20.12.11

«Mια φορα κι έναν καιρό ήταν ένα κόμμα»...



«Τι μας διδάσκει το ανέκδοτο: πόσοι πασόκοι χρειάζονται για να γράψουν ένα στάτους» έγραφε σήμερα το πρωί η καλή φίλη e-diva (aka Ειρήνη Βούτσκογλου), αναφερόμενη στο πρόσφατο παραπολιτικό των Νέων για τους 100 «σοσιαλμηντιάδες» που βρήκε (λέει) ο Παπαδήμος στο Μαξίμου, προικιό από τον ΓΑΠ. Σαφώς και δεν μιλάμε για 100 μετακλητούς στο γραφείο του ΓΑΠ, σωστά μας υπέδειξε το προφανές η (μετακλητή) υπεύθυνη της σχετικής ομάδας του γραφείου του τέως προωθυπουργού, μιλάμε για τον γνωστό μηχανισμό που είχε στηθεί για «να διαφεντεύει το ιντερνετ» προεκλογικά και που μετεκλογικά συμβασιοποίησε με κάποιο τρόπο τη στήριξη του για να αποζημιωθεί για τις υπηρεσίες που παρείχε και να ξεκουραστεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. «Μεγάλη ιστορία χρονιάρες μέρες, σαν αυτές που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας κοντά στο τζάκι...», σχολίασα σε έναν σύντομο πρωϊνό διάλογο, «it should be business and they made it personal. Τώρα ας κοιμηθούν όπως έστρωσαν», η απάντηση της Ειρήνης. Διαβάστε την δημοσίευση της.

Αυτές τις ημέρες ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού διαδικτύου ασχολείται με άρθρο των Νέων όπου πρωτο-δημοσιεύτηκε πως ο μη-εκλεγμένος πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος εξεπλάγην από τον αριθμό [=100] των υπαλλήλων που είχαν προσληφθεί για να χειρίζονται social media λογαριασμούς.

Η είδηση σχολιάστηκε με απογοήτευση και χλευασμό από τους χρήστες και αναμεταδόθηκε τόσο στα παραδοσιακά όσο και στα εναλλακτικά μέσα.

Ο λόγος για τον οποίο δεν δίνω link στην είδηση θα καταστεί σαφής στην πορεία. Το πράττω πάντως συνειδητά.

Πάμε να δούμε λοιπόν τι μας διδάσκει το ανέκδοτο: Πόσοι Πασόκοι χρειάζονται για να γράψουν ένα στάτους, με δεδομένο πως αυτό δόθηκε ως πληροφορία στο ευρύ κοινό από μία γνωστή εφημερίδα αλλά και με ένα άλλο δεδομένο.

Το δεδομένο πως όσοι είμαστε αρκετά ενεργοί την τελευταία 3-ετία τουλάχιστον στα γνωστά κοινωνικά δίκτυα έχουμε ευρεία γνώση προσώπων και καταστάσεων.

1. Το δημοσίευμα των Νέων είναι ανυπόγραφο.

2. Το δημοσίευμα των Νέων δεν παραθέτει πηγή πληροφορίας ούτε πείθει έστω και με ίχνος απόδειξης.

3. Το δημοσίευμα των Νέων δεν αναφέρει βασικές πληροφορίες που στηρίζουν την είδηση. Πρόκειται για πρόσληψη 100 ατόμων στο δημόσιο ή για συμβάσεις; Πρόκειται για το γραφείο του πρωθυπουργού, για το κόμμα του πασοκ ή για την κυβέρνηση;

4. Το δημοσίευμα των Νέων θα μπορούσε να είναι ένα οποιοδήποτε ανώνυμο post κάποιου από τα δεκάδες – αν όχι εκατοντάδες- ψευδομπλογκ τα οποία έλκουν με ψευδείς εντυπωσιακές ειδήσεις τη μάζα του χαμηλού iq.

5. Το πασοκ πράγματι προσέφερε πολλές θέσεις εργασίας -κυρίως με συμβάσεις- σε πολλά “πράσινα παιδιά” τα οποία ήρθαν στο διαδίκτυο για να εκμεταλλευτούν τα νέα μέσα προς όφελος του κόμματος.

