30.6.11

Το μέλλον είναι έξω από το «πάρτυ»...



Υπάρχουν πολλοί που διαμαρτύρονται γιατί δε θέλουν να τελειώσει το «πάρτυ», ανάμεσα τους μεγάλο κομμάτι της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος, μεγάλο κομμάτι της αντιπολίτευσης και το σύνολο σχεδόν της αριστεράς. Και δε θέλουν να τελειώσει το «πάρτυ»,
α. είτε γιατί γλυκάθηκαν τόσα χρόνια στο φαγοπότι και έγιναν και μαλθακοί και πλέον δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο από το να τρωγοπίνουν
β. είτε γιατί δεν έχουν προλάβει να δοκιμάσουν ακόμα και αισθάνονται αδικημένοι.
Οι πρώτοι δε σώζονται με τίποτα, είναι σκάρτο υλικό πλέον, πέραν του να πάψουμε να τους ταΐζουμε πρέπει να τους προσπεράσουμε, να τους αγνοήσουμε, να τους αφήσουμε να τελευτήσουν. Οι δεύτεροι όμως, σώζονται, αξιζει να σωθούν, και εκεί πρέπει να στραφούμε ως κοινωνία. Αυτοί οι δεύτεροι, μαζί με όσους βλέπουν το ότι το πάρτυ τελειώνει όχι ως πρόβλημα αλλά ως λύση, μπορούμε να φτιάξουμε την επόμενη μέρα της Ελλάδας καλύτερη τόσο από την σημερινή όσο και από την προηγούμενη...


υ.γ.1 με το κοινωνικό κατακάθι, τους διάφορους υπάνθρωπους τραμπούκους, μπαχαλάκηδες, ακροαριστερούς, ακροδεξιούς, κουκουλοφόρους, κρανοφόρους, «διαμαρτυρόμενους», «αγανακτισμένους», και όλα τα συμπαραμαρτούντα που τόσο βίαια εισβάλλουν καθημερινά στη ζωή μας δεν ασχολούμαι, αποτελούν μέρος του σαθρού σημερινού συστήματος (το α. που περιέγραψα παραπάνω) και δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να προσπαθούν να διαλύσουν κάθε πιθανότητα αλλαγής πιστεύοντας ότι έτσι εξασφαλίζουν εσαεί την επιβίωση τους... πόσο γελασμένοι είναι... ο χρόνος και οι κοινωνίες είναι σαν τα ποτάμια, μόνο μπροστά πάνε, ποτέ πορς τα πίσω...