16.5.11

Για να περνάµε καλά...



Έγραφα χθες στη σελίδα μου στο facebook για ένα από τα «επιτεύγματα» της δεκαετίας του '80, την υποβάθμιση των Δημοσίων Προτύπων Πειραματικών Σχολείων (υπέρ -τελικά- των Ιδιωτικών...) και την κατάργηση της αριστείας στην εκπαίδευση υπέρ της α(χ)ρηστίας και του δημοσιοϋπαλληλισμού που ευνοούσε την χειραγώγηση του λαού.

Ένας φίλος λοιπόν έσπευσε να μου στείλει σημερινό άρθρο του Γιάννη Μαρίνου στο Βήμα, όπου δημοσιεύεται η παρακάτω, μοναδική στο περιεχόμενο και την ουσία, αποτύπωση της καταστροφικής για τη χώρα μας δεκαετίας:
Στη δεκαετία του ‘80 ...καταργήθηκε ουσιαστικά η αξιοκρατία και ισοπεδώθηκαν τα πάντα προς τα κάτω ώστε όλοι να περνούν καλά. Σε αυτό συνέβαλε και η ανάδειξη της ήσσονος προσπάθειας σε δηµοκρατική κατάκτηση, σε ανταπόκριση
του αριστερού σλόγκαν «όχι στην εντατικοποίηση», που σε συνδυασµό µε την επιβολή του «δηµοκρατικού πέντε», τη µείωση του όγκου της διδακτέας και εξεταστέας ύλης σε όλες τις βαθµίδες της εκπαίδευσης, τον πολλαπλασιασµό των επιτρεπόµενων απουσιών µε ή χωρίς δικαιολογία(!) και τον απεριόριστο αριθµό των εξεταστικών περιόδων στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύµατα είχαν ως αποτέλεσµα τη διεύρυνση του ωραρίου και τον πολλαπλασιασµό των χρόνων κατά τα οποία πλήθος νέοι µας νοµιµοποιούνται να µην κοπιάζουν, να διασκεδάζουν και να περνούν καλά. Ετσι περνούν καλά και τα ξενυχτάδικα, οι έµποροι ποτών και ναρκωτικών και γενικά οι «νονοί» και οι µπράβοι της νύχτας, µε όλες τις ευχάριστες παρανοµίες και παρεκτροπές που αυτά υπόσχονται. Συνδυάστηκαν επίσης και µε το άλλο «µυστικό» του πώς να περνάς καλά καθώς - υπενθυµίζω και πάλι - «νοµιµοποιήθηκε» από τον αείµνηστο Ανδρέα το δωράκι προς τους δηµόσιους λειτουργούς, οι οποίοι και για νόµιµες ακόµη υπηρεσίες επιδιώκουν να λαδωθούν ώστε και αυτοί να περνούν καλά...
Βιωματικό κείμενο για πολλούς από εμάς που αποκτήσαμε «πολιτική» υπόσταση εκείνη τη δεκαετία χωρίς να διαθέτουμε την κάρτα των πράσινων κλαδικών, τον καταλύτη αυτό που οδήγησε στην καταστροφή των θεσμών και των αξιών που μόλις είχαν αρχίσει να δημιουργούνται στη χώρα μας μετά τη χούντα και ευθύνεται σε αποκλειστικό βαθμό για την κρίση που βιώνουμε σήμερα...

Σεβόμενος την ολότητα της σκέψης του δημοσιογράφου παραθέτω εδώ και ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Μαρίνου...

Τελικά φθάσαµε στο χείλος του γκρεµού και πολύ δύσκολα θα αποφύγουµε την καταστροφή διαρκείας. Οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων, και κυρίως του κυβερνώντος κόµµατος, δείχνουν να µην έχουν καταλάβει ότι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για το κατάντηµα της χώρας, µιας από τις πιο αναξιόπιστες, τις πιο διεφθαρµένες, τις πιο χρεοκοπηµένες, µε έναν λαό µωροπίστευτο και πάντα προδοµένο από τους διαχειριστές της κάθε εξουσίας και του δηµοσίου χρήµατος, όλων των κοµµατικών σχηµατισµών, πλην σπανίων προσωπικών εξαιρέσεων που η φωνή τους αγνοήθηκε ή φιµώθηκε µε την ψήφο του λαού. Γιατί µε την ψήφο του λαού βρέθηκαν εκτός Βουλής οι κκ. Μάνος, Αλέκος Παπαδόπουλος, Μπένος, Πεπονής, Μπαλτάς, Ρωµαίος και άλλοι που έλεγαν αλήθειες και πρότειναν µέτρα και συµπεριφορές που θα απέτρεπαν την καταστροφή. Προσθέτω σ'αυτούς και τον κ. Πάγκαλο, ο οποίος, έστω και πολύ άγαρµπα, προειδοποιούσε και αυτός από χρόνια και συνεχίζει και τώρα εξοργίζοντας τους ενοχλούµενους µε τις ωµές γενικεύσεις του.


