1.9.11

ΔΕΘ: μήπως να έφευγε ο «εσμός» και να επέστρεφε στα σοβαρά ο θεσμός;



Έφτασε Σεπτέμβρης, καιρός για ΔΕΘ!! («Θ for Θεσσαλονίκη» και είναι το μόνο γράμμα του ακρωνυμίου που εξακολουθεί -μερικώς- να τιμά το συγκεκριμένο γεγονός μετά από δεκαετίες «Παπανδρεϊκού σοσιαλισμού»). Κάποτε ήταν θεσμός, με σημαντική πρόσφορά στην Ελλάδα, την κοινωνία και την οικονομία της, ουδείς μπορεί να το αρνηθεί (η φωτό από την 5η ΔΕΘ του 1930...). Εδώ και δεκαετίες όμως έχει «παραστρατήσει», η ουσία της Έκθεσης, η επιχειρηματικότητα, αντικαταστάθηκε με την πολιτική και αυτό εσήμανε το τέλος!!

Γιατί τέλος υπάρχει για όλα τα πράγματα, ακόμα και τους ισχυρότερους των θεσμών, όσο κι αν πολλοί επιχειρηματολογούν περί του αντιθέτου όπως για παράδειγμα η συγγραφεύς του κειμένου με τίτλο «Η ΔΕΘ είναι θεσμός» που διάβαζα τις προάλλες και με προκάλεσε να γράψω τις παρακάτω σκέψεις για μία ακόμα «επιτυχία», μία ακόμα «νίκη» της πολιτικής επί της επιχειρηματικότητας. Γιατί αυτό είναι πλέον η ΔΕΘ, ένας εσμός πολιτικάντηδων, κομματικών και εκφραστών συντεχνιακών συμφερόντως παντός είδους...

Εδώ και πολλά χρόνια η ΔΕΘ, ολογράφως «Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης», δεν είναι παρά μια «έκθεση» της κυβερνητικής ψηφοθηρικής σπατάλης και της πλήρους αδιαφορίας του μηχανισμού του δημοσίου τομέα για την διαχείριση του χρήματος που απομυζά από τους φορολογούμενους «σκλάβους» του. Την ώρα που διεθνώς οι εκθέσεις μετατρέπονται σε κλαδικές, με περιοδικότητα διετή ή τετραετή οι σοβαρές εξ’αυτών, την ώρα που η ελληνική παραγωγική μηχανή φθίνει διαρκώς και μεταφέρει τις δραστηριότητες της -σχεδόν αποκλειστικά- εκτός συνόρων για φορολογικούς και όχι μόνο λόγους, την ώρα που στην Ελλάδα βαφτίζουμε «ανάπτυξη» την αύξηση της κατανάλωσης με δανεικά και την διεύρυνση -έως εξαντλήσεως- του τριτογενούς τομέα των υπηρεσιών, αναρωτιέμαι μια Διεθνής Έκθεση (ήτοι ένας χώρος όπου επιχειρήσεις της χώρας θα παρουσιάσουν «εξαγώγιμα» προϊόντα και υπηρεσίες) αναρωτιέμαι τι νόημα και προορισμό έχει.

Ειδικά από τη στιγμή που το δεύτερο κυρίαρχο προϊόν μας, ο τουρισμός, αδυνατεί να εκθέσει εκεί τις δυνατότητες του καθώς η περίοδος προετοιμασίας του Αυγούστου και έκθεσης του Σεπτεμβρίου είναι, απλά, high season (!!), ενώ το αμέσως επόμενο, η αγροτική παραγωγή, αδυνατεί να επιλύσει ακόμα και τα στοιχειώδη προβλήματα του κατατεμαχισμού κλήρων και εκμεταλλεύσεων και της απουσίας επιχειρηματικής συνείδησης στους αγρότες (όσους έχουν μείνει) μετά από χρόνια επιδοτήσεων των κομματικών τους (και μόνο) επιδόσεων.

Πως είπατε; Και ποιός σας είπε ότι ο τουρισμός είναι -διαχρονικά- το πρώτο «κυρίαρχο» προϊόν μας; Το πρώτο κυρίαρχο προϊόν μας είναι αυτό που δε λείπει ποτέ από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης!! Τόσα δις ευρώ μας κοστίζει εξάλλου σε ετήσια βάση, πως θα μπορούσε να λείπει; Για να μην σας κουράζω, αναφέρομαι στο κομματικό κράτος, στην κομματική δημόσια διοίκηση, η οποία πολλά χρόνια τώρα διαπρέπει με την παρουσία της στην ΔΕΘ, ώντας το πρώτο και κυρίαρχο προϊόν που παράγει η χώρα μας και προσπαθώντας να καθιερωθεί ως «εξαγώγιμος» υπηρεσία, χωρίς (ευτυχώς) σημαντικές επιτυχίες παρά μόνο ίσως, σε μέχρι πρότινως «ακμάζουσες» και πλέον καταρρέουσες «δημοκρατίες» της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, όπου το κοινό χαρακτηριστικό τους με εμάς είναι η σοβιετικού τύπου οικονομία και η συμμετοχή των «δημοκρατών» ηγετών τους στην ...σοσιαλιστική διεθνή, ως στηρίγματα του -δικού μας- «ξεκούραστου ταξιδιώτη»!! Αντάλλαγμα για την στήριξη που αφειδώς, σε βάρος μάλιστα των συμφερόντων του λαού του τις περισσότερες φορές, τους προσέφερε ο διαβόητος «Σιδερένιος» πατέρας του...

