12.3.12

Περυσινά φιλελεύθερα σταφύλια στον καιρό του μνημονίου...


Εν μέσω της ατελείωτης και ογκούμενα λαϊκιστικής συζήτησης για το «κίνημα της πατάτας» διάβασα νωρίτερα σήμερα μια ανακοίνωση ενός κυρίου, διαδικτυακού γνωστού μου και υποψηφίου βουλευτή (κατά δήλωση του) αγροτικού νομού με εξέχον αντιπολιτευόμενο κόμμα. Έγραφε λοιπόν η ανακοίνωση:
«Η απουσία ολοκληρωμένης αγροτικής πολιτικής και η άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις σε ζητήματα που απασχολούν τους αγρότες οδηγούν, για μια ακόμα φορά, τον αγροτικό κόσμο σε επικίνδυνο αδιέξοδο...»
Ας χαρακτηρίσουμε την παράγραφο αυτή απλό εισαγωγικό αντιπολιτευτικό λόγο και ας προχωρήσουμε παρακάτω...

«Η γραφειοκρατία εμποδίζει και καταστρέφει κάθε δημιουργική προσπάθεια για προκοπή και ανάπτυξη. Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές υπηρεσίες που απασχολούνται με συναφή αντικείμενα. Οι αγρότες είναι αναγκασμένοι να χάνουν χρόνο και χρήμα. Η γραφειοκρατία εξοντώνει τις προσπάθειες για προκοπή και ανάπτυξη του αγροτικού κόσμου. Αφορά κυρίως νέους ανθρώπους που αποφάσισαν να ζήσουν και να εργαστούν... Πιστεύουν στον τόπο τους. Θέλουν να καλλιεργήσουν τη γη των παππούδων μας και να επενδύσουν στην κτηνοτροφία. Δυστυχώς το περιβάλλον στο οποίο καλούνται να δουλέψουν είναι εχθρικό.»
Η παράγραφος αυτή διαπιστώνει με ρεαλισμό το πρόβλημα και το διογκώνει κιόλας με μπόλικο συναίσθημα. Επόμενη του εισαγωγικού αντιπολιτευτικού λόγου όμως σε κάνει να λες «για να δούμε που το πάει...» αναμένοντας και αναζητώντας την πρόταση!
«Αξίζει να επισημανθεί ότι δεν έχει προκηρυχθεί πρόγραμμα για τους νέους αγρότες τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν έχουν ακόμα αποπληρωθεί όσοι έχουν ενταχθεί σε παλαιότερα προγράμματα νέων αγροτών, τα οποία είχαν προκηρυχθεί πριν το 2009. Δεν «τρέχει» καμία επένδυση στη μεταποίηση, τυποποίηση και εμπορία αγροτικών προϊόντων, κανένα πρόγραμμα για την ποιότητα, προώθηση και προβολή αγροτικών προϊόντων. Δεν έχουν ξεκινήσει νέα προγράμματα ανασύστασης καλλιεργειών. Δεν υπάρχει σχεδιασμός και δεν έχει ανακοινωθεί κανένα πρόγραμμα για προώθηση νέων καλλιεργειών στο Νομό. Ακόμη δεν έχει πραγματοποιηθεί η αξιολόγηση των επενδυτικών προτάσεων και των σχεδίων βελτίωσης τα οποία είχαν υποβληθεί στα πλαίσια του προγράμματος ΟΠΑΑΧ του 2010. Δεν έχουν πληρωθεί οι παραγωγοί οι οποίοι είχαν ενταχθεί σε παλαιότερα προγράμματα. Όμως οι αγρότες έχουν ήδη πληρώσει τις μελέτες για να ενταχθούν στα προγράμματα. Η ευθύνη για την αδιαφορία είναι μεγάλη διότι τα χρήματα προέρχονται από Ευρωπαϊκά Προγράμματα όπως είναι το πρόγραμμα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» στα πλαίσια του ΕΣΠΑ. Η ύπαιθρος δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Οι αγρότες και οι παραγωγοί δεν αντέχουν. Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες που επικρατούν και λόγω της οικονομικής κρίσης.»
Απογοήτευση μάλλον, αλλά ας το δούμε και αυτό ...αντιπολιτευτικά! Το ζητούμενο δεν είναι ότι το κράτος απέτυχε γιατί δεν έχει κάνει όλα αυτά για το καλό του λαού, αλλά ότι αυτός που διαχειρίζεται το κράτος δεν ξέρει και δε θέλει να τα κάνει για δικούς του λόγους και πρέπει να φύγει για να αναλάβει ο άλλος που θα βοηθήσει το κράτος να είναι πιό κράτος και παντού! Ούτε σκέψη βέβαια, ούτε αράδα, ότι για να μην μπορεί το κράτος δια των διαχειριστών του να οργανώσει και δρομολογήσει όλες τις προαναφερόμενες δράσεις μάλλον το κράτος ετελεύτησε και πρέπει να αποσυρθεί παντελώς από τον παρεμβατικό-καθοριστικό-πατρωναριστικό ρόλο του στην παραγωγική δραστηριότητα, ότι πρέπει οι αγρότες (ναι, και αυτοί!) να οργανωθούν, να συνεταιριστούν, να προγραμματίσουν και να επιχειρήσουν ως πραγματικοί επαγγελματίες-επιχειρηματίες και όχι ως απλοί κρατικοί εργάτες γης, αιώνια υποτελείς στους Γκρούεζες κομματάρχες της ελληνικής υπαίθρου. Αλλα τι τα θες, περυσινά φιλελεύθερα σταφύλια στον καιρό του μνημονίου, η επιδότηση να πέφτει κι απο δω παν κι οι άλλοι...

