23.10.11

«L'etat c'est moi...»



«...Το παράπτωμα της πρώην υπουργού δεν διεπράχθη εις βάρος του κόμματός της που κυβερνά, αλλά εις βάρος του έθνους που αγωνίζεται να σωθεί... Πρέπει να είναι η πρώτη διαγραφή βουλευτού σε Ελλάδα και Ευρώπη που γίνεται και με την επίκληση τέτοιων λόγων. Η πρώτη φορά που ένα κόμμα ισχυρίζεται ότι οι θέσεις του ταυτίζονται με τη μοίρα ενός έθνους. Σημειολογικά, ο κ. Παπανδρέου και με αυτήν την ευκαιρία επανέλαβε το γνωστό εκβιαστικό δίλημμα: όποιος δεν συμφωνεί με την κυβέρνηση καταστρέφει την Ελλάδα. Αλλωστε, λίγο πριν από τη διαγραφή της πρώην υπουργού, είχε προηγηθεί η δραματική αγόρευση του Ευάγγελου Βενιζέλου ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, ξεκαθάρισε στους βουλευτές ότι αν δεν ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο ως έχει, δεν έχει νόημα ο πρωθυπουργός να μεταβεί για διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες...»
Εσείς τώρα συνδυάστε αυτό που γράφει στο άρθρο «Διαγραφή για... εθνικούς λόγους!» στην Καθημερινή της 22.10.2011 ο Σωκράτης Τσιχλιάς με τις συναντήσεις με μεγαλοεκδότες που είχε ο πρωθυπουργός στις αρχές της εβδομάδας και με το γεγονός ότι το Βήμα την Παρασκευή 21.10.2011 πρότεινε δια του Γεωργίου Π. Μαλούχου στο άρθρο «Χρεοκοπία, Δημοκρατία, άρθρο 48 και έκτακτες εξουσίες» προσωρινή οικειοθελή «κατάλυση» της δημοκρατίας και παπανδρεϊκή νεοσοσιαλιστική μονοκρατορία ως αντίδοτο στον «θάνατο» της δημοκρατίας από την παπανδρεϊκή νεοσοσιαλιστική κοινοβουλευτική διακυβέρνηση...
«Οι κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλος, οφείλουν να ζητήσουν ευθέως από τον ελληνικό λαό να τους δώσει την άδεια να κυβερνήσουν έξω από τα όρια της κανονικότητας και να σταματήσουν να το πράττουν εκ κρυπτώ και στα όρια της συνταγματικής τάξης. Να πουν ρητά ότι θεωρούν ότι έστω και για ένα μικρό διάστημα, η χώρα δεν αντέχει να συνεχίσει να είναι δημοκρατία και να ζητήσουν αυτές τις έκτακτες εξουσίες από τη λαϊκή αντιπροσωπεία, όπως το Σύνταγμα της χώρας προβλέπει. Να λάβουν τη νομιμότητα και τη νομιμοποίηση για να νομοθετήσουν και στη συνέχεια να εφαρμόσουν... Αλλιώς, το να κάνει η κυβέρνηση ότι δεν βλέπει και δεν ακούει την ώρα που διολισθαίνει όλο και πιο βαθιά στον αυταρχισμό, είναι ήδη πέραν της δημοκρατίας και είναι ήδη αδιέξοδο και μάλιστα τρομακτικά σκοτεινό. Αυτό το δρόμο πρέπει να μην τον ακολουθήσει άλλο. Δεν πάει παραπέρα. Οδηγεί στο θάνατο της δημοκρατίας που κανείς και για κανένα λόγο δεν έχει δικαίωμα να τη σκοτώσει.»
Όσο για το επίσης γραφόμενο στο άρθρο του κ. Μαλούχου ότι 
«Ετσι κι αλλιώς, η ίδια η Γερμανίδα καγκελάριος θέτει πλέον ρητά και ανοιχτά το ζήτημα των έκτακτων εξουσιών για τη συνέχεια και μάλιστα με πολύ πιο επικίνδυνο τρόπο: απαιτεί να εκχωρηθούν χωρίς νομική κάλυψη και, μάλιστα, απευθείας σε ξένους. Δεν είναι κρυφό. Το αντίθετο.»
μπορεί να φαντάζει βαρύ και ακραίο αλλά, λυπάμαι που το ξαναγράφω, εμένα μου θυμίζει την ιστορική περίοδο της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου... Εσάς;