30.10.11

Restart!



Διαβάστε αργά και προσεκτικά το άρθρο που ακολουθεί. Πόσοι δεν έχουμε βρεθεί στην ίδια θέση, πόσοι δεν έχουμε «δοκιμάσει» την ίδια πίκρα, πόσοι δεν έχουμε κάνει τις ίδιες σκέψεις; Σκέφτομαι πως αξίζει όλοι μαζί να φτιάξουμε ένα όραμα, μια στρατηγική, έναν στόχο, και να δουλέψουμε για να τα πετύχουμε ξεπερνώντας -και αυτό θέλει ιδιαίτερη δύναμη- στο αρνητικό, το μίζερο, τη γκρίνια που μας περιβάλλει, τους «κλέφτες» που μας περιστοιχίζουν...

Όπως έγραφα πριν από μέρες στη σελίδα μου στο facebook, η κοινωνία είμαστε ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ, αυτόνομα και υπεύθυνα άτομα, και όχι ο καθένας μας χωριστά και μόνος... Ας αλλάξουμε σκέψη λοιπόν, όλοι φταίμε που πέσαμε σήμερα ως κοινωνία τόσο χαμηλά, όλοι επομένως είμαστε «κατά συνθήκην κλέφτες». Ο «πραγματικός κλέφτης» όμως είναι αυτός που δεν θέλει να αλλάξει κάτι, που «τα δίνει όλα» για να μη γίνει καμία προσπάθεια να πάμε μπροστά, «πραγματικός κλέφτης» είναι αυτός που αγωνίζεται να επιβάλλει το «εγώ» του και τα μικροσυμφέροντα χρόνων που το θωρακίζουν, πάνω από το «εμείς» και την πρόοδο που έχουμε ανάγκη να πετύχουμε από κοινού, αυτός που αφού κατάφερε και «έκλεψε» το χθες, «κλέβει» σιγά σιγά και το σήμερα και «καλοβλέπει» και το αύριο... Περιμένω τα σχόλια σας!!

Κι ενώ έγραφα το σημείωμα του επόμενου τεύχους για το brand Greece, έλαβα αυτό το μήνυμα από τον CEO ξένης εταιρείας με την οποία κατά καιρούς έχουμε συνεργαστεί:
"Hi Giorgos,
Having seen the news about this currency situation and the debate here in the UK over the demise of the Euro I was prompted to drop you a line to see how things are with you.
I’m always aware of the exaggerations of press and the need for drama but the reports we are seeing are certainly giving the impression of significant unrest.
Our thoughts are with you,
All the best
Kind regards
...."
Έχω λάβει κι άλλα παρόμοια τον τελευταίο καιρό. Και ναι μεν είναι ωραίο να βλέπεις συμπαράσταση από ξένους για μια κατάσταση για την οποία ευθύνονται κυρίως Έλληνες. Αλλά ας μην γελιόμαστε. Ο συγκεκριμένος, όσο κι αν εμπιστεύεται την εταιρεία μας, δεν πρόκειται να συνεργαστεί μαζί μας όσο συνεχίζονται οι αναταραχές και όσο δίνουμε την εντύπωση χάους. Δεν θα σκεφτεί να επενδύσει στη χώρα όπως συζητούσε πριν μερικά χρόνια. Δεν θα του περάσει καν από το νου να έρθει διακοπές στη Ελλάδα με την οικογένεια όπως έκανε παλιότερα. Ούτε θα το προτείνει και σε φίλους του, κι ας υπήρξε μεγάλος θαυμαστής κάποιων μικρών νησιών μας. Θα αποφύγει ακόμα και εκείνα τα ταξίδια της μιας ημέρας στην Αθήνα που έκανε άλλες φορές για να συζητήσουμε. Κι εμείς θα χάσουμε μια ευκαιρία να εργαστούμε εκτός Ελλάδας, για ξένα μεγάλα brands, που τόσο την έχουμε ανάγκη.


Τα αποτελέσματα της κατάστασης χάους που κυριαρχεί είναι ευνόητα. Κάποιοι Έλληνες θα χάσουν την ευκαιρία να βρουν δουλειά. Κάποιοι άλλοι θα χάσουν κι αυτήν που έχουν. Άλλοι θα έχουν μειωμένο εισόδημα. Πολλοί θα χάσουν την ευκαιρία απόκτησης εμπειρίας και τεχνογνωσίας. Kαι την ευκαιρία επαφής με ξένους ανθρώπους, με το παγκόσμιο χωριό.


Είναι κρίμα να βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας. Να χάνουμε αυτή την μεγάλη ευκαιρία που δημιουργεί η κρίση για να δείξουμε στον κόσμο τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους αξίζουμε της προσοχής και του σεβασμού τους. Είναι ώρα να κοιταχτούμε μια τελευταία φορά στον καθρέφτη και να κάνουμε το restart. Είναι επείγον να μετατρέψουμε την αγανάκτηση σε φαντασία αλλά και σε λογική, σε αληθινή δημιουργικότητα, σε μια αυθεντική κινητοποιό εικόνα Ελλάδας. Τώρα είναι που πρέπει αντί να επιτείνουμε την κρίση να την κάνουμε ελπίδα. Επιτέλους.


* άρθρο του Γιώργου Αναστασιάδη, αναδημοσιεύθηκε από το Μarketing Week, τεύχος 1345, 27/06/2011, στήλη Brand Forward