Κατακλείδα η πρόταση του επιλόγου «Η Κυβέρνηση οφείλει να παρέμβει και να στηρίξει ουσιαστικά την αγροτική παραγωγή». Όχι η Κυβέρνηση δεν πρέπει να παρέμβει, πρέπει να ΜΗΝ παρέμβει, αν κάτι πρέπει να κάνει μάλιστα ντε και καλά είναι να καταργήσει κάθε πεδίο κρατικής παρέμβασης και να επιτρέψει στην επιχειρηματικότητα να ανθίσει επιτέλους και στον αγροτικό τομέα...
υ.γ.1 τις προάλλες Ιταλός, φίλος από μακρού χρόνου, μου έστειλε μια φωτογραφία χαρακτηριστική αυτού που γράφω. Ήταν ετικέτα μπουκάλας λαδιού από σουπερμάρκετ της χώρας του, έγραφε «Product of Greece. Bottled in Italy». Μη γνωρίζοντας τι παράγουμε, πόσο μας κοστίζει, πόσο μπορεί να πουληθεί και σε ποιές αγορές της Ελλάδας και του εξωτερικού, και πως θα επιχειρήσουμε σωστά για να το πετύχουμε, πουλάμε χύμα την παραγωγή μας σε χονδρέμπορους και μετά παραπονιόμαστε γιατί τα τελικά προϊόντα φτάνουν ακριβά στο ράφι του σούπερ μάρκετ εισαγόμενα από το εξωτερικό... 
υ.γ.2 «Επιστροφή στη γη λοιπόν; Εκ των πραγμάτων. Θα σταματήσει η παραγωγή να γίνεται από το καφενείο, με αλλοδαπούς εργάτες στα χωράφια, και αυτό θα βγάλει καλύτερα ποιοτικών προϊόντα. Το ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα απέναντι σε άλλες χώρες είναι η ποιότητα. Δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε για παράδειγμα τους Ισπανούς στην τιμή του λαδιού αλλά εκείνοι παράγουν μέτριο έως κακής ποιότητας λάδι». Απόσπασμα από συνέντευξη του κ. Άρη Κεφαλογιάννη, διευθύνοντος συμβούλου της Gaea, ελληνικής εξαγωγικής εταιρείας τυποποιημένων ελληνικών αγροτικών προϊόντων, που ανέσυρα επί τούτου από το αρχείο μου. Να θυμίσω ευγενικά, και με αίσθημα ντροπής προς τον κ. Κεφαλογιάννη, πως το σκεπτικό του προσκρούει στην παλλαϊκή επιθυμία «να παρέμβει η κυβέρνηση» για να μην διαταραχθεί η νέα παράδοση που θέλει καφενείο από το πρωί για τους ντόπιους που έχουν χτήματα... 
υ.γ.3 το καφενείο του χωριού είναι παλαιόθεν παράδοση της ελληνικής υπαίθρου, η διαφορά είναι ότι τα χρόνια του παππού μου το καφενείο του χωριού το πρωί είχε μόνο γερόντους, όσοι δούλευαν τη γη, όσοι φρόντιζαν τα ζωντανά τους πήγαιναν εκεί αργά το απόγευμα για ένα χαρτάκι, λίγη κουβεντούλα, ένα τσίπουρο μέχρι να γίνει το βραδυνό φαγητό στο σπίτι. Τότε βλέπετε «έπρεπε να βρέξεις κώλο για να φας ψάρι», τώρα τον βρέχει κάποιος λαθρομετανάστης για ένα κομμάτι ψωμί και την ελπίδα ότι το αφεντικό «ντεν τα μιλήσει πολιτσία»... 
υ.γ.4 τα ονόματα του κυρίου και του κόμματος δεν ενδιαφέρουν, ενδιαφέρει η πολιτική που εκφράζει η οποία πόρρω απέχει από την ανάπτυξη που θέλει να εκφράσει...