13.9.11

Ακίνητος ώς το τέλος



* άρθρο του Μιχάλη Τσιντσίνη, δημοσιέυθηκε στις 13.09.2011 στη στήλη ΑΙΧΜΕΣ στα ΝΕΑ

Είναι αλήθεια. Οι ανήλιες χώρες των δανειστών δεν θα κατέφευγαν ποτέ στους λογαριασμούς του ρεύματος για να εισπράξουν φόρους. Αυτά είναι τρόποι ελληνικοί.

Και είναι αλήθεια ότι μόνο στην ευήλια χώρα των δανειζομένων το πώς θα εισπράττονται οι φόροι δεν αποφασίζεται από την κυβέρνηση ή τη Βουλή. Πρέπει πρώτα να ερωτάται ο Συνδικαλιστής.

Εχει δίκιο ο Συνδικαλιστής που μιλά σαν να του ανήκει η ΔΕΗ. Στην πραγματικότητα του ανήκει. Νέμεται τα κέρδη της, πιάνει απ' τον γιακά τον διοικητή της, κατεβάζει - άμα λάχει - τους διακόπτες της.

Χρόνια και χρόνια δούλευε για 'κείνον η ΔΕΗ. Χρόνια και χρόνια, ανίκητος, δεν υπέμεινε τον ζυγό κανενός εργοδότη, κανενός δανειστή, κανενός νόμου. Ο νόμος είναι αυτός. Αυτός, ο ακίνητος, είναι η Αρχή. Αυτός θα είναι και το δραχμικό τέλος.

Υστερόγραφο αντί σχολίου: κι εγώ διαφωνώ με τους φόρους, πρώτιστα όμως διαφωνώ με τη σοσιαλιστική νοοτροπία του ημέτερου ευδαιμονισμού που το ΠΑΣΟΚ καθιέρωσε το 1981 και εξέθρεψε με συνέχεια και συνέπεια σε όλα τα χρόνια που κυβέρνησε αλλά ακόμα και στα «πέτρινα χρόνια» που κυβερνούσε η «δεξξά», τη νοοτροπία που θέλει κάθε κομμάτι του δημοσίου τομέα τσιφλίκι του εκάστοτε κομματάρχη συνδικαλιστή...

Το δημόσιο, ο δημόσιος πλούτος, το δημόσιο συμφέρον, δεν ανήκει σε κανέναν μας ατομικά ή χωριστά ή κατατμημένο σε μερίδια, ανήκει σε όλους μας εξ'αδιαιρέτου!! Για τον λόγο αυτό και πρέπει όλοι να κόβουμε τη φόρα απότομα και αποφασιστικά στους Φωτόπουλους και κάθε άλλο κομματικό σκύβαλο που προσπαθεί να το ιδιοποιηθεί για να διεκδικήσει και να προσπορισθει έπειτα ωφελειών που δεν δικαιούται...

Να το πω λαϊκά, αυτές τις συμπεριφορές δεν τις ανέχεσαι, τις κόβεις μαχαίρι τη στιγμή που εκδηλώνονται (όπως -παραδόξως- σωστά έκαναν χθες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), και αυτούς που τις έχουν τους πατάς ευθύς εξ αρχής στο κεφάλι, χωρίς λύπηση (όπως -δυστυχώς- τα δύο μεγάλα κόμματα δεν τόλμησαν να κάνουν)...