24.6.11

Το ΠΑΣΟΚ και ο «εργασιακός μεσαίωνας» που θα φέρουν οι ιδιωτικοποιήσεις...



Αν κάτι έχει σήμερα περισσότερο ενδιαφέρον από τη συζήτηση των ημερών για το «μεσοπρόθεσμο» και τις έκτακτες εισφορές του (οι οποίες θα μονομοποιηθούν όσο θα ισχύει το «μεσοπρόθεσμο» και για μετά θα εφεύρουν οι σοσιαλιστές μας άλλη λέξη για την έκτακτη μονιμότητα τους), αν κάτι λοιπόν έχει περισσότερο ενδιαφέρον είναι η συζήτηση για τις ιδιωτικοποιήσεις που ΘΑ γίνουν κάποια στιγμή στη ζωή του μεσοπρόθεσμου και ΟΤΑΝ γίνουν θα μπορέσουμε να ξοφλήσουμε με μιας ένα μεγάλο μέρος του χρέους μας, τόσα πολλά υπόσχονται θα είναι τα δις που θα πάρουμε...

«Οπότε, η κυβερνητική προπαγάνδα ισχυρίζεται, πως το ΠΑΣΟΚ που παραλύει μπροστά στο Φωτόπουλο, το ΠΑΣΟΚ , που απέτυχε να πουλήσει μέχρι και το 16% του ΟΤΕ (πούλησε μόνο το 10%), το ΠΑΣΟΚ, που εν τέλει πέρασε δύο χρόνια στους υπουργικούς θώκους δίχως να επιτελέσει ούτε μία (αριθμός 1) ιδιωτικοποίηση , αυτό εν τέλει, το ανάπηρο μισοσοσιαλιστικό , μισοφιλελεύθερο και σίγουρα σαστισμένο ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να μετατρέψει τη χώρα σε παράδεισο της ελεύθερης αγοράς μέσα σε 3,5 χρόνια. Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τόσο τραγικό, και συνάμα προσβλητικό: Οι άνθρωποι, ή είναι αφελείς, ή μας περνούνε για ηλίθιους», έγραφε το άρθρο που διάβασα νωρίτερα στο blog Μπλε Μήλο.

Δε μπόρεσα να μη γελάσω πικρά. Ειδικά όταν διάβασα τις παραινέσεις του συγγραφέα για να «βοηθήσουμε λιγάκι τους φίλους μας τους σοσιαλιστές, που για πρώτη φορά μπλέκονται στα περίεργα δίκτυα της ελεύθερης αγοράς». Έχουμε και λέμε λοιπόν:

«1ο δεδομένο: είναι αδύνατο να ιδιωτικοποιήσετε με εξασφαλισμένη συναίνεση του εργατικού δυναμικού των υπό ιδιωτικοποίηση οργανισμών. Συνεπώς χρειάζεστε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των μαζικών απεργιών και των βίαιων εκδηλώσεων ώστε να κερδίσετε την κοινή γνώμη δίχως να καταλύσετε το κράτος-δικαίου. Για να μην βρεθούμε μπροστά σε κινδύνους εκφασισμού του καθεστώτος σας , είναι νομίζω καλή η στιγμή να οργανώσετε τις κρίσιμες μέρες των ιδιωτικοποιήσεων που σχεδιάζετε: προσωπικά ασφαλείας στις υπό ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεις, οργάνωση της αστυνομίας, και κυρίως, ατσάλινη θέληση και διάθεση ρήξεων. Μόνο αν φέρετε τους απεργούς του αύριο σε σύγκρουση με την κοινωνία , έχετε ελπίδες να κερδίσετε τη μάχη. Μην έχετε καμιά αμφιβολία πως πρόκειται για πόλεμο. Πόλεμο ιδεών και πάλη συμφερόντων.

»2. Είναι αδύνατο να εισπράξετε τα ποσά που περιμένετε από τις ιδιωτικοποιήσεις που σχεδιάζετε. Όταν μαζικοποιείται η προσφορά των αγαθών, τότε η ζήτηση χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Συνεπώς, αν περιμένετε πως θα ξοφλήσετε τους δανειστές μας με τα υποτιθέμενα "300 δις" της κρατικής περιουσίας, κάνατε λάθος. Πίσω στο μαυροπίνακα κατά το κοινώς λεγόμενο.