Αλλά ας επιστρέψουμε στην ΔΕΘ της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας και της κομματικής νομενκλατούρας. Την τελευταία ίσως στην Ευρώπη και τον πολιτισμένο κόσμο αμιγώς κρατική έκθεση, το τελευταίο διεθνώς (με εξαίρεση ίσως την Κούβα) βήμα αμιγούς κυβερνητικής προπαγάνδας, όπου κάθε χρόνο οι εξαγγελίες-«κούφια λόγια» έρχονται και παρέρχονται και ουδείς κυβερνήτης διανοείται μια φορά να ξεκινήσει την ετήσια «πλύση εγκεφάλου» του με ένα απλό «πέρυσι, από εδώ, σας υποσχέθηκα αυτό κι αυτό... Ένα χρόνο μετά λοιπόν κάναμε αυτό κι αυτό με τούτα τα αποτελέσματα, δεν έγιναν όμως αυτό κι αυτό, γι’αυτούς κι αυτούς τους λόγους»...

«...Μεγάλο, πανελλήνιο, εμπορικό γεγονός η ΔΕΘ. Και μπορεί για μας τα παιδιά το πιο εντυπωσιακό σημείο να ήταν ο μοτοσικλετιστής μέσα σε μια βαρέλα αλλά για τους εμπόρους ήταν πωλήσεις, πωλήσεις, πωλήσεις. Στη συνέχεια της ζωής μου, τόφεραν επαγγελματικές υποχρεώσεις, να βρεθώ σε πολλές εκθέσεις στο εξωτερικό. Τεράστιες, απέραντες, «μαραθωνοδρομικές». Οικονομικό οξυγόνο για την πόλη, τη χώρα που τις φιλοξενεί.. Ώρες ορθοστασίας, φουσκάλες στα πόδια, πόνοι στη μέση. Κάρτες γνωριμίας χιλιάδες. Προϊόντα. Περίπτερα καταπληκτικά. Εμπνευσμένα, έξυπνα. Αγώνα κάναμε να βρούμε ξενοδοχείο. Στα ύψη οι τιμές των εισιτηρίων. Άνθρωποι από όλα τα σημεία της γης να δούνε, να μάθουν, να γνωρίσουν, να γνωριστούν, να συστήσουν, να συστηθούν. Ένα αλισβερίσι. Μια ακτινογραφία της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης. Ο στόχος ένας. Παραγγελίες, πωλήσεις. Μια βόλτα σε έκθεση είναι πιο κατατοπιστική από δέκα αναλύσεις οικονομολόγων για τη παγκόσμια οικονομία. Τι απ΄όλα αυτά συμβαίνουν στη ΔΕΘ; Τίποτα απολύτως. Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι γνωστή για την ομιλία του εκάστοτε Πρωθυπουργού. Αυτό είναι το προϊόν! Χρόνια…Ένα το εθνικό μας προϊόν. Λόγια, λόγια, λόγια.  Ένα θλιβερό τσίρκο…Αιώνιοι φακίρηδες, μάγοι. Να κρύβουν κάτω από περισπούδαστες λέξεις τη γύμνια μας. Την απέραντη και απόλυτη… Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Τι μούφα!»[«ΔΕΘ: Αιώνιοι φακίρηδες» της Ρέας Βιτάλη, protagon.gr, 22.08.2011]

Το απόσπασμα που διαβάσατε τα λέει όλα, για την κατάντια της ΔΕΘ η οποία εδώ και χρόνια απαξιεί και να δικαιολογήσει το πρώτο και το δεύτερο γράμμα της, επισπεύδοντας μόνο ως προς το τρίτο, «το μακρύτερο» για τους φορολογούμενους που αναλαμβάνουν έκοντας άκοντες το κόστος της μετακαλοκαιρινής ψυχαγωγίας του πολιτικού και παραπολιτικού προσωπικού της χώρας. Επομένως, το τι μέλλει και πρέπει γενέσθαι περιορίζεται στα θεμελιώδη: πρέπει άμεσα να πάψει να είναι «κρατική» και να απαλλαγεί και από τις πάσης φύσεως πολιτικές πατρωνείες, τόσο των διοικούντων (τρέχων πρόεδρος της είναι δικηγόρος εκ Φλωρίνης, αποτυχών πολιτευτής του κυβερνώντος κόμματος...) όσο και των εκθετόντων και επισκεπτομένων.

Από κει και πέρα πρέπει να ξαναγίνει και Έκθεση και Διεθνής, να αναβαθμίσει το ρόλο της, να πλησιάσει την πραγματική οικονομία, να την καταλάβει, να την εκφράσει και να την βοηθήσει να κινηθεί και να αναπτυχθεί εκτός συνόρων, να φέρει πρώτη αυτή πίσω στην πόλη τον διεθνή αέρα παλαιότερων εποχών, να προσελκύσει επιχειρηματίες από άλλες χώρες που θα αναζητούν ευκαιρίες στην ελληνική οικονομία και παραγωγή, να «ξεκολλήσει» τη Θεσσαλονίκη από τον εσμό Άνθιμων, Ψωμιάδηδων, Βενιζέλων και άλλων κρατικιστών μάγων της πολιτικής και τη λογική του «παρείσακτου» που καλλιεργούν μην τυχόν και αλλάξει κάποιο κατεστημένο και μαζί χαθεί και η δική τους «εξουσία»...

Εδώ τελειώνουν οι δικές μου σκέψεις, καλό μήνα και περιμένω και τη δική σας άποψη για να δημιουργήσουμε μια κοινωνική πρόταση με μέλλον και προοπτική.