7.6.11

Η δύναμη της δημοκρατίας...



Διάβαζα τις προάλλες σε blog φίλου, αριστερού στις πεποιθήσεις, την παρακάτω είδηση που μετέδωσε το ΑΠΕ και τον μετά βδελυγμίας τίτλο της: «Απόφαση ΣΟΚ: Οι νεοναζιστικές ιδέες δεν είναι παράνομες!»

Το ΣΟΚ του τίτλου με παρακίνησε να διαβάσω το δημοσίευμα:

Η διάδοση νεοναζιστικών ιδεών δεν αποτελεί έγκλημα αν δεν χρησιμοποιούνται για να υποκινήσουν βία, αποφάσισε σήμερα το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας. Το δικαστήριο απάλλαξε τέσσερις νεοναζί οι οποίοι είχαν ασκήσει έφεση κατά της ποινής φυλάκισης των 4,5 ετών στην οποία είχαν καταδικαστεί από κατώτερο δικαστήριο.
Οι τέσσερις οι οποίοι έχουν ένα ακροδεξιό βιβλιοπωλείο και εκδοτικό οίκο στην Βαρκελώνη κατηγορήθηκαν ότι τάσσονται υπέρ της γενοκτονίας και ότι ανήκουν σε παράνομη οργάνωση. Οι νεοναζιστικές ιδέες “δικαιούνται μία καθαρή απόρριψη” και δεν πρέπει να διαδίδονται από τις αρχές. Είναι παράνομες μόνο όταν κινδυνεύουν να δημιουργήσουν ένα εχθρικό κλίμα που μπορεί να οδηγήσει στην βία, σύμφωνα με το δικαστήριο.

Σοφόν το σαφές της αποφάσεως, απεχθάνομαι εξίσου με τον φίλο τον ναζισμό ως έκφραση φασισμού, όμως η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από την ύπαρξη και έκφραση της αντίθετης άποψης αλλά από την απουσία της, την φίμωση της. Και βέβαια, η δημοκρατία δεν επιβάλλεται, επιλέγεται από ελεύθερους πολίτες βάσει επιχειρημάτων, «καθαρή επιλογή» που αυτοδίκαια μεταφράζεται στην «καθαρή απόρριψη» της ιδεολογίας των άκρων την οποία μνημονεύει η δικαστική απόφαση.

Αν εκλείψουν τα υπέρ αυτής πλεονεκτήματα, τότε μόνον θα εκλείψει η δημοκρατία, και αυτό δεν μπορεί να γίνει τελικά παρά μόνον δια της βίας, λεκτικής ή φυσικής. Φασιστική λοιπόν, αντιδημοκρατική και ανελεύθερη είναι η βία και οι εκφράσεις της, όχι ο λόγος, η σκέψη και η έκφραση. Αυτό όμως αρνείται να το κατανοήσει και αποδεχθεί η αριστερά, διότι με τον τρόπο αυτό ακυρώνεται, αναιρεί την ίδια της την ύπαρξη, η οποία, εν πολλοίς, στηρίζεται στον περιορισμό της αντίθετης άποψης ως «αντιδραστικής».