»3.Η ιδιωτικοποίηση μονοπωλιακών οργανισμών θα πρέπει απαραίτητα να συμπληρωθεί με τη διαμόρφωση αποδοτικού πλαισίου για την απελευθέρωση του ανταγωνισμού. Αλλιώς θα κατηγορηθείτε πως ξεπουληθήκατε στους ιδιώτες (και σημειωτέον, δικαίως θα κατηγορηθείτε) ενώ τα κέρδη από την προσδωκόμενη διεύρυνση της αγοράς θα είναι πενιχρά.

»4. Θυσιαστείτε για το κοινό καλό. Το άτομο που θα αποφασίσει να αποκόψει μια προσοδοθηρική κοινωνία από τις πηγές προσόδων της θα στιγματιστεί στους αιώνες των αιώνων ως Εχθρός του λαού (χαρακτηριστικό παράδειγμα). Το καθήκον που σας ανατέθηκε δεν υποστηρίζεται από την πλειοψηφία του πληθυσμού, η οποία πάντοτε ήταν υπέρ των μεταρρυθμίσεων, αρκεί να μην έθιγαν τα δικά της μικροσυμφέροντα. Σε μία χώρα που κάθε οικογένεια διαθέτει και από έναν δημόσιο υπάλληλο, το να ελπίζετε ότι θα κερδίσετε μετά από τις ιδιωτικοποιήσεις τη λαική εντολή, είναι φρούδα ελπίδα. Άλλωστε, αν ετοιμαστείτε να δεχτείτε το κόστος των επιλογών σας, δε θα δειλιάσετε την κρίσιμη στιγμή, ούτε θα υποχωρήσετε μπροστά σε αυτά που πρέπει να γίνουν.

Δίχως αυτές τις οδηγίες,αγαπητοί μου, θα πνιγείτε μέσα στην κουταλιά νερού που αποκαλείτε σχέδιο διάσωσης, μεσοπρόθεσμο κλπ, το οποίο και θα αποδειχτεί η μεγαλύτερη πολιτική απάτη του αιώνα. Περιττό να πω, πως δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρετε.»

Γέλασα... Και γέλασα πλέον φωναχτά... Και είπα να σας τα γράψω για να αποσυρθώ... Να πληρώσω τους «υπέρ ΔΕΚΟ και Δημοσίου τομέα» έκτακτους επιπλέον φόρους μου, την έκτακτη εισφορά μου, το έκτακτο ειδικό τέλος, τον έκτακτο επιπλέον ΦΠΑ μου, κλπ. κλπ... Και μετά να κλάψω... Βουβά, σιωπηλά, από οργή και θυμό, ενθυμούμενος το Σαββοπουλικό «Δεν υπάρχει ελπίς. Στην Ελλάδα ζεις», λίγο πριν η «αγαπημένη προστάτις όλου του λαού» ΓΕΝΟΠ μου κόψει και πάλι το ρεύμα και αναλογιζόμενος τον «εργασιακό μεσαίωνα» που καταγγέλουν οι «αγανακτισμένοι» του ΟΤΕ, από την «εμμονή της διοίκησης στην παράνομη εφαρμογή ωραρίου 40 ωρών την εβδομάδα» και την διακοπή του επιδόματος προθέρμανσης οχήματος και του επιδόματος οδήγησης υπηρεσιακού αυτοκινήτου... Άσε που αντί για υπερωρίες έβαλαν απλά κυλιόμενες βάρδιες... Βαρύς ο πόνος και βουβός, τόσοι πολλοί άνθρωποι, «σκληρά» εκπαιδευμένοι στο να μην κάνουν τίποτα, μετά από τόσα πολλά χρόνια καλοπέρασης να πρέπει να δουλέψουν... Να σας πω, τελικά μου φαίνεται έως και απάνθρωπο... Να κάνουμε έναν έρανο βρε παιδιά, να βγούμε, να πάμε στις πλατείες κι εμείς... Στ' άρματα, στ' άρματα εμπρός στον αγώνα, για τη χιλιάκριβη την τεμπελιά... Εμπρός της γης οι βολεμένοι...