22.7.11

Αν γελάς όταν δανείζεσαι...



Μια παλιά εβραϊκή παροιμία λέει «Αν γελάς όταν δανείζεσαι, θα κλαις όταν ξεπληρώνεις»... Ας γελάσουμε όμως και λίγο, τη χρεοκοπία την αποφύγαμε... Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε... Oι υποτελείς εξάλλου δε χρεοκοπούν, απλά πεθαίνουν...

Υποτέλεια: η θλιβερή πραγματικότητα, η κατάντια ενός λαού που κάποτε ηγείτο πολιτισμικά, πολιτικά, οικονομικά. Λυπάμαι που το λέω, δεν έχουμε πιά καμμία σχέση με εκείνους τους Έλληνες προγόνους μας, είμαστε απλά ένα κακό υποκατάστατο τους. Δε χρειάζεται πολλή σκέψη, ένας λαός ηγέτης επικεντρώνει τις δυνάμεις του στην διαχείριση των πόρων του για την παραγωγή πλούτου, φροντίζει οι δαπάνες του να έχουν ανταποδοτικότητα σε έσοδα είτε άμεσα είτε έμμεσα, διαμορφώνει ένα ρεαλιστικό όραμα για το μέλλον και επενδύει σε αυτό. Εν ολίγοις αυτό που δεν είμαστε με τίποτα οι Έλληνες του σήμερα...

Εμείς, ακόμα και σήμερα, παράγουμε πρωτογενές έλλειμμα από τη λειτουργία μας ως κράτους και αυτό το έλλειμμα δεν κάνουμε τίποτα να το περιορίσουμε, επί μηνες πολλούς η μόνη ενασχόληση της κυβέρνησης μας ήταν και παραμένει το πως θα δανειζόμαστε εις το διηνεκές για να διευκολυνθούμε να εξυπηρετήσουμε τα προηγούμενα δάνεια που αναλώσαμε λαίμαργα για να παράγουμε νέο έλλειμμα. Επιπλέον η νοοτροπία μας έχει παγιωθεί ως της ήσσονος προσπάθειας, περιμένουμε για τα πάντα κάποιον «πατερούλη» από το κράτος-κόμμα να αναλάβει την ευθύνη και το ρίσκο, η αυτάρκεια των πόρων, η ανταποδοτικότητα των δαπανών, η αξιοκρατία, η ανταγωνιστικότητα είναι άγνωστες λέξεις, ρήμα κενό...

Συμφωνώ πως ό,τι άλλο πέρα από τη χθεσινοβραδυνή βελούδινη χρεοκοπία θα ήταν επώδυνο για μεγάλο μέρος του λαού μας. Επιτρέψτε μου όμως να μην θεωρώ την εξέλιξη αυτή εθνική επιτυχία. Δεν είναι επιτυχία το να στηρίζεις την επιβίωση σου στην ελεημοσύνη των εταίρων σου, την οποία για να λάβεις πρέπει να εγγυηθείς δεχόμενος την «υποτελεια» καταρχήν για μισή γενεά και βλέπουμε. Ειδικά από την ώρα που στερείσαι της νοοτροπίας και των κοινωνικών δομών (παιδεία, αξιοκρατία, επιχειρείν, κοινωνική δικαιοσύνη) που θα σε βοηθήσουν γοργά να ανακάμψεις. Και που για να τα αναπτύξεις χρειάζεσαι χρόνο, βούληση και ηγεσία, τρία στοιχεία εν ανεπαρκεία στη σημερινή Ελλάδα...

Ας είναι όμως... Δανειστήκαμε, σωθήκαμε, γελάμε, κάνουμε θόρυβο για το κατόρθωμα μας... «Μερικοί άνθρωποι είναι σαν τα παπούτσια: όσο πιο φτηνοί είναι, τόσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν»... Μια ακόμα παλιά εβραϊκή παροιμία...