15.5.11

Είχε πει "Ντομινίκ", δεν τον έλεγαν Μπίλ...



«...που λέτε λοιπόν κύριε δικαστή μου, εγώ μπήκα στη σουίτα και έστρωνα όμορφα όμορφα το κρεβάτι... τότε ένιωσα κάποιον να με παρακολουθεί, γύρισα και είδα τον κύριο... στην αρχή δεν τρόμαξα, κάτι μου θύμιζε, τον είχα ξαναδεί και στην τηλεόραση παλιά, δε θυμόμουν τι ήταν, πρόεδρος ή κάτι σχετικό, πάντως γνωστός ήταν, έτσι που τον είδα να βγαίνει από το μπάνιο...»



«"Ντομινίκ... μουά... Πιπά τουά;;" μου είπε και κάτι έδειχνε... αλλά εγώ γαλλικά δε μιλάω κύριε δικαστή μου, μόνο ένα “ουί” ξέρω και του το είπα και χαμογέλασα και έσκυψα στη δουλειά μου... μέχρι που κατάλαβα και πετάχτηκα τρομαγμένη... είχε πει "Ντομινικ", δεν τον έλεγαν Μπίλ... έτσι έλεγαν κι έναν άλλο κύριο που είχε ένα φίλο από την Ελλάδα, τον Γιώργο, που τον είχε φιλοξενήσει μια άλλη φορά σε μας και που αφού μας πήδηξε όλους μας έβαλε και να τον δανείσουμε κι από πάνω κι ακόμα κλαίμε τα λεφτά μας... και τρόμαξα μην είναι ο ίδιος και την ξαναπατήσω κι άρχισα να τρέχω...»