27.3.11

Τρεις «γάμοι» και μια «κηδεία»...



«Του Έλληνος (υπουργού, διαδηλωτή, κλπ. κλπ.) ο τράχηλος, ζυγό δεν υπομένει!!» Ο πρώτος γάμος, δια χειρός Πετρουλάκη, από την Καθημερινή της 25.03.2011...

«Θα δείτε τη Μέρκελ να προσκυνάει την Παναγιά της Τήνου για να μην αποχωρήσει η Ελλάδα από την Eυρωζώνη». Είναι μία από τις δηλώσεις που είχε κάνει ο εκκεντρικός Αλέκος Αλαβάνος την επομένη του συλλαλητηρίου της 23ης Φεβρουαρίου, όταν είχε προκαλέσει την κοινή γνώμη με την προτροπή του να γίνει Ταχρίρ η πλατεία Συντάγματος. Την ανέσυρα από τον ποταμό της αριστερής μπουρδολογίας των καιρών μας, λόγω της παράξενης αναφοράς που περιέχει στην ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση.

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους», είχε αναφωνήσει εξάλλου και ο Κολοκοτρώνης. Ο δεύτερος γάμος, δια χειρός Στέφανου Κασιμάτη, επίσης από την Καθημερινή της 25.03.2011...

Την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου, π.χ., όσοι παρακολούθησαν το κυριακάτικο κήρυγμα του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης τον άκουσαν να τελειώνει την ομιλία του παραφράζοντας τους στίχους από τον Θούριο του Ρήγα Φεραίου: «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια Ευρώπη και φαγί», είπε ο Άγιος Θεσσαλονίκης, ενώ το πρόσωπό του φώτιζε το αίσθημα ικανοποίησης που του προκαλούσε η ιδέα του.

Ίσα μωρέ που θα μας μάθουν οι κουτόφραγκοι πολιτισμό, εμάς, που όταν φτιάχναμε Παρθενώνες αυτοί έτρωγαν ακόμα βελανίδια, κάπως έτσι δεν το είχε πει και ο αλήστου μνήμης Ευάγγελος Γιαννόπουλος; Ο τρίτος γάμος, επίσης δια χειρός Στέφανου Κασιμάτη, επίσης από την Καθημερινή της 25.03.2011...

Και η κηδεία... Ένας διαδικτυακός «καννιβαλισμός» από τον [SykoFantiS_Bastoyni] για τον ξεπεσμό, τον θάνατο της «επανάστασης» στην ξενέρωτη, κρύα και μακρυνή Αγγλία... (η αλήθεια είναι πως έγιναν φασαρίες και έσπασαν και κάποιες τζαμαρίες, να μου το θυμηθείς, αυτοί που είδαμε πως έσπαγαν θα έχουν σίγουρα κάνει μεταπτυχιακό στην Ελλάδα, στην Ανωτάτη Μπαχαλακική των Αλέκοαλέξηδων...)

«Πολύ ξενέρωτοι οι Άγγλοι μπάτσοι. Σήμερα 400 χιλιάδες περίπου Εγγλέζοι βγήκαν στο κέντρο του Λονδίνου σε ένα τεράστιο συλλαλητήριο. Πέρασα (υπογείως) από το κέντρο του Λονδίνου πηγαίνοντας νότια. Δεν έκλαψα από χημικά. Δεν με πάτησε με την μηχανή του (ούτε με το άλογο του) κανένας ανεκπαίδευτος καβλωμένος ΔΕΛΤΑΣ. Δεν με συνέλαβε ουδείς αφού πρώτα με είχε βρίσει σκαιότατα. Δεν έκλεισε το μετρό. Δεν βγήκε ο Σόμπολος στο γυαλί. Δεν βγήκε ούτε ο Πρετεντέρης. Δεν τρομοκρατήθηκα από κανένα. Ούτε μπάτσο ούτε διαδηλωτή. Πολύ ξενέρωτοι αυτοί οι Εγγλέζοι.»

Τρεις γάμοι και μία κηδεία λοιπόν... Άλλως πως, αν το αντιστρέψουμε, μια χώρα και ένα μπουρδέλο...