24.2.11

Αναζητώντας τους ηγέτες...



Το πρόβλημα σήμερα είναι ότι έχουμε πάρα πολλούς μάνατζερ. Και ενώ αυτό, θεωρητικά, δεν είναι ένα κακό, οι πάρα πολλοί μάνατζερ μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα. Το να έχεις πάρα πολλούς μάνατζερ δημιουργεί τελικά νοοτροπίες κοπαδιού προβάτων με αποτέλεσμα την προστασία του κατεστημένου. Είναι δεδομένο ότι οι παραδοσιακοί στη σκέψη μάνατζερ τείνουν να μη βλέπουν πέρα από τα όρια του «κουτιού» τους... [διαβάστε τη συνέχεια]
* το κείμενο δημοσιεύεται στο επαγγελματικό μου blog, TO ATOMO Consulting Services [the blog]. Μπορούμε να δικτυωθούμε και επαγγελματικά για να συζητήσουμε και να αναζητήσουμε επιχειρηματικές ιδέες και λύσεις για σας και την εταιρεία σας σε θέματα οργάνωσης, επικοινωνίας και επιχειρηματικής ανάπτυξης...

22.2.11

Τι θα γίνει με τον Καντάφι; Θα αντιδράσει κανείς βορείως της Γαύδου;



* εξαιρετικό άρθρο της Σοφίας Βούλτεψη από το site Ελεύθερη Ζώνη με εικονογράφηση του Α. Πετρουλάκη από την Καθημερινή.

Στη Λιβύη γίνεται αιματοχυσία ή κάνω λάθος; Ο συνταγματάρχης Καντάφι είναι δικτάτορας ή κάνω λάθος; Η χώρα του συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που συστηματικά παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα ή κάνω λάθος;  Υπάρχει ένα θέμα με την Γαύδο, που η Λιβύη την συμπεριλαμβάνει στη δική της θαλάσσια ζώνη οικονομικής εκμετάλλευσης  ή κάνω λάθος; 

Αν κάνω λάθος, ας βγει κάποιος και να μου το πει. Αν δεν κάνω λάθος, όμως, πρέπει κάποιος να μας εξηγήσει γιατί ο πρωθυπουργός, με την ιδιότητά του τακτικού συνομιλητή του Καντάφι δεν έχει μέχρι στιγμής καθόλου ασχοληθεί με το θέμα. 

Και μην υποστηρίξει κανείς πως είχε να προετοιμάσει τα κρίσιμα ταξίδια του στην Ευρώπη, κυρίως στο Βερολίνο, και δεν έμεινε χρόνος για ενασχόληση με τον «σατράπη» της Β. Αφρικής. 

Μουαμάρ αλ Καντάφι: o ελευθερωτής, o ηγέτης, o φίλος, o φονιάς...



Τα γεγονότα σίγουρα τα παρακολουθείτε κι εσείς με αγωνία, «Με τανκ, ελικόπτερα και μαχητικά αεροσκάφη επιχειρεί να καταστείλει την εξέγερση στη Λιβύη, ο Μουαμάρ Καντάφι... Μαρτυρίες πολιτών και ξένων διπλωματών σε μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για "σφαγή" στους δρόμους της πρωτεύουσας», γράφει το ένα ρεπορτάζ, «Η τεταμένη κατάσταση στη Λιβύη είναι το αντικείμενο της έκτακτης συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ... περισσότεροι από 560 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τότε που άρχισε η λαϊκή εξέγερση στη χώρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αντιπολίτευσης, ενώ 400 νεκρούς επιβεβαιώνουν τα νοσοκομεία...», προσθέτει κάποιο άλλο.

Έγραφε προ ολίγου στην ηλεκτρονική της έκδοση η Ελευθεροτυπία: «Η Γαλλία και η Ιταλία καταδίκασαν την βίαιη καταστολή των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων στη Λιβύη, όμως αμφότερες έχουν σημαντικά οικονομικά συμφέροντα με τη πετρελαιοπαραγωγό χώρα του Καντάφι.»

Απορία...

Ανασχη ...μανωλιός!!!



Το θέμα έβαλε στην ατζέντα της πολιτικής συζήτησης το Βήμα, με μακροσκελές σχετικό δημοσίευμα του.

Αν κρίνω λοιπόν από την πρόσφατη προϊστορία του κινήματος, ο ανασχηματισμός τελικά θα γίνει κάπου μεταξύ Απριλίου και Μαΐου και θα ανακοινωθεί κατά τις τρεις τα ξημερώματα από το παιδί με το σπινθηροβόλο βλέμμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σχεδιασμός προβλέπει ζωντανή μετάδοση σε διακαναλική σύνδεση με το έκτακτο κεντρικό δελτίου γνωστού μεγάλου καναλιού, με την κεντρική παρουσιάστρια να διαβάζει τα ονόματα και τις υπουργικές θέσεις και τους παρακαθήμενους της σχολιαστές να σχολιάζουν τους επιμέρους στόχους κάθε κυβερνητικής θέσης, τις σκέψεις του πρωθυπουργού (και μέγα στοχαστή) για κάθε ένα κυβερνητικό στέλεχος χωριστά, τα καθήκοντα και τις μεταφορές γραμματειών (γενικών και ειδικών), τομέων, φορέων, υπαλλήλων και άλλων συναφών κομματικών, ενημερωνόμενοι ενίοτε από sms που θα λαμβάνει εις εξ αυτών (αυτός με το μαγικό τηλέφωνο)...

21.2.11

Μεταξύ μήλου και αχλαδιού...

«Λεφτά υπάρχουν!! Ίσες ευκαιρίες για όλους... Ο σοσιαλισμός στην πράξη...» μου ΄γραψε ο φίλος που έστειλε τη φωτό. Και με πέτυχε μεταξύ μήλου και αχλαδιού, αμφότερα φρουτάκια που περιέχουν βιταμίνες... Τη θέλει τώρα την απάντηση του ο φίλος ή δεν τη θέλει;; «Μη γίνεσαι σκληρός ρε φίλε... ο σοσιαλισμός του Γιώργου θέλει το καλό του λαού... απλά ο λαός όλο ζητάει και διαμαρτύρεται και δεν τον αφήνει να αναπτύξει το θεάρεστο πρόγραμμα του... αν δεις, μόνο το 20% από όσα μας υποσχέθηκε έχει μπορέσει να κάνει... και φταίμε εμείς... εμείς και κανένας άλλος (άντε ίσως κι ο Καραμανλής) γι'αυτό... το λέει συνέχεια ο Πεταλωτής, το παιδί με το σπινθηροβόλο βλέμμα... το είπε κι ο Πάγκαλος... τι θέλεις δηλαδή, να το δηλώσει και ο αντιβασιλεύς για να πειστείς..;; Παίξε τώρα..!!»

