9.4.12

Εκλογές ή αλλαγές; Και εκλογές και αλλαγές!


Διάβαζα τις προάλλες μια συνέντευξη του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου κ. Ιω. Καραβοκύρη στην Καθημερινή της Κυριακής. Ομολογώ πως προβληματίστηκα με αυτά που «με παρρησία» είπε «για πρώτη φορά», «αποκαλύπτοντας μια απίστευτη εικόνα σπατάλης στο Δημόσιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση» (στα εισαγωγικά είναι η γραφή της δημοσιογράφου του ρεπορτάζ κας Ιωάννας Μάνδρου).

Ξεπερνώ το ότι ο κ. Καραβοκύρης επικρίνει σήμερα ανοιχτά το σύστημα για τον έλεγχο των οικονομικών πολιτικών και κομμάτων, ξεπερνώ το ότι μετά από πολλά χρόνια διαφθοράς και σπατάλης ακούμε σήμερα «επισήμως» ότι τα «οικονομικά του κράτους δεν ελέγχονται ουσιαστικά», εύχομαι και ελπίζω (παρά το δημοσιογραφικό «για πρώτη φορά») να έχουν τεθεί και πάλι αλλά να μην έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Αν κάτι με προβλημάτισε πραγματικά αφού διάβασα τη συνέντευξη είναι το γιατί τα αυτονόητα πρέπει να είναι αποτέλεσμα επανάστασης, προβληματίστηκα γιατί στον τόπο μας όλοι συζητούμε για τις εκλογές που ΠΡΕΠΕΙ να γίνουν αλλά κανείς δεν συζητά ουσιαστικά για τις αλλαγές που έπρεπε να έχουν γίνει και που πρέπει ούτως ή άλλως να γίνουν έστω και την επόμενη ημέρα των εκλογών για να σώσουμε ότι περισώζεται.

Λέει π.χ. ο κ. Καραβοκύρης για τον έλεγχο στις δημόσιες δαπάνες: «Με το ισχύον σύστημα ελέγχεται μόνον η νομιμότητα των δημοσίων δαπανών, (αν μια δαπάνη προβλέπεται από τον νόμο) και η κανονικότητά της, αν δηλαδή υπάρχουν τα απαραίτητα έγγραφα που να τη δικαιολογούν. Πολύ πρόσφατα, με νόμο που αρχίζει να εφαρμόζεται από σήμερα, 1η Απριλίου, δίδεται η δυνατότητα να ελέγχεται και η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, που σημαίνει να ελέγχεται η αποδοτικότητα, η αποτελεσματικότητα και η οικονομικότητα μιας δημόσιας δαπάνης. Από σήμερα, θα ισχύσει και στη χώρα μας ό,τι χρόνια ισχύει στην Ευρώπη.»

Έλεγχοι που είναι μια καθημερινότητα στον «κακό» ιδιωτικό τομέα, στις σοβαρές του εταιρείες τουλάχιστον, όχι στις ελληνικές κρατικοδίαιτες, εκεί όπου τα έξοδα δεν «κλείνουν» με τις σωστές αποδείξεις αλλά εντάσσονται σε κέντρα κόστους με προϋπολογισμό, απολογισμό και αποτέλεσμα!

Ίσως γιατί στον ιδιωτικό τομέα το προσωπικό δεν «καλύπτεται» πίσω από «συνδικαλιστικά» Πειθαρχικά Συμβούλια, τα οποία κατά τον κ. Καραβοκύρη «σπάνια τιμωρούν κι αν αυτό συμβαίνει, συμβαίνει μετά την πάροδο πολλών ετών» και βέβαια μόνο από αυστηρότητα δεν χαρακτηρίζεται.

Ίσως επίσης γιατί ο «κακός» ιδιωτικός τομέας δεν χαρακτηρίζεται από «έλλειψη ορθής αξιολόγησης και εποπτείας στους υπαλλήλους από τους προϊσταμένους τους, ...έλλειψη αξιοκρατίας γενικά στη Δημόσια Διοίκηση, ...μη παροχή κινήτρων ή και διάκρισης στους ικανούς και τους ευσυνείδητους υπαλλήλους» όπως σήμερα ο δημόσιος τομέας.

Δίνει και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κ. Καραβοκύρης, «το Δημόσιο και οι ΟΤΑ υποχρεώνονται από τα δικαστήρια σε τεράστιες αποζημιώσεις πολιτών για την ικανοποίησή τους από πράξεις ή παραλείψεις κρατικών οργάνων, που τους ζημίωσαν, για παράδειγμα, ιατρικά λάθη, αυθαιρεσίες αστυνομικών, παράνομες πράξεις και λοιπά. Η νομοθεσία μας προβλέπει, τα ποσά αυτά να μπορεί το Δημόσιο να τα αναζητήσει από τους υπαλλήλους του που ευθύνονται για τη ζημιά του πολίτη. Τη δυνατότητα όμως αυτή το Δημόσιο ελάχιστες φορές έχει ασκήσει, με αποτέλεσμα, πέρα από την ατιμωρησία των υπαλλήλων με όλα τα συνακόλουθά της, την απώλεια τεράστιων ποσών, δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια οι κάθε μορφής αποζημιώσεις των θιγομένων πολιτών είναι σημαντικές».

Αλήθεια, πόσα κόμματα από αυτά που θα σας ζητήσουν την ψήφο σας στις εκλογές που αναμένονται θα σας παρουσιάσουν ένα πειστικό και πλήρες πρόγραμμα για την άρση των παραπάνω αδικιών, για την διόρθωση των παραπάνω στρεβλώσεων, πόσα θα σας πείσουν ότι έχουν την θέληση και την ομάδα να υλοποιήσουν τις αλλαγές που απαιτούνται. Είμαι σίγουρος πως θα είναι πολύ λίγα, μετρημένα στα πρώτα δάχτυλα του ενός χεριού.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι πολιτικοί σχηματισμοί (παλιοί ή νέοι) σήμερα πλειοδοτούν στο δίλημμα «εκλογές ή αλλαγές;» αδυνατώντας να ξεπεράσουν το «ιδεολογικό» (=ψηφοθηρικό, συνδιαλλαγής) φράγμα που ανέδειξε το ΠΑΣΟΚ προ τριακονταετίας και έκτοτε χαρακτηρίζει το πολιτικό μας σύστημα και αρνούμενοι στην πράξη να σας αντιμετωπίσουν ως πολίτες και να σας πουν ξεκάθαρα και χωρίς δεύτερες σκέψεις πως η Ελλάδα πραγματικά χρειάζεται «και εκλογές και αλλαγές!».

Γιατί αυτό, το να σας αντιμετωπίσουν ως «υπεύθυνους πολίτες» σημαίνει πως θα σας χάσουν από ...«πελάτες»!

Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται «και εκλογές» -γιατί πρέπει να αναλάβουμε όλοι, πολίτες και πολιτικοί, τις ευθύνες των επιλογών μας- «και αλλαγές» -γιατί η πρόοδος δεν είναι και δεν μπορεί να είναι αντικείμενο απόφασης εν θερμώ και υποταγής σε αποστεωμένες κομματικές πλειοψηφίες- και βέβαια και τους ανθρώπους που θα τις υλοποιήσουν με συνέχεια και συνέπεια!