12.6.12

Φόροι ή πρόοδος; Ποιό θα είναι το ελληνικό αύριο;



«Κύριε Τριανταφύλλου, επειδη ανησυχείτε, τους φόρους που έρχονται θα τους πληρώσετε για να "σωθεί" ο προυπολογισμός; Αν ναι, μήπως πρέπει να πληρώσετε και παραπάνω;». Μια τέτοια ερώτηση μπορείς εύκολα να την χαρακτηρίσεις προβοκατόρικη και να την ξεπεράσεις. Ειδικά αν είσαι «πελάτης» από αυτούς που πιστεύουν πως τα χρήματα προκύπτουν από παρθενογέννεση και αρέσκονται σε φληναφήματα τύπου «λεφτά υπάρχουν» και «δεν πληρώνω δεν πληρώνω».

Έχω επιλέξει καιρό τώρα να είμαι πολίτης, στην πράξη και όχι στα λόγια, έτσι τις ερωτήσεις αυτές δεν τις προσπερνώ. Ειδικά που ως σήμερα και δηλώνω τα εισοδήματα μου κανονικά και πληρώνω με συνέπεια τους φόρους αλλά και όποια άλλη «έκτακτη» επιβάρυνση εφευρίσκει κατά περιόδους η κομματική διοίκηση του κράτους.

Ο φόρος λοιπόν... Θεωρητικά όμως είναι αυτό που πληρώνω στις κοινές δομές και θεσμούς για να λαμβάνω ως ανταποδοτικότητα υπηρεσίες παιδείας, υγείας, άμυνας κλπ. Αν ως φιλελεύθερος διαφωνώ άπαξ με την ύπαρξη φόρων, ως Έλληνας φιλελεύθερος διαφωνώ διπλά, στην Ελλάδα ο φόρος είναι αυτό που πληρώνουμε (όσοι πληρώνουμε) για να λαμβάνουμε συστηματικά πολλούς περισσότερους φόρους και πολλή περισσότερη ταλαιπωρία. Να μην μιλήσουμε δε περί ανταποδοτικότητας όταν, και ελέω πολιτικής κουλτούρας και ελέω κρίσης, οι φόροι μας έχουν εξελιχθεί σε «άχθος», σε μέσο συντήρησης μιας μερίδας πληθυσμού εις βάρος των υπολοίπων, και έχουν πάψει προ πολλού να αποτελούν εργαλείο παροχής ποιοτικών υπηρεσιών των κρατικών δομών προς τους πολίτες.

Αν αμφιβάλλετε γι'αυτό, το ότι οι -ολοένα αυξανόμενοι- φόροι μας διατίθενται σχεδόν αποκλειστικά για τις μισθοδοτικές ανάγκες του δημοσίου, δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στην τρέχουσα ειδησεογραφία, όπου θα βρείτε πλείστες όσες δηλώσεις της υπηρεσιακής κυβέρνησης (τη συναινέση των πολιτικών) πως αναστέλλονται (και πάλι) όλες οι δαπάνες του κράτος (πληρωμές προμηθευτών, επιστροφές ΦΠΑ κλπ) ώστε να μην διαταραχθεί η ομαλή πληρωμή μισθών και συντάξεων...

Δεν έχω κάτι με τους ανθρώπους που περιμένουν τον μισθό ή τη σύνταξη τους, αν όμως οι κυβερνήσεις που απαιτούν τους φόρους εφάρμοζαν τις αναγκαίες πολιτικές, έπαυαν δηλαδή να παρεμβαίνουν παντού και άφηναν την αγορά να λειτουργήσει ώστε να μπορώ να παράγω επαρκές εισόδημα και οι φόροι μου να αποτελούν έτσι εισφορά μέρους αυτού του εισοδήματος μου στην κοινωνία, τότε θα ήμουν σε θέση να συζητήσω την ανταποδοτικότητα τους ως δαπάνης αλλά και σε διάθεση να τους πληρώσω.

Από την ώρα όμως που το Ελληνικό Δημόσιο απαιτεί οι φόροι να πληρωθούν εις βάρος περιουσίας την οποία έχω αποκτήσει νόμιμα και για την οποία έχω ήδη φορολογηθεί, και δηλώνει έμπρακτα πως δεν ενδιαφέρεται για την κοινή πρόοδο (επενδύσεις, ανάπτυξη) αλλά αποκλειστικά για τη συντήρηση ή αύξηση του μεγέθους του, δηλαδή την επιβίωση του κομματικού πελατειακού κράτους, τότε πρέπει κι εμείς να σκεφτούμε σοβαρά το αν θα συνεχίσουμε να συντηρούμε αυτούς που συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν...

Μια τέτοια απόφαση, που κατ'ανάγκην θα πάρουν οι πολλοί, μπορεί τελικά να αποτελέσει το ισχυρό σόκ που χρειάζεται η κοινωνία μας ώστε να έρθει στα συγκαλά της. Υπάρχει ένας βασικός κανόνας στην παγκόσμια οικονομία πως «ο φόρος σκοτώνει τον φόρο» και αυτό πλέον επιβεβαιώνεται στις μέρες μας, στη χώρα μας, με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο!

Γιατί μπορούμε να ζήσουμε με το 1/10 της σημερινής δημόσιας διοίκησης, μεγαλύτερες από εμάς χώρες το κάνουν επιτυχημένα, δε χρειάζόμαστε λοιπόν περισσότερο κράτος, αρκεί το 1/10 του σημερινού αρκεί να είναι καλύτερο! Ένα κράτος με σοβαρή και σύγχρονη δομή και λειτουργία, που θα ελέγχει την τήρηση των νόμων και θα διευκολύνει τις σχέσεις μεταξύ των πολιτών του αντί να τους ανταγωνίζεται, για να πω με απλά λόγια μία βασική φιλελεύθερη αρχή, και σε αυτές τις δραστηριότητες θα διαθέτει τους φόρους μας!

Αλήθεια, εσείς θα πληρώσετε κανονικά; Μήπως να πληρώσετε και κάτι παραπάνω;

Δημοσιεύθηκε στο www.drassi.gr στις 09.06.2012