκλημα», μέχρι βαθμού υπερβολής πολλές φορές. Ταυτόχρονα ήταν απολύτως αντίθετη σε λογικές ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης. Οι λόγοι αυτής της άρνησης ήταν αυτονόητοι, αφού ήταν η Αριστερά που ανά πάσα στιγμή κινδύνευε να κατηγορηθεί για εγκλήματα εσχάτης «εθνικής» προδοσίας.

5.7.12

Κράτος και τράπεζες μας «πνίγουν»...



Το ελληνικό κράτος έχει κηρύξει ήδη επιλεκτική στάση πληρωμών προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οφειλές προς τις οποίες, εκτός επιστροφής ΦΠΑ, ξεπερνούν τα 6,5 δισ. ευρώ.

Μια επιχείρηση, η οποία δεν εισπράττει από το κράτος, δεν πληρώνει μια άλλη επιχείρηση η οποία την προμηθεύει, η οποία με τη σειρά της έχει πληρώσει και μια άλλη. Όλοι οι κρίκοι αυτής της αλυσίδας θα πρέπει να πραγματοποιήσουν απολύσεις.

Το να καθυστερεί το ελληνικό κράτος την επιστροφή του ΦΠΑ σε μια εξαγωγική επιχείρηση προκειμένου να συνεχίζει να καταβάλει δαπάνες και μισθούς σε οργανισμούς που δεν προσφέρουν καμιά χρήσιμη υπηρεσία, είναι σαν να πυροβολεί κάποιος τα πόδια του συστηματικά και επανειλημμένα, και να διατηρεί την προσδοκία πως με τα χέρια του θα καταφέρει να τερματίσει σε αγώνα ταχύτητας...

3.7.12

Tο ελληνικό σοβιέτ, τελευταίο της Ευρώπης, και τι θα ακολουθήσει όταν καταρρεύσει...



Η απόφαση ενός ειρηνοδικείου να κηρύξει αντισυνταγματικές τις μειώσεις μισθών του μνημονίου και την αναδρομική ισχύ της ακύρωσής τους, μοιάζει με σκηνή φθηνής αγγλικής κωμωδίας.

Όχι, πως και σε εμένα δεν θα άρεσε να λάβω -και εντός του θέρους μάλιστα πριν τις διακοπές- όλες τις περικοπές που έχει υποστεί ο μισθός μου τα τελευταία δυο χρόνια, αλλά καλό είναι να μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες ή να δημαγωγούμε με τον πόνο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που όχι μόνο δεν σχεδιάζουν διακοπές, αλλά δεν μπορούν να πληρώσουν το ηλεκτρικό...

Κατά το, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος... για όποιον έχει σώας τα φρένας ακόμη, το στοίχημα των επόμενων μηνών είναι αν το δημόσιο θα καταφέρει να πληρώνει μισθούς μικρότερους και από τους σημερινούς, σε πολύ λιγότερους δικαιούχους από τους σημερινούς...