Το δηµοσιοοικονοµικό αδιέξοδο και η υπερχρέωση της χώρας προέκυψαν από την επιµελώς καλλιεργηθείσα ιδεολογία των τεµπέληδων της νοµιζόµενης εύφορης κοιλάδας που συµπυκνώνεται στο «να περνάµε καλά». Ηταν και εν πολλοίς παραµένει το όραµα που δροµολογήθηκε µεθοδικά από τηνπερίοδο της δεκαετίας του ‘80 και ιδεολογικοποιήθηκε από τη λαϊκίστικη Αριστερά µε την ανάδειξη σε δικαίωµα της τεµπελιάς, που πρώτος ανέπτυξε σε «µελέτη» του ο Πολ Λαφάργκ, γαµπρός του Μαρξ, και εκσυγχρόνισε οαριστερός συνδικαλισµός µε το αναρχικό και αντιδηµοκρατικό ως φασιστικό σύνθηµα «νόµος είναι το δίκιο του εργάτη».


Επειδή πυκνώνουν σήµερα ξαφνικά οι τάξεις των ανακαλυπτόντων την οικονοµική πραγµατικότητα, ας µου επιτραπεί να υπενθυµίσω πού βασίστηκε η ιδεολογία του να περνάµε καλά,µε τη σχετική φροντίδα των στοργικών πολιτικών µας, µε δανεικά και αγύριστα.


Αλλωστε και σήµερα ακόµη προτάσσουν ως εθνική προτεραιότητα το να περνάνε καλά αυτοί και ο κοµµατικός στρατός που διόρισαν στο ∆ηµόσιο και στις ∆ΕΚΟ. Πέραν των όσων ήδη έγραψα πρόσφατα («Το Βήµα», 10/4 και 17.4.2011), σχεδόν πριν από 10 χρόνια υποστήριζα σ’ αυτή τη στήλη τα εξής:


Στη δεκαετία του ‘80 (την οποία είχε το θάρρος να ενοχοποιήσει ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος) καταργήθηκε ουσιαστικά η αξιοκρατία και ισοπεδώθηκαν τα πάντα προς τα κάτω ώστε όλοι να περνούν καλά. Σε αυτό συνέβαλε και η ανάδειξη της ήσσονος προσπάθειας σε δηµοκρατική κατάκτηση, σε ανταπόκριση του αριστερού σλόγκαν «όχι στην εντατικοποίηση», που σε συνδυασµό µε την επιβολή του «δηµοκρατικού πέντε», τη µείωση του όγκου της διδακτέας και εξεταστέας ύλης σε όλες τις βαθµίδες της εκπαίδευσης, τον πολλαπλασιασµό των επιτρεπόµενων απουσιών µε ή χωρίς δικαιολογία(!) και τον απεριόριστο αριθµό των εξεταστικών περιόδων στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύµατα είχαν ως αποτέλεσµα τη διεύρυνση του ωραρίου και τον πολλαπλασιασµό των χρόνων κατά τα οποία πλήθος νέοι µας νοµιµοποιούνται να µην κοπιάζουν, να διασκεδάζουν και να περνούν καλά. Ετσι περνούν καλά και τα ξενυχτάδικα, οι έµποροι ποτών και ναρκωτικών και γενικά οι «νονοί» και οι µπράβοι της νύχτας, µε όλες τις ευχάριστες παρανοµίες και παρεκτροπές που αυτά υπόσχονται. Συνδυάστηκαν επίσης και µε το άλλο «µυστικό» του πώς να περνάς καλά καθώς - υπενθυµίζω και πάλι - «νοµιµοποιήθηκε» από τον αείµνηστο Ανδρέα το δωράκι προς τους δηµόσιους λειτουργούς, οι οποίοι και για νόµιµες ακόµη υπηρεσίες επιδιώκουν να λαδωθούν ώστε και αυτοί να περνούν καλά


Και δυστυχώς όλα αυτά επιµελώς αποσιωπώνται και ουδείς σχεδόν τολµά να τα θίξει ακόµη και σήµερα.


Αλλά θα χρειαστεί να συνεχίσω και την επόµενη Κυριακή, διότι, αν δεν συνειδητοποιήσουµε τι και τις πταίει, δεν θα µπορέσουµε να βγούµε από το σηµερινό αδιέξοδο,αν υπάρχει ακόµη καιρός.