20.2.11

Μόνη λύση για το ελληνικό ποδόσφαιρο: ολική επαναφορά χωρίς συμψηφισμούς...



Αν κάτι δε μου αρέσει είναι οι συμψηφισμοί, ειδικά στις ανομίες, τις παρανομίες και τις αδικίες. Και δε μου αρέσει και η λογική του «λιγότερο κακού». Δεν ξέρω πόσο μόνος πρέπει να νιώθω, μάλλον όμως δεν είμαι όσο μόνος φαίνεται. Γιατί αυτό που ακούγεται σήμερα στην κοινωνία δεν είναι η σιωπή της πλειοψηφίας, αυτό που ακούγεται ηχηρά είναι άναρθρα ουρλιαχτά από διάφορες μειοψηφίες, για τα χαμένα «κεκτημένα» μακρόχρονων συνδιαλλαγών...

Κραυγές που προσπαθούν να υπερκεράσουν σε ήχο τις ντροπές των κραυγαζόντων, που προσπαθούν να κάνουν την τρίχα τριχιά, που αντιμετωπίζουν την αδικία τους επί των υπολοίπων ως αναπόφευκτο σφάλμα οφειλόμενο στο νόμο της ζωής, αλλά την αδικία των άλλων επί αυτών ως το προπατορικό αμάρτημα που βύθισε την κοινωνία, την ανθρωπότητα, στον όλεθρο...

Πέρα από αυτό είμαι Ολυμπιακός. Προσπαθούσα χθες βράδυ να θυμηθώ αν έγινα Ολυμπιακός «εκ μεταγραφής», αν κάποτε πριν είχα δηλώσει υποστηρικτής κάποιας άλλης ομάδας, εις μάτην όμως. Άρα συμπεραίνω ότι είμαι Ολυμπιακός από κούνια. Και μιας και δεν έχω πάθει τίποτα ως σήμερα γιατρέ μου, αν και έχω νιώσει και μεγάλες χαρές και μεγάλες λύπες, συμπεραίνω ότι το να είσαι Ολυμπιακός δεν είναι διόλου κακό. Aυτό όμως δε σημαίνει ότι είμαι ανεγκέφαλος κάφρος, ότι δεν ακούω και δεν βλέπω...

Ο ρόλος των «υποπλοιάρχων»...



ο σκιτσογραφικός απολογισμός της ήσυχης εβδομάδας την οποία οι κωπηλάτες της γαλέρας έπιασαν στα πράσα τον ημιϋπαίθριο υποπλοίαρχο ντόλιο...

19.2.11

Η ΓΕΝΟΠ και ο χρυσός διακόπτης...



Σίγουρα, την επόμενη φορά που θα δείτε στο «γυαλί» την οργισμένη φατσούλα του, τζάμπα μάγκα, «αρχηγού» της ΓΕΝΟΠ, του περιβόητου Φωτοπουλου (ή Σκοτό-πουλου όταν παίζει με τους διακόπτες...) να δηλώνει «όχι δεν πουλάμε» υπό τους ήχους επαναστατικών ασμάτων και με τους εναερίτες της κουστωδίας να υπερίπτανται έμπροσθεν του εκάστοτε μεγαλειώδους πανώ θα θυμηθείτε την είδηση (και την ανάλυση της) που σίγουρα διαβάσατε όλοι:

«...το ισχυρότερο "συνδικάτο" της Ελλάδας ουδόλως στηρίζεται στον εθελοντικό οβολό των 22.000 εργαζομένων της ΔΕΗ. Τουναντίον, ενισχύεται διαχρονικά με τεράστια ποσά, μέσω θεσμοθετημένων "χορηγιών" (που ενσωματώνονται σταδιακά στις συλλογικές συμβάσεις) και αποφάσεων διοικητικών συμβουλίων, που αγγίζουν συνολικά τα… 30 εκατ. ευρώ.»


Ρόδος : Νοσοκομείον το Ντουμάνι



* άρθρο-καταγγελία του Γιάννη Στουραΐτη, Διευθυντή Γαστρεντερολογικού Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου, που δημοσιεύθηκε στο protagon.gr στις 18.02.2011

ΤΟ ΑΤΟΜΟ σχολιάζει: είναι προφανές από αυτό που θα διαβάσετε ότι οι παρανομούντες -ιδιαίτερα οι υπάλληλοι- δεν σέβονται ούτε τον νόμο ούτε τις εντολές της διοίκησης. Προσωπικά δε θα έμενα μόνο στο πρόστιμο που ζητά ο γιατρός, θα ασκούσα και πειθαρχική δίωξη για απόλυση για παράβαση καθήκοντος και για παρακίνηση και άλλων σε αυτό. Κάποτε πρέπει να τελειώνουμε με την ασυδοσία και την αυθαιρεσία του καθενός...

Μήπως σας καταπιέζει κανείς εκεί που ζείτε, στο περιβάλλον, την εργασία ή το σπίτι σας και δεν σας αφήνουν να καπνίζετε; Ελάτε να καπνίσουμε μαζί στο νοσοκομείο της Ρόδου! Πράγματι! Θέλετε να καπνίσετε και να μην σας ενοχλήσει κανείς ; Ελάτε στο Νοσοκομείο μας !Θέλετε να κάνετε ένα τσεκ-απ ; Ελάτε σ’ εμάς, και περιμένοντας τα αποτελέσματα, μοιρασθείτε μαζί με τους δικούς μας καπνιστές τα τσιγαράκια σας! Θέλετε το νεογέννητο μωρό σας να σκληραγωγηθεί, αναγκάζοντάς το να πάρει τις πρώτες ανάσες της ζωής του, μέσα στα χνώτα των νοσοκομειακών και εξωνοσοκομειακών καπνιστών ; Ελάτε σ’ εμάς ! Εμείς ξέρουμε !Θέλετε να κάνετε ένα τσιγαράκι για να «στανιάρετε» μετά το τεστ κοπώσεως ; Ελάτε στο φιλικό μας περιβάλλον ! Θέλετε να χειρουργηθείτε και να μην χάσετε ούτε μισό γραμμάριο νικοτίνης  (και λοιπών καρκινογόνων), μέχρι να μπείτε στην αίθουσα του χειρουργείου ; Θα φροντίσουν γι’ αυτό οι καπνιστές μας τόσο στην αίθουσα όπου θα σας υποβάλουν σε  προνάρκωση, όσο και μετά, στην αίθουσα ανάνηψης!

Ο Βούγιας και το ποδήλατο...



Ο Βούγιας, πάντα στο άσχετο, έχει δώσει πολλά δείγματα της νομιμοφροσύνης με την οποία υπηρετεί τον σοσιαλισμό... και λέγοντας «άσχετο» εννοώ τη σχέση που δεν υφίσταται μεταξύ Βούγια, προσόντων και πόστου... Πάντως ένα είναι σίγουρο, ότι είναι πάντα πιστός στον αρχηγό και το όραμα του να κάνει όλους τους έλληνες fit & healthy... Ξεκίνησε με τα ποδήλατα... Δύο δύο ανά συρμό και μόνο το βράδυ... το πρωί θα κατεβαίνεις ποδηλατώντας, το βράδυ μπορείς να την «ακούσεις» κουρασμένος και να την αράξεις στον σταθμό περιμένοντας να περάσει το τρένο που δεν θα έχει δύο ποδήλατα στο τελευταίο βαγόνι...

Μagna Grecia...



Ξέρω, ξέρω τι σημαίνει Magna Grecia, είναι γνωστό το ιστορικό μεγαλείο της Ελλάδας... Μήπως όμως έφτασε η ώρα να μάθουμε και το σύγχρονο «μεγαλείο» της;; Και αν ναι, είμαστε όντως σίγουροι ότι θέλουμε να το μάθουμε;; Ρωτάω γιατί στην χώρα που δίδαξε διαχρονικά το μεγαλείο της απλότητας και της σκέψης, σήμερα οι απλές και καθαρές σκέψεις, πράξεις και λόγοι αναζητούνται... Όπως ο Διογένης αναζητούσε με το φανάρι τους ανθρώπους...

18.2.11

Τέχνη είναι το πως αποκαλούμε...



...αυτό που κάνει ένας καλλιτέχνης.

Δεν είναι το υλικό ή το λάδι ή η τιμή ή ότι κρέμεται σε έναν τοίχο ή το τρώτε. Αυτό που έχει σημασία, αυτό που το κάνει τέχνη, είναι ότι το άτομο που το έκανε ξεπέρασε την αντίσταση, αγνόησε την φωνή της αμφιβολίας και έκανε κάτι που άξιζε να γίνει. Κάτι με ρίσκο. Κάτι ανθρώπινο.

Η τέχνη δεν είναι στο μάτι του θεατή. Είναι στην ψυχή του καλλιτέχνη.

(κείμενο του Seth Godin στο blog του, η εικονογράφηση είναι επιλογή μου, μια δημιουργία τέχνης του Leonid Afremov.)

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...;;;



Ξέρω, ο τίτλος είναι στίχος από εμβατήριο, σκόπιμα τον διάλεξα, του κότσαρα και τρία ερωτηματικά στο τέλος (τα προσέξατε άραγε;;) που σημαίνει ότι κάτι θέλω να «δείξω»...

Κρατήστε το αυτό και θα το δούμε στο τέλος... Προς το παρόν, διαβάστε μια μικρή συλλογή, αποσπάσματα από κείμενα φίλων και άλλων που διάβασα τις τρεις τελευταίες μέρες...

17.2.11

Η Αίγυπτος «κερκόπορτα» του φανατισμού;



Αίγυπτος... Στην μετά Μουμπάρακ εποχή... Με τον στρατό, «δημοκρατικά διορισμένο», να διοικεί και να ετοιμάζει τη συνταγματική μεταρρύθμιση και την εκλογική αναμέτρηση που θα αναδείξει τον επόμενο πρόεδρο... Ακόμα και η πλατεία Ταχρίρ, συμβολικό κέντρο της αιγυπτιακής αμφισβήτησης, πέρασε στην επόμενη φάση... έφυγαν οι διαμαρτυρόμενοι, σχόλασαν και οι μικροπωλητές τσιγάρων, ποπ κορν και καπέλων κλόουν...

Ο «πρόεδρος» Μουμπάρακ «ανέβηκε» στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1981... Και δεν «κατέβηκε» παρά τον Φεβρουάριο του 2011... Τριάντα (παρά κάτι) χρόνια μετά... Ενδιαφέρον... Ο τελευταίος μακροημερεύον ηγέτης της περιοχής μας... Ηγέτης;; Μα, δικτάτορα τον λέγαν οι εξεγερμένοι... Κάποτε θα άξιζε να μελετήσουμε την διαδικασία μετατροπής ενός ηγέτη σε δικτάτορα... Γιατί και που έφυγε, η Αίγυπτος δεν πέρασε στη δημοκρατία, δικτατορία έχει και πάλι, με διορισμένο πρόεδρο τον αρχηγό του στρατού... ουπς!!!

Μας άλλαξαν ...τα πετρέλαια!!



ΔΕΙΤΕ σε αυτό το εξαιρετικό γράφημα του Economist πόσο περισσότερο ακρίβηνε η βενζίνη στην Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες χώρες, πέρυσι και από την πετρελαϊκή κρίση του 2008. Φυσικά, με δεδομένο ότι η τιμή του αργού πετρελαίου είναι η ίδια, τη διαφορά την κάνουν οι ΦΟΡΟΙ.

(το βρήκα στο site του Φοίβου Καρζή http://www.freecity.gr/)

16.2.11

Εντυπώσεις...



«Αφού κάναμε ότι μας είπαν γιατί δεν αντιδρούν οι αγορές;» ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΒΛΑΞ !!! (Σχόλιο του φίλου Γιώργου στο facebook)

15.2.11

Θυμωμένος με το ΔΝΤ...



Θυμωμένος με το ΔΝΤ... Γιατί δεν τον άφησε να το διαχειριστεί όπως εκείνος ξέρει... Να κάνει μια δημόσια διαβούλευση, να το κουβεντιάσει με τους υπουργούς, να βγάλει τις βάρδιες στο Mega, να το φορτώσει στην «επαρατο»...

