14.6.11

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι...



«Αρκεί να υψώσει το δείκτη του χεριού και να δείξει προς τα πάνω». Με τη φράση αυτή κλείνει το ενδιαφέρον άρθρο του «Το άλλοθι του Παπακωνσταντίνου» (protagon.gr | 13.06.2011) o Kώστας Γιαννακίδης. Σταχυολογώ τα σημεία απόλυτης συμφωνίας...

«Για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου μπορείς να ανοίξεις μία βεντάλια με κατηγορίες. Ξεκινάς από εκείνη που τον εγκαλεί για λάθος αντιλήψεις και φτάνεις στον χαρακτηρισμό του «εκπροσώπου της τρόικας». Είτε τις αποδέχεσαι, είτε τις απορρίπτεις, τα στοιχεία περιέχουν μία απλή αλήθεια: ο ως υπουργός Οικονομικών δεν κατάφερε να φέρει τα μεγέθη κοντά στα επίπεδα που θα άνοιγαν έστω μία μικρή χαραμάδα αισιοδοξίας. Απέτυχε στις δαπάνες, δεν έφερε τα έσοδα που απαιτούν οι περιστάσεις. Και το κυριότερο: δεν εισήγαγε καινοτομίες, δεν ανέλαβε πρωτοβουλίες στο ύψος της συγκυρίας...

...Πετυχημένος υπουργός στην Ελλάδα θα είναι εκείνος που θα περιορίσει τη φοροδιαφυγή και θα θέσει τις δαπάνες σε ένα ορθολογικό πλαίσιο. Τέτοιος υπουργός δεν έχει υπηρετήσει ακόμα στο υπουργείο Οικονομικών. Ο Παπακωνσταντίνου θα μπορούσε να διεκδικήσει τη θέση αν έκλεινε φοροφυγάδες στη φυλακή, «έτρεχε» από την αρχή το σημερινό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και έκανε πιο σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα. Όμως προτίμησε να αποδεχθεί το μοιραίο, υπέκυψε στο αναπόφευκτο. Αλλά έχει και ένα καλό, ως ατράνταχτο άλλοθι. Αρκεί να υψώσει το δείκτη του χεριού και να δείξει προς τα πάνω.»


Γιώργο (εσύ ο απο πάνω...) ακούς ή σε έχει φάει η πολλή διανόηση;;