6. Τα περισσότερα από αυτά τα άτομα τα οποία ανήκουν όχι μόνο στο πασοκ αλλά στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς είχαν ή αμείβονταν για να καλλιεργούν πολιτικό-κομματικό λόγο , πολύ συχνά παρουσιάζοντας πολλές μορφές [διπλά και τριπλά account] , λογαριασμούς τους οποίους εύκολα αναγνωρίζαμε ως “υποστηρικτικούς” εφόσον δε χρειάζεται να έχεις δείκτη νοημοσύνης 200 για να αντιληφθείς τι συμβαίνει όταν ένας ανώνυμος λογαριασμός στο twitter ξαφνικά αποκτά υποστήριξη των γνωστών κομματικών παραγόντων.

7. Αυτό ακριβώς είναι κατά τη γνώμη μου και το τραγικότερο της υπόθεσης. Διότι επικίνδυνος δεν είναι ο λογαριασμός του αυγού [=κυρίως spam λογαριασμοί στο twitter] ο οποίος ενισχύει τη δύναμη του λόγου κάποιου με αναδημοσίευση. Επικίνδυνη είναι η κατασκευασμένη δημοφιλία μέσα από εμφανώς ψεύτικους κομματικούς λογαριασμούς.

8. Ακόμα και αυτό όμως να το δεχτούμε ως δυναμική των social media [welcome to the internet- fake accounts do make things move around], οι περισσότεροι από τους κομματικούς λογαριασμούς της ευρύτερης αριστεράς στο διαδίκτυο υπέπεσαν σε σφάλματα τα οποία στιγμάτισαν όχι μόνο την Ιδέα της Διαφάνειας που αποπειράθηκε με τη σειρά του ο Γιώργος Παπανδρέου να πουλήσει στο λαό [δεν ήταν ο μόνος στην ιστορία της ελληνικής πολιτικής σκηνής που πιπίλισε αυτή την καραμέλα] αλλά προκάλεσαν βαθιά ρήγματα τόσο σε υπολήψεις όσο και στην Ιδέα της Ελευθερίας της Άποψης στο Διαδίκτυο.

9. Το πληρωμένο πασοκ στα social media χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί κάθε είδους ένδυμα “ηθικής” και “σοβαρότητας” – όπως αυτό της ενημέρωσης και φυσικά του ακτιβισμού – όχι τόσο για την υποστήριξη του κόμματος ως οφείλει [και για το οποίο αμείβεται] αλλά για να προσβάλει, να υποκινεί επιθέσεις, να χειραγωγεί απόψεις, να διαστρευλώνει τον υπόλοιπο διαδικτυακό λόγο και φυσικά να επιδιώκει απαρέγκλιτα την προσωπική του ανέλιξη.

10. Σε πολλές δε περιπτώσεις ήταν εμφανής , στους ανθρώπους του διαδικτύου, η άγνοια βασικών διαδικτυακών χρήσεων από την πληρωμένη αριστερά. Από τα ορθογραφικά λάθη μέχρι τα λάθος link σε tweet ή τα ευτράπελα του κακού συντακτικού στον λόγο, οι κομματικοί “υπάλληλοι” των social media επεδείκνυαν απόλυτη αδαημοσύνη.

11. Αντί δε να εξελίσσουν τη διαδικτυακή τους συνειδητότητα δηλώνοντας [με disclaimer όπως απαιτείται] την κομματική σχέση εργασίας, βρίσκονταν [και τώρα βρίσκονται αλλά τώρα η αριστερά παραπαίει και στον βούρκο επιπλέουν άλλου είδους ιδεολογίες] εδώ για να προκαλούν προσωπικές αψιμαχίες την ώρα που ο βασικός λόγος για τον οποίο βρισκόμαστε εδώ -να λέμε την άποψη μας ελεύθερα that iz- πήγαινε περίπατο.

Οι προσλήψεις και οι συμβάσεις που σχετίζονται με διαδικτυακές εργασίες υπήρξαν όχι μόνο στο γραφείο του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου αλλά και στα υπουργεία [όπως αυτό του Υπουργείου Παιδείας που πέρυσι τον Ιούνη απέκτησε ..σκηνοθέτη ψηφιακών εκπαιδευτικών προγραμμάτων -digital media το είπαν γιατί κολλάει παντού- και μάλιστα σε άνθρωπο απολύτως άσχετο με το διαδίκτυο].

Το Πασοκ έφερε τα social media στο ελληνικό διαδίκτυο και ακολούθως τα εξευτέλισε.

Για να είμαι ακριβοδίκαιη, δεν ήταν το Πασοκ που εξευτέλισε τα social media. Τα εξευτέλισαν αυτοί που πλήρωσε να τα διαχειριστούν. Και οι οποίοι πλέον στιγματίστηκαν...