Άσε που προκύπτει ζήτημα και με την ορθή ερμηνεία και χρήση των λέξεων... Όχι «εκποίηση», «αξιοποίηση»... ΠΑΣΟΚ έχουμε, το ΠΑΣΟΚ αποφασίζει, ακόμα και για το ποιό άσπρο είναι άσπρο και ποιό μαύρισε πια και δεν ασπρίζει...

Εξάλλου είναι προφανές, στο non-paper που μοίρασε ο σύντροφος αντιεξουσιαστής υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου την Παρασκευή, το λέει ξεκάθαρα, «ολοκλήρωση της καταγραφής και της δημιουργίας ενός χαρτοφυλακίου συμμετοχών και εμπορικά αξιοποιήσιμων ακινήτων ύψους τουλάχιστον 50 δις ευρώ».

«...εμπορικά αξιοποιήσιμων...»!! Το καταλάβατε;;; «Στόχος η είσπραξη 50 δις ευρώ την περίοδο 2011-2015 εκ των οποίων τα 15 δις έως το 2012». Είναι ξεκάθαροι οι άνθρωποι, «εμείς δεν μιλήσαμε για εκποίηση, αλλά για αξιοποίηση»!!!

Με απλά, σοσιαλιστικά, ελληνικά τα 50δις θα έχουν απόδοση διετίας 30% και τετραετίας 100%!!!

«The best deal worldwide...», που θα έλεγε και ο Γιώργος. Και μην παρασυρθείτε και μας συγκρίνετε με εκείνον τον κακόμοιρο Αμερικάνο «πυραμιδάρχη», τον Μέϊντοφ, εμείς μοιάζουμε μαζί του μόνο στα 50 δις και είμαστε και καλύτεροι, δολλάρια εκείνος, ευρώ εμείς!!

Μόνο που εμείς «τις χτίσαμε τις πυραμίδες», εμείς δίνουμε εγγυημένο 100% στην τετραετία όχι ένα ψωρομίζερο 16% το χρόνο που έδινε εκείνος. Γι'αυτό είναι φυλακή και δεν είναι πρωθυπουργός...

«Μαύρα κοράκια, κόκκινα κοράκια, τι προμηνάν τα μαύρα και τα κόκκινα κοράκια;» που θα έλεγε και ο ποιητής Φανφάρας...

* η φωτό από εδώ http://antistachef.wordpress.com/

Ο Γέρος του Μαξίμου και η ...διαδηλωσούλα



Σκέφτομαι τώρα... Αν γίνουν εκλογές... Και βγει ο άλλος πρωθυπουργός... Και -όπως έχει υποσχεθεί- τηρήσει τις δεσμεύσεις της χώρας με το μνημόνιο... Λες να το δούμε κι αυτό, τον ΓΑΠ στους δρόμους να διαδηλώνει κατά του μνημονίου..;;

Αν....αν....αν.... Πάντως ο ΓΑΠ μια διαδηλωσούλα κατά των υπαλλήλων της τρόϊκας μπορεί να την ρίξει έτσι στο ξεκάρφωτο... μην εκπλαγείς...

«Λόγω μέρας άφησες τις φαντασιώσεις σου ελεύθερες...»
«κι εγώ που σου λέω ότι θα την ζήσουμε την διαδηλωσούλα...»

πρόσεξε να δεις... Παρασκευή μεσημέρι μίλησε η τρόϊκα... Παρασκευή βράδυ μίλησε ο αντιβασιλευς στους ανησυχούντες σε κομματικό πανηγύρι... Σάββατο ξημερώματα έκανε επίσημη δήλωση ο εκπρόσωπος του παλατιού... κάποια στιγμή το Σάββατο ο Γιώργος πήρε τηλέφωνο να κάνει παράπονα στον Ντομινικ... σήμερα όμως ο Γιουνκερ κάλυψε τους υπαλλήλους του... μην εκπλαγείς λοιπόν αν στις 23 ο Γιώργος βγει αγκαζε με τον γεσεε και τον αδεδύ και κάνει διαδήλωση κατά του μνημονίου...

«Προσυπογράφω τη φαντασία σας κύριέ μου...!!»

Κι εγώ προσυπογράφω... Εν τέλει, στη χώρα μας τα πάντα ακροβατούν... όχι ισορροπούν... ακροβατούν!! Γιατί ο ισορροπιστής απλώς ενθουσιάζει... ο ακροβάτης είναι που κλέβει την παράσταση... Κι εμείς.... πτωχό (τη τσέπη και τω πνεύματι) κοινό... χειροκροτούμε, παρόλο που γνωρίζουμε πως είναι σικέ το ...υπερθέαμα!!!!!

* η φωτό από εδώ http://antistachef.wordpress.com/ οι διάλογοι (etc.) από το facebook... (ήταν κι ο κάμπος παρών...)

13.2.11

Όταν η Λούκα έμαθε τον πατριωτισμό...



Σίγουρα το διαβάσατε κι εσείς, η ιέρεια του παλαιοσοσιαλισμού, η «φανταστική» Λούκα Κατσέλη, ανακάλυψε το νόημα του πατριωτισμού: «Πατριωτισμός δεν είναι οι καταθέσεις στο εξωτερικό, αλλά οι επενδύσεις στον τόπο».

Σωστά κυρία Κατσέλη μου, σωστά. Μιας και το έχετε καταλάβει λοιπόν αυτό καλά, την επόμενη φορά που θα έχετε κομματική «σύναξη» κοιτάξτε προσεκτικά γύρω σας, οπλιστείτε με θάρρος και ζητείστε από τους «συντρόφους» σας -ειδικά αυτούς που κυβέρνησαν τον τόπο με τον Αντρέα σας και τον Σημίτη σας- να φερθούν πρώτα αυτοί πατριωτικά.

Και να φέρουν πίσω στα ταμεία του κράτους τα «αργύρια της προδοσίας» τους: τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό (ή τα κινητά και ακίνητα που απέκτησαν με αυτές), προϊόν της μυστικής «συνδιαλλαγής» τους (λαϊκιστί «μίζας») με τους εθνικούς και διεθνείς προμηθευτές του ελληνικού δημοσίου.

Αιώνιος ταρίφας...



Νυχτερινή βάρδια και ο ταρίφας, μόνος στην πιάτσα, περιμένει πελάτη. Ξαφνικά έρχεται μια κοπέλα ολόγυμνη και μπαίνει μέσα στο ταξί και του λέει: «Πάμε Σύνταγμα».
Αυτός την κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω, ψιλοσκέφτεται, κάνει να ξεκινήσει και μετά από λίγο σταματάει. Ξανακάνει δυο μέτρα σκεφτικός και ξανασταματάει αναποφάσιστος. Αφού γίνεται αυτό για κάνα 5λεπτο, του λέει η κοπέλα: «Τι συμβαίνει, δεν έχεις ξαναδεί γυμνή γυναίκα;»
«Πως, έχω δει πολλές φορές γυμνή γυναίκα... πορτοφόλι δεν βλέπω και ανησυχώ».

Reppas is...



Reppas is... οδοντίατρος. Αυτό σπούδασε. Όπως ο Λαλιώτης !!
Reppas is... σοσιαλιστής. Αυτό δήλωσε. Όπως ο Άκης !! (ένας είναι ο Άκης...)
Reppas is... υπουργός. Αυτό έγινε. Όπως ο Παπακωνσταντίνου !!
Reppas is... αντιεξουσιαστής. Αυτό του έλαχε. Όπως ο Giorgos !!
Reppas is... ένας από την «παλιοπαρέα». Αυτό διάλεξε. Όπως ο Πάγκαλος !!
Reppas is... εισιτήριο 1,4€, χωρίς πολλά πολλά, με πρόστιμο και αυτόφωρο σε όποιον δεν πληρώνει, ποινή καθ'υπερβολήν για «αστεία» παρανομία. Αυτό αποφάσισε. Όπως οι πασάδες της Τουρκοκρατίας.
Reppas is... η πραγματική εικόνα της κυβέρνησης: ο κόσμος του το υπουργείο του, δεν τον ενδιαφέρει πια αν και τι υπάρχει εκεί έξω. Αυτό έδειξε. Όπως η Μαρία Αντουανέτα !!

Ήταν εκεί την Παρασκευή, πίσω από τις λέξεις των εκπροσώπων των δανειστών μας...
Ήταν εκεί το Σάββατο, πρώτος πρώτος στις θεατρικές διαμαρτυρίες της κυβέρνησης του...

Δυστυχώς όμως θα είναι εδώ και αύριο, Δευτέρα, που οι ΔΕΚΟ «του» θα μας κάνουν φτωχότερους μερικά ακόμα εκατομμύρια ευρώ, το τίμημα των προνομίων τους, και μεθαύριο, Τρίτη, που οι φίλιες συντεχνίες του θα μας ταλαιπωρήσουν για πολλοστή φορά διεκδικόντας το κεκτημένο αντάλλαγμα της κομματικής τους πίστης: την μείζονα αμοιβής ως αντάλλαγμα της ήσσονος προσπάθειας...

12.2.11

Ξεκούρδιστη κοινωνία



Το άρθρο που θα διαβάσετε είναι του Νικου Γ. Ξυδακη από την Καθημερινή της 11.02.2011. Εξαιρετική ανάρτηση σε ενδιαφέρουσα -καρκινική- ημερομηνία 11022011, που μου θύμισε το κλασσικό -καρκινικό- «νίψον ανομήματα μη μοναν οψιν». Είναι η αποτύπωση της καθημερινότητας μας, μια κυβέρνηση που νίπτει μονίμως την όψιν της προσπαθώντας απεγνωσμένα να πείσει τον κόσμο ότι δεν είναι επιλογή της η κατάργηση των παραλόγων κεκτημένων, ότι το σοσιαλιστικό της ιδεώδες επιτάσσει άλλα, τα παλιά και τα μεγάλα, άλλα «η καταραμένη συγκυρία» την υποχρεώνεται να κάνει άλλα, να παίρνει μέτρα βάρβαρα... Τα οποία μέτρα εννοείται ότι δεν θα τα πάρει όπως μας λένε οι ξένοι (τι ξέρουν αυτοί, αυτοί απλοί σύμβουλοι είναι!!), θα τα πάρει όπως ξέρει εκείνη, εκείνη, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η παρέα του Γιώργου, έχει την εντολή του λαού. Άσε που υπάρχει κίνδυνος να πετύχουν τα μέτρα αν τα πάρουμε όπως τα λένε αυτοί (όπως έγινε αλλού και πέτυχε δηλαδή) και τότε να πρέπει να νίψει και τα ανομήματα, μη μόναν την όψιν. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι τα ...ανομήματα δεν καταλαβαίνουν αυτή τη μικρή λεπτομέρεια και εξεγείρονται..!! Αχ... που'σαι Αντρέα να τους δεις... [Το Άτομο]

10.2.11

Η Ευρώπη της ανταγωνιστικότητας «αντίδοτο» στην Ελλάδα των συντεχνιών...



Το -παλαιότερο- σκίτσο του Στάθη, αφορά βέβαια την ελληνική κρίση και την ελληνική κοινωνία όπου οι διάφορες συντεχνίες είναι πλέον σε ανοιχτή σύγκρουση με τον απλό πολίτη που -αλαλιασμένος- βάλλεται πανταχόθεν: από τη μία η ισοπεδωτική κυβερνητική επίθεση κατά δικαίων και αδίκων, από την άλλη η καταστροφική μάχη χαρακωμάτων μειοψηφικών κοινωνικά συντεχνιών που διεκδικούν λυσσαλέα να ονομάσουν «αλλαγή» την διατήρηση των κεκτημένων τους...

Στην υπόλοιπη Ευρώπη «η κρίση αποτελεί ευκαιρία» όπως λέμε συχνά. Το προφανές λοιπόν πίσω από την κρίση που χτυπάει τις ευρωπαϊκές οικονομίες, αν ερμηνεύω σωστά το σκεπτικό των Μέρκελ - Σαρκοζί, είναι η παρούσα κρίση να γίνει ευκαιρία οι ευρωπαϊκές οικονομίες να γίνουν ...ευρωπαϊκή οικονομία. Ήτοι να μετατραπούν από μια χαλαρή παρέα δανειστών και δανειζομένων σε μια δομημένη οικονομική οντότητα που θα στέκεται και θα λειτουργεί ανταγωνιστικά ως προς τις άλλες μεγάλες οικονομικές δυνάμεις.

Η πρόταση για ένα Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας που παρουσίασε ο γαλλογερμανικός άξονας είναι ένα σταθερό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή και θα μεταφέρει πλέον την συζήτηση στο εσωτερικό των κρατών μελών, όπου οι πολίτες (οι νοήμονες τουλάχιστον) θα κληθούν να αποφασίσουν ποιό μοντέλο πρέπει να ακολουθήσουμε ως Ευρώπη: το φιλελεύθερο μοντέλο που θέλει δυνατές εθνικές οικονομίες συνδεδεμένες και εναρμονισμένες με θεσμούς και αξίες σε μία δυνατή ευρωπαϊκή οικονομία ή το νεοσοσιαλιστικό μοντέλο της μίας ευρωπαϊκής οικονομίας χωρίς διακριτές εθνικές οικονομίες όπου οι «μεγάλοι» απλώς θα αποφασίζουν και οι «μικροί» απλώς θα υλοποιούν...

9.2.11

Συνδικαλισμός άνευ εργασίας: μια διαχρονική ελληνική «αξία»...



Πολλά χρόνια πριν, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, έγραφα σε ένα νεανικό κομματικό έντυπο το αυτονόητο για μένα, ότι ο συνδικαλιστής πρώτα πρέπει να μάθει να δουλεύει και μετά να μάθει να συνδικαλίζεται, γιατί μόνο τότε θα μπορέσει πραγματικά να εκπροσωπήσει τους εργαζόμενους στο πρόβλημα τους. Είχα φρέσκες βλέπετε τις εμπειρίες ως συνδικαλιστής στη σχολή μου. Όντας παράλληλα και εκπρόσωπος στην σύγκλητο και με μια σειρά από κομματικές θέσεις ευθύνης που απορροφούσαν τον ωφέλιμο χρόνο μου δεν μπορούσα να βρίσκομαι στη σχολή, εκεί που με είχαν ανάγκη οι φοιτητές, είχα αποξενωθεί από την πραγματικότητα. Μίλαγα ωραία και δυναμικά, αλλά μίλαγα στρογγυλεμένα, πολλές φορές και μακρυά από το πρόβλημα, άρα και μακρυά από τους φοιτητές που πλέον είχαν αρχίσει να γκρεμίζουν τους μύθους της αριστεράς και ψήφιζαν ανθρώπους που μπορούσαν να καταλάβουν την καθημερινότητα, το πρόβλημα τους...

Με το απλό μυαλό μου, ήταν για μένα προφανές αυτό που διάβασα χρόνια αργότερα να γράφει ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Θ. Λιανός:

Άνω ...θρώσκουσα εις τους αιώνας...



Η ιταλική ιστορία σε τρεις χαρακτηριστικές φάσεις της...

Απελευθέρωση...



Δεν ξέρω αν έχουν δίκιο οι ιατροί-υπάλληλοι ή οι ιατροί επαγγελματιές ή το κράτος εργοδότης... Η ουσία είναι ότι η δημόσια «δωρεάν» υγεία των ασφαλιστικών ταμείων έχει πεθάνει πλέον εδώ και καιρό και όσο πιό γρήγορα θάψουμε το πτώμα, τόσο λιγότερο θα μυρίζει... Δεν είναι υποχρεωτικό να την αντικαταστήσουμε καθ' ολοκληρίαν με την ιδιωτική «επ'αμοιβή» υγεία, το υποχρεωτικό είναι να αποφασίσουμε ένα μοντέλο λειτουργίας που θα έχει στο κέντρο του αποκλειστικά και μόνο τον πολίτη, που θα επενδύει στην πρόληψη ασθενειών και θα παρέχει περίθαλψη και φροντίδα, το οποίο θα είναι στελεχωμένο από σωστούς επαγγελματίες γιατρούς, νοσηλευτές και φαρμακοποιούς, και θα έχει τις παρεχόμενες υπηρεσίες και προϊόντα ρεαλιστικά κοστολογημένες και εις γνώσιν των πολιτών...

Γιατί σήμερα, όλοι όσοι πληρώνουμε με συνέπεια και τακτικά (γιατί δεν πληρώνουν όλοι όσοι λαμβάνουν υπηρεσίες δημόσιας υγείας από ταμεία) δεν ξέρουμε τι από αυτά που πληρώνουμε πάει στον γιατρό, τι στα φάρμακα, τι στα νοσοκομεία, τι στο διοικητικό κόστος κ.λπ. Ίσως αν πρέπει να τα μαθαίνουμε να αποφασίσουν αυτοί που τα διαχειρίζονται να είναι και πολύ προσεκτικότεροι στην διαχείριση τους. Ίσως από αυτόν τον δρόμο μπορέσουμε να φτάσουμε καποτε στο (φιλ)ελεύθερο «υποχρεωτική ασφάλιση υγείας για όλους τους πολίτες με ελεύθερη επιλογή φορέα ασφάλισης»...

8.2.11

Ο «καφές των 18 διατάξεων» και η αναδιοργάνωση του δημοσίου



Η είδηση που δημοσιεύθηκε στο ΕΘΝΟΣ την Κυριακή 05.02 ήταν σαφής!!

«18 διατάξεις για τους καφέδες της Θεοδώρας!

Η επίκληση δεκαοκτώ διαφορετικών διατάξεων του νόμου απαιτείται για την πληρωμή από το τμήμα προμηθειών του υπουργείου Εσωτερικών του... αστρονομικού ποσού των 29 ευρώ και 30 λεπτών για έξοδα της υφυπουργού Θεοδώρας Τζάκρη. Πρόκειται για την απόφαση Φ. 312-4-4525 με ημερομηνία της περασμένης Τετάρτης 2 Φεβρουαρίου...

Το έγγραφο που αναφέρεται στην έγκριση της συγκεκριμένης προμήθειας τηρεί όλους τους γραφειοκρατικούς κανόνες προκειμένου να πληρωθούν τα 29 ευρώ και 30 λεπτά στην Olympic Catering.

Συντάχθηκε από το τμήμα προμηθειών της αρμόδιας γενικής διεύθυνσης διοικητικής υποστήριξης του υπουργείου Εσωτερικών και επικαλείται για την κάλυψη των συγκεκριμένων εξόδων 18 διατάξεις και προεδρικά διατάγματα, καθώς επίσης και το σχετικό παραστατικό από την εταιρεία catering αλλά και τη βεβαίωση από την υπουργό...

