29.3.11

Γεωγραφικοί προσδιορισμοί...



Το όνομα κάθε κόμματος είναι δηλωτικό και της πολιτικής του τοποθέτησης, τουλάχιστον στη θεωρία... Γιατί, στην πράξη, οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί έχουν ήδη υποκαταστήσει την πρωτότυπη πολιτική αναφορά, προς διευκόλυνσιν και της (ραδιοτηλεοπτικής) τηλεμεταφοράς...

Έτσι αντί να ακούμε π.χ. «μεταφερόμαστε στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ», προτιμούμε το «γεωγραφικότερον» Χαριλάου Τρικούπη (δύσμοιρε Χαρίλαε...). Και μετά πάμε μια βόλτα στην «Κουμουνδούρου», που κάποτε ήταν πλατεία και πριν από αυτό ναύαρχος ήρωας της επανάστασης του 1821, σήμερα όμως μας έλαχε να φιλοξενεί την ...αντεπανάσταση και καμπόσους «αλληλέγγυους».

Αν βέβαια δεν επιθυμείτε να κατηφορήσετε και αντέχετε στην ανηφόρα (του αγώνα και της ανυπακοής), μπορείτε πάντα να πάτε Περισσό (πως πήγαινε ο Τζίμης του Λαζόπουλου πλατεία) να «χαζέψετε» Αλέκα (έχει κι άλλα αξιοθέατα εκεί, αλλά αυτό είναι το πλέον κλασσικό, η «ομιλούσα κεφαλή» που λέει τα ίδια και τα ίδια δεκαετίες τώρα...).

Ή να βγείτε στην «Aghiou» (Κωνσταντίνου αλλά αυτό είναι για τους μυημένους Έλληνες, οι εκεί αυτόχθονες σταματάνε στο πρώτο συνθετικό, το εύκολο...) για να συναντήσετε την τρίτη Αριστερά, την πιό Ευρωπαϊκή... Άσχετο: πλάκα πλάκα, ακόμα γελάω όταν θυμάμαι ένα ζευγάρι ξένους φίλους που είχαν έρθει εδώ τις μέρες της Ολυμπιάδας και προσπαθούσαν να καταλάβουν πως ξεχωρίζουμε στο μετρό ποιά κατέυθυνση θα πάρουμε όταν και η μία και η άλλη λέγονταν Aghios, το Δημήτριος ή το Αντώνιος δύσκολα τα συγκρατούσαν...(Όχι παπά μου, μη μας στραβοκοιτάς, τους είπαμε διεξοδικά και για τους δύο Αγίους, τους έκανα προσωπικώς δώρο και λιβάνι και τα σχετικά εγκόλπια με τον βίο τους... Ευλόγησον...)

Το κλου όμως γίνεται στην διασημοτέρα των λεωφόρων, την «περιβόητη» λεωφόρο Συγγρού. Η οποία (αφού την διέβει αυτοκινούμενος ο φίλος Ζισκάρ και δεν την ανήλθε ιππεύων ο αδελφός Μοαμάρ...) απο πολιτικά «ακατοίκητη» επί δεκαετίες ξάφνου φιλοξενεί κόσμο και ντουνιά...

Μόνο σκεφτείτε βραδυά εκλογών (με τη Νέα Δημοκρατία να τα πηγαίνει καλά), με την Mega-Τρέμη να λέει ολίγον χαιρέκακα «στη Συγγρού βγήκαν χιλιάδες νεοδημοκράτες...» και τον Πρετεντέρη (δίκην Βούδα) να την διορθώνει «χαμηλά στη Συγγρού Όλγα, χαμηλά και δεξιά, ψηλά στη Συγγρού επικρατεί ηρεμία...» για να ρωτήσει ο Τσίμας «ψηλά στη Συγγρού;; προς το κέντρο;; πίσω από την Καλλιρόης δηλαδή;;»... Το απόλυτο γέλιο...

Γι'αυτό σας ξαναλέω, μήπως είