5.4.11

«Κάτι πρέπει να γίνει... άμεσα...»



«Επίσης, ζητήσαμε τη λήψη άμεσων μέτρων..., καθώς πρόκειται αναμφισβήτητα για μία κατάσταση που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης». Την φράση αυτή κράτησα από το κλείσιμο σημερινής πολιτικής ανακοίνωσης στελέχους αντιπολιτευόμενου κόμματος. Δεν είναι τυχαίο, αλλά ίσως είναι η πλέον κλασσική επωδός πολιτικών δελτιων τύπου και ανακοινώσεων, κάθε φορά που μια ομάδα κοινού (μεγάλη ή μικρή δεν έχει σημασία) αντιμετωπίζει «πρόβλημα» (σοβαρό ή ασήμαντο δεν έχει νόημα επίσης...) και καταφεύγει «στας τρυφεράς αγκάλας» των πολιτικών μας για να το λύσει.

Παρατηρείστε προσεκτικά τη φράση αυτή και θα καταλάβετε πολλά για τη χώρα μας, τους κυβερνήτες της και όσους επιθυμούν σφόδρα να τους διαδεχθούν (εδώ ισχύει ως υπέρτατο αγαθό η υπερκομματικότητα). «...ζητήσαμε τη λήψη άμεσων μέτρων...», λέει ο αντιπολιτευόμενος προς τον λαό. Δηλαδή;; Ποιών άμεσων μέτρων;; Γιατί από την ώρα που ένα μέτρο είναι άμεσο, από την ώρα που «πρόκειται αναμφισβήτητα για μία κατάσταση που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης» η λογική λέει ότι υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που πρέπει να γίνουν, τα οποία επίσης συνάγουμε πως δύσκολα θα αποτελέσουν αντικείμενο πολιτικής διαβούλευσης (αυτή δεν είναι ποτέ κάτι «άμεσο») αλλά εικάζουμε ότι τα γνωρίζουν τουλάχιστον οι αντιπολιτευόμενοι, γι’αυτό και ζητούν από τους κυβερνώντες να τα λάβουν άμεσα..!!

Δε σας λείπει κάτι;; Εμένα μου λείπει το πιό σημαντικό: τα ίδια τα μέτρα!! Η προκείμενη ανακοίνωση αφορούσε την ανίχνευση βαρέων μετάλλων στο έδαφος σε περιοχή όπου υπάρχουν σχολεία. Και η κυβέρνηση -κατά την αντιπολίτευση αλλά και την κοινή λογική- πρέπει να δραστηριοποιηθεί, να κάνει κάτι επί του θέματος. Δηλαδή;; Να κάνει μετρήσεις;; Να αλλάξει το χώμα;; Να το καθαρίσει;; Να απομακρύνει τα σχολεία;; Να αφήσει τα σχολεία αλλά να απομακρύνει τους μαθητές;; Να σκεφτεί κάτι άλλο μοναδικό και καινοτόμο;; Τι να σας πω... Πρέπει να κάνει κάτι... Έτσι τουλάχιστον μας λέει η ανακοίνωση...

Τι ακριβώς;; Τι να σας πω... Προφανώς η αντιπολίτευση έχει κάποια πρόταση μέτρων, όμως φοβάται ότι το άκουσμα τους δεν θα αρέσει στους πολλούς, ήτοι θα χαθούν ψήφοι, και περιμένει εκ του ασφαλούς να τα ονομάσει η κυβέρνηση ώστε να έχει μετά το περιθώριο να μιλήσει για «αναλγησία» και να τοποθετήσει εαυτόν εκ του ασφαλούς στη θέση του «προστάτη/ανακουφιστή»...

Ή μήπως η αντιπολίτευση δεν έχει κάποια πρόταση μέτρων, κάτι που σίγουρα δεν θα αρέσει στους πολλούς, ήτοι θα χαθούν ψήφοι, οπότε περιμένει εκ του ασφαλούς να προτείνει κάτι η κυβέρνηση ώστε να πάρει μετά θέση αναλόγως και να τοποθετήσει εαυτόν εκ του ασφαλούς στη θέση του «προστάτη/ανακουφιστή»...

Μη βιαστείτε να χρωματίσετε τα πρόσωπα της ιστορίας, τα πρόσωπα αλλάζουν χρώμα κάθε φορά που εμείς τους αλλάζουμε θέση... Κοινός παρονομαστής η απουσία προτάσεων και η εύκολη και ανέξοδη κριτική στην οποία εκπαιδεύονται και μετ' επιτάσεως επιδίδονται ένθεν κακείθεν, «τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενοι», ημών των εντολέων τους δηλαδή.

Απλά σκεφτείτε το απλό και προφανές που σας είπα παραπάνω την επόμενη φορά που θα βρεθείτε μπροστά σε κάποια κατάσταση που θα «χρήζει άμεσης αντιμετώπισης» και θα αρχίσετε να λέτε πως «κάτι πρέπει να γίνει άμεσα...» και αντιδράστε, κάντε κάτι εσείς άμεσα, σκεφτείτε και προτείνετε. Γιατί από διαπιστώσεις και παρακίνηση σε αυτό τον τόπο χορτάσαμε, από προτάσεις και ανάληψη ευθύνης «έχει πέσει πείνα»... Και όταν δεν υπάρχουν προτάσεις, «κρείττον το σιγάν του λαλείν»...