6.6.11

Για ένα σπασμένο τακούνι



* απολαυστικός Στέφανος Κασιμάτης από την Καθημερινή της 03.06.2011, παρουσιάζει την επαγγελματική πορεία του μέσου κομματικού στελέχους της Ελλάδας της Αλλαγής και του Σοσιαλισμού, από την κομματική φοιτητική νεολαία στην κομματική κοινοβουλευτική ομάδα. Περί αξιοκρατίας, λόγος ουδείς... Και μετά απορούσα όταν διάβαζα προκηρύξεις του opengov που έθεταν ως απαράβατο προσόν «εμπειρία σε διοίκηση δημοσίου τομέα»... Άλλος κόσμος, άλλη διοίκηση...

Στο επίσημο βιογραφικό της, το οποίο μπορεί να βρει ο καθένας στην ιστοσελίδα της Βουλής, η κυρία Μαρία Θεοχάρη του Αριστοτέλους αποφεύγει να δηλώσει ημερομηνία γεννήσεως και περιορίζεται στην αποκάλυψη ότι γεννήθηκε (κάποτε...) στο Ριζοβούνι Καρδίτσης. Είναι παντρεμένη, έχει δύο κόρες, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι δικηγόρος. «Οργανωμένη στην ΠΑΣΠ από τα φοιτητικά της χρόνια», όπως σημειώνει η ίδια, ακολούθησε καριέρα κομματικού στελέχους στο απέραντο κομματικό κράτος. Αξίζει, εν προκειμένω, να σας μεταφέρω αυτολεξεί τις «επαγγελματικές δραστηριότητες» που παραθέτει η κυρία Θεοχάρη στη σχετική ενότητα του βιογραφικού της: «Ανώτερο στέλεχος στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Διετέλεσε προϊσταμένη στο τμήμα Οικονομικής Διοίκησης των οικονομικών υπηρεσιών της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού. Ειδική κλήρωση των διαγωνισμών ΛΟΤΤΟ-ΠΡΟΠΟ-ΤΖΟΚΕΡ. Ελεγκτικό Συμβούλιο του άρθρου 52 του Ν.2725/99. Επιτροπή για την 4η Παγκόσμια Διάσκεψη Υπουργών Αθλητισμού για τη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό. Διάφορες (sic) Οργανωτικές Επιτροπές διεξαγωγής διάφορων (sic) αθλητικών διοργανώσεων. Οργανωτική Επιτροπή για την 1η Ατυπη Σύνοδο Υπουργών Αθλητισμού Βαλκανικών Χωρών». Στις εκλογές του 2009, εξετέθη για δεύτερη φορά και εξελέγη βουλευτίνα Καρδίτσης.

Ολα αυτά τα σημειώνω διότι, πέραν του ότι φωτίζουν το πώς μπορούσε όλα αυτά τα χρόνια να σταδιοδρομήσει κανείς ξεκινώντας από μια κομματική νεολαία, η κυρία Θεοχάρη ήταν ένα πρόσωπο από τους είκοσι πέντε κοινοβουλευτικούς που φυγαδεύθηκαν νυχτιάτικα από τη Βουλή μέσω Εθνικού (τέως Βασιλικού) Κήπου. Μάλιστα, στην αξιομνημόνευτη συνέντευξή της σχετικώς με τα καθέκαστα της ηρωικής διαφυγής της, η κυρία Θεοχάρη είπε και το περίφημο: «Κι όπως τρέχαμε μέσα στο σκοτάδι, μου έσπασε και το τακούgnι» (φωνητική ορθογραφία στο «τακούνι»).