Το έγγραφο καταλήγει ότι η δαπάνη θα βαρύνει τις πιστώσεις του υπουργείου Εσωτερικών και φέρει την υπογραφή του προϊσταμένου του τμήματος προμηθειών.»

Μόλις διαβάσατε το πρόβλημα που ταλανίζει δεκαετίες τώρα την ελληνική κοινωνία και το οποίο ουδόλως ενδιαφέρεται να αντιμετωπίσει και η παρούσα κυβέρνηση. Όχι, το πρόβλημα δεν είναι τα 29,30 € που ξόδεψε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του κυβερνητικού μηχανισμού για να πιεί (ενδεχομένως και να προσφέρει σε κάποιον συνομιλητή της) καφέ στην αίθουσα VIP του αεροδρομίου, όπως καταλήγει το δημοσίευμα της εφημερίδας, ένα τέτοιο έξοδο είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό στα πλαίσια του εσωτερικού κανονισμού ενός υπουργείου.

7.2.11

Γιατρέ μου, συγγνώμη...



* σημαντική σημερινή δημοσίευση του Δημήτρη Καμπουράκη στο protagon.gr που αποκαθιστά την αλήθεια για την επικοινωνιακή κακοποίηση που δέχεται το «λειτούργημα» του δημόσιου γιατρού συνταγολόγου...

Επειδή τις τελευταίες μέρες είχα μια σφοδρή αντιπαράθεση με τους απεργούς γιατρούς, γράφω αυτό το κείμενο επανόρθωσης. Πάνω στην αντιπαράθεση μπορεί να λέω και καμιά κουβέντα παραπάνω βρε αδερφέ, αλλά αν παρεκτραπώ το αναγνωρίζω και ζητώ συγνώμη. Όπως τώρα. Λοιπόν:

«Η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών του ΕΣΥ και των ασφαλιστικών ταμείων είναι προσηλωμένη στην αποστολή της με ιεραποστολικό ζήλο. Εργάζεται με χαμηλές αμοιβές και μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, υπηρετώντας με αυταπάρνηση τον φτωχό εργαζόμενο και υπερασπιζόμενη τον θεσμό της δημόσιας και δωρεάν υγείας για όλους. Οι ελάχιστοι επίορκοι που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα στη μεγάλη μάζα των έντιμων γιατρών (όπως και σε κάθε επαγγελματική ομάδα άλλωστε) πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά και δε μπορούν να αμαυρώσουν την προσπάθεια και τον αγώνα όλων των υπολοίπων.» Εντάξει; Σας κάλυψα; Όχι; Θέλετε κι άλλα; Εντάξει.

6.2.11

Εγώ το λέω «αλητεία» όχι ακτιβισμό...



Περάσαμε στην επόμενη φάση: χθες απόγευμα στον Σταθμό Πανεπιστήμιο του Μετρό, όλα πλην ενός τα ακυρωτικά ήταν κατεστραμμένα, προσοχή, όχι απλώς σκεπασμένα με κάποια σακούλα (όπως στη φωτό), κατεστραμμένα: άλλα με κόλλες στη σχισμή, άλλα με χαρτόνια στουμπωμένα μέσα με σφυρί, άλλα ανοιγμένα και πεταμένα κάτω, άλλα βγαλμένα από τις βάσεις και άφαντα... αποδεικνύεται ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ιδεολόγους ακτιβιστές, αλλά με αλητήριους τζαμπατζήδες που καταστρέφουν την δημόσια περιουσία... όχι δεν θα συμμετάσχω ούτε θα πληρώσω εγώ τα σπασμένα τους... Η λογική λέει «δεν έχω» άρα απέχω, έτσι πιέζω ώστε το κόστος να έρθει στα επίπεδα που αντέχω... Δεν λέει «δεν έχω άρα καταστρέφω»...

Άλλο ακτιβισμός (εγώ δεν πληρώνω και είμαι έτοιμος να αναλάβω τις όποιες συνέπειες, ενημερώνω δε και τους υπολοίπους για το δίκαιο μου αλλά τους αφήνω να πράξουν ότι επιθυμούν) και άλλο να παρακινώ τους πολίτες σε παράνομες πράξεις και να καταστρέφω τη δημόσια περιουσία υποχρεώνοντας τους σε παρανομία... πραγματικά πρέπει να εφαρμοστεί ο ισχύων νόμος κατά παντός παρανομούντος άμεσα και αυστηρά..!! κι όποιος θέλει να «παίξει» με όρους παρανομίας να ξέρει ότι πραγματικά θα στερηθεί τα προνόμια της νομιμότητας...

5.2.11

Θέμα εξετάσεων



Αν υποθέσουμε ότι μέσα σε ένα αμφιθέατρο κάποιοι φοιτητές καπνίζουν και οι ενοχλούμενοι από τον καπνό ειδοποιούν τη δημοτική αστυνομία να επιληφθεί, χρειάζεται να συγκληθεί το πρυτανικό συμβούλιο; Η ερώτηση θα μπορούσε να τεθεί στις εξετάσεις που περνούν οι φοιτητές της Νομικής Σχολής. Φυσικά, το «άριστα» θα πήγαινε σε όσους απαντούσαν ότι η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου προστατεύει και την ελευθερία των καπνιστών...

αναδημοσιεύω την απορία του Στέφανου Κασιμάτη από τη στήλη του στην Καθημερινή για να θυμίσω και την ρήση του Λάο Τσε, πως «όσο πληθαίνουν οι νόμοι, πολλαπλασιάζονται οι παράνομοι»... διότι την ασυλία της ελευθερίας έκφρασης θα έπρεπε να την προστατεύουμε -όπως ορίσαμε στo σύνταγμα- όλοι και αυτοβούλως, διαλεγόμενοι και υποστηρίζοντας την αντίθετη άποψη, χωρίς να χρειαζόμαστε νόμους που το μόνο που κάνουν είναι να καθορίζουν τις «περιοχές» όπου η παρανομία δεν θεωρείται ως τέτοια...

3.2.11

Ο Μητσάρας και το κουλούρι...



Ο Μητσάρας είναι κατηγορούμενος για βιασμό. Ο Δικαστής τον καλεί να απολογηθεί: «Πες μας κατηγορούμενε, τι έγινε το μοιραίο βράδυ;»

«Το λοιπόν, κύριε δικαστά, βλέπω την μαντμουαζέλ στο πάρκο και τη ρωτάω: "μανάρι μου, είσαι για μια βόλτα;", "αμέ", μου λέει και την πηγαίνω στο πάρκο. Εκεί, περνάει από μπροστά μας ένας κουλουρτζής. "Μανούλι, θες κολούρι", την ερωτάω. "Όχι Μητσάρα μου", με απαντάει. Φίναα!»
...
«Μετά από εκεί πάμε παραλία μεριά, να ακούσουμε τα κύματα να πλατσουρίζουν, πέρα δώθε. Εκεί παραπέρα ήταν ένας κουλουρτζής. "Μανούλι, θες κολούρι;", την ξαναρωτάω. "Όχι Μητσάρα μου", με απαντάει. Καλώωως!»
...
«Καθότι πρώτο ραντεβού κύριε πρόεδρε, και ο Μητσάρας, τουτέστιν εγώ, είναι ρομαντικός τύπος, είπαμε να πάμε μια βαρκάδα. Εκεί που νοικιάσαμε τη βάρκα περνούσε ένας κουλουρτζής. "Μανούλι, θες κολούρι;", την ερωτάω. "Όχι Μητσάρα μου", με απαντάει. Ξηγημένααα!»
...
«Ξανοιγόμαστε, λοιπόν, κανά δυο μίλια στο πέλαγο, κύριε πρόεδρε και τι μου λέει;»
«Τι σου λέει άνθρωπέ μου;»
«"Μητσάρα, θέλω κουλούρι", μου λέει... Ε! Τη γαμάς, κύριε πρόεδρε ή δεν τη γαμάς;»

πηγή

Τι κοινό έχουν επιβατικό κοινό, συνταξιούχοι του ΙΚΑ και εργαζόμενοι των 700 ευρώ;



* άρθρο της Μαριάννας Πυργιώτη από την εφημερίδα Μακεδονία

Η απάντηση στο ως άνω ερώτημα είναι απλή. Ανήκουν, μαζί με πολλούς άλλους συμπολίτες μας, στη συμπαθή τάξη των... ιδιωτικής χρήσης υποζυγίων.

Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει διπλή και τριπλή ιδιότητα, όπως εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα, πατέρας παιδιού που σπουδάζει στην επαρχία ο οποίος παίρνει δύο λεωφορεία για να πάει στη δουλειά του και, φυσικά, ειλικρινώς φορολογούμενος. Ο εν λόγω πολίτης αυτής της εξωφρενικής χώρας είναι υποχρεωμένος να βιώνει μια διπλή ανισότητα.

Από τη μια, αγωνίζεται τριάντα - τριάντα πέντε χρόνια για την καριέρα του στον ανταγωνιστικό ιδιωτικό τομέα με αμοιβές πολύ χαμηλότερες του μέσου ευρωπαϊκού όρου και με υπαρκτή την πιθανότητα της ανεργίας, έχοντας μπροστά του μια τεράστια μάζα άλλων εργαζομένων, οι οποίοι έχουν το προνόμιο της διά βίου μισθοδοσίας από τον κρατικό ή ημικρατικό εργοδότη τους. Από την άλλη, αυτοί οι εργαζόμενοι, οι οποίοι θεωρούν απολύτως φυσική αυτήν τη θεμελιώδη ανισότητα, δεν διστάζουν να διεκδικούν τα όποια αιτήματά τους σε βάρος του συνόλου, χωρίς να συνυπολογίζουν την ταλαιπωρία, την αναστάτωση και το κόστος που επιβαρύνει τους άλλους πολίτες.

2.2.11

Κούνα τα χέρια σου τροχονόμε...



Η πρόοδος είναι πρώτιστα θέμα νοοτροπίας. Και το μεγαλύτερο έγκλημα που έγινε ποτέ στην Ελλάδα στα χρόνια του «τρίτου δρόμου προς τον σοσιαλισμό» είναι η δολοφονία της νοοτροπίας αυτής σε μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού...

Έγραφε νωρίτερα ένας φίλος στο twitter: «2 guys fighting on Kifissias after small crash... I ask the police guy at the traffic light to do smthg... Answer: What can I do?»

Αυτός ο αστυνομικός έμαθε απλώς να στέκεται εκεί, να περιμένει οδηγία από τον ασύρματο, να κουνά τα χέρια, να ανοίγει ή να κλείνει το ρεύμα των αυτοκινήτων. Με λίγα λόγια, η κοινωνία μας επέλεξε να ξοδέψει για να τον κάνει έναν άβουλο, πιο χαζό άνθρωπο, αντί να επενδύσει για να αντικαταστήσει τη χαζή ανάγκη παρουσίας του με μια έξυπνη τεχνολογία (π.χ. κάμερα και έξυπνο φανάρι).

1.2.11

Παπουτσής για ...άσυλο!!



Υπουργός (λέμε τώρα...) Παπουτσής, χθες, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ: «Η Νέα Δημοκρατία μας λέει στην πραγματικότητα να καταργηθεί τελείως το άσυλο και ως εκ τούτου να μπαίνει ο καθένας και να κάνει ό,τι θέλει. Και αφού μπαίνει και κάνει ό,τι θέλει, να μπαίνει και η αστυνομία και να τους μαζεύει και να τους συλλαμβάνει. Αυτό δεν είναι Πανεπιστήμιο, αυτό είναι Πεδίον του Άρεως.»

Ενώ σήμερα, που υπάρχει το άσυλο, στο Πανεπιστήμιο ΔΕΝ μπαίνει ο καθένας και ΔΕΝ κάνει ότι θέλει... Μπαίνουν μόνο κινηματίες, αναρχικοί, τρομοκράτες, μετανάστες, ναρκομανείς και άλλες φυλές παρανόμων... Οι οποίοι βεβαίως και δεν κάνουν ό,τι θέλουν, κάνουν όμως ότι μπορούν για να το διαλύσουν...

Απέξω μένουν μόνο η κοινωνία και η νομιμότητα, αυτοί είναι εχθροί του ασύλου... Και αν μπουν μέσα υπάρχει κίνδυνος να απαλλοτριωθεί η ελευθερία διακίνησης της ιδέας της ασυδοσίας και της παρανομίας... Και τότε ποιος θα μπει να τους μαζέψει και να τους συλλάβει που η αστυνομία απαγορεύεται να μπει γιατί εδώ δεν είναι Πεδίο του Άρεως, είναι Ελληνικό Πανεπιστήμιο...;;; Ποιος...;;