12.5.12

Δανεισμός ή ελεημοσύνη ή...



[Το κείμενο αυτό αποτελεί συνέχεια της αποτίμησης μου επί του εκλογικού αποτελέσματος, περιέχει σκέψεις επί του κυρίαρχου θέματος των εκλογών αυτών, του δανεισμού, του «επαχθούς» χρέους και του μνημονίου.]

Όταν σου ζητούν δανεικά, φροντίζεις να εξασφαλίσεις ότι θα τα πάρεις πίσω, αλλιώς το όποιο ποσο δίνεις θεωρείται ελεημοσύνη. Την εξασφάλιση αυτή την αποτυπώνεις σε μία συμφωνία με τον δανειζόμενο όπου αποτυπώνετε το πότε και πως θα σου επιστρέψει ποιό ποσό του δανείου, εκτός αν έχεις αποφασίσει πως δίνεις ελεημοσύνη.

Μια καλή εξασφάλιση είναι αυτός που δανείζεται να έχει περιουσία, μια καλύτερη όμως είναι να μπορεί να κερδίζει από τη δουλειά του αυτά που του ζητάς να σου επιστρέψει, εκτός αν δίνεις ελεημοσύνη οπότε δεν σε πειράζει.

Και βέβαια, μιας και στη δημοκρατία δεν μπορείς να ζητήσεις από τον δανειζόμενο να μπει στη δούλεψη σου για να σε ξεχρεώσει, θέτεις στόχους, προτείνεις ενέργειες και είναι αυτός που θα επιλέξει τι θα κάνει, πως θα το κάνει και πότε θα το κάνει για να παράγει και να σε ξεχρεώσει. Εκτός βέβαια από την περίπτωση της ελεημοσύνης όπου αυτά δεν έχουν καμία σημασία.

Αν λοιπόν έχεις ανάγκη και θέλεις να αποφύγεις την κλοπή (η μία εναλλακτική), προφανώς η ελεημοσύνη είναι η δεύτερη εναλλακτική σου. Και, ναι, υπάρχει και η τρίτη... δανεισμός προσωρινά μέχρι να ξεπεράσεις το πρόβλημα και συμφωνία, μνημόνιο, για το πως και πότε επιθυμείς και συμφωνείς με τον δανειστής να τα επιστρέψεις.

Πως; Δανεισμός χωρίς μνημόνιο; Δες την δεύτερη εναλλακτική! Ή αν πήρες ήδη το δάνειο, την πρώτη!