16.5.11

Κι όμως, ο Dom την είχε προειδοποιήσει...



«...δεν ξέρω τι θα πιστέψεις Ζαν Κλώντ, αλλά εγώ σου εγγυώμαι στη φιλία μας και με όλο το κυρος του θεσμικού μου ρόλου, είμαι αθώος. Εκείνο το βράδυ είχαμε συνεδρίαση μέχρι αργά, την άλλη μέρα θα πετούσα για να συναντηθώ με την Ανγκέλα, ξέρεις τι βαρύ πεπόνι είναι και θέλει πάντα να γίνεται το δικό της, ήθελα λοιπόν να είμαι προετοιμασμένος... το είχα εξάλλου υποσχεθεί και στον Γιώργο, ότι θα έκανα τα αδύνατα δυνατά για να τον βοηθήσω... Είπα λοιπόν στον οδηγό μου να με πάει στο Sofitel να ξεκουραστώ λίγο πριν την πτήση, ήταν ευκαιρία να του ξαναθυμίσω και μερικές λεπτομέρειες που ήθελα να τακτοποιήσει όσο θα έλειπα... Όταν φτάσαμε λοιπόν, με συνόδεψε μέχρι τη σουίτα, εκεί τον χαιρέτησα και του είπα: «κλείσε καλά την πόρτα και δώσε και μια αφύπνιση στη ρεσεψιόν για να προλάβω την πτήση... πάω να κάνω ένα ντους και να κοιμηθώ δυό ώρες, είμαι ξεθεωμένος, και πες στις καμαριέρες, όποια με ενοχλήσει θα την γ@μήσω, αλήθεια το λέω»... Την είχα προειδοποιήσει, πως μπορούσα λοιπόν να κάνω διαφορετικά; Όλος ο κόσμος περιμένει από έναν θεσμικό παράγοντα να τηρεί πάντα τον λόγο του, όχι σαν τον φίλο μας τον Γιώργο...»