16.5.12

Ελλάδα, Ευρώπη, κόσμος...



«Σιγά σιγά ας μπαίνουμε στο κλίμα... Πως καταγωγή μας είναι η Ελλάδα, σπίτι μας η Ευρώπη και δουλειά μας ο κόσμος όλος...»

«Καταγωγή μας είναι τα σπήλαια, σπίτι μας είναι αυτοί που αγαπάμε όπου κι αν βρίσκονται και δουλειά μας ο όποιος τρόπος εφευρίσκουμε ή ακολουθούμε -με κόπο ή χωρίς- προκειμένου να εξασφαλίσουμε μιαν ελπίδα στα σχέδιά μας για το μέλλον. Όλα τα υπόλοιπα είναι νερό...»

«Σοφόν το σαφές φίλτατε... Αυτό είπα κι εγώ... Απλά έψαξα και βρήκα το σπήλαιο μου στο μέρος που λέγουμε Ελλάδα, τους αυτούς που αγαπώ στο μέρος που λέγουμε Ευρώπη και τον τρόπο να εξασφαλίσω την ελπίδα μου για το μέλλον σε τούτο που λέγω ο κόσμος όλος! Κατά τα λοιπά, εκτός από νερό υπάρχει και αέρας για να φουσκώνουν τα πανιά μου αλλά όχι -εύχομαι και ελπίζω- τα μυαλά μου... :-)»

[ένας απλός διάλογος που ήθελα να κρατήσω για να μπορώ να παραπέμπω σε αυτόν τις μέρες που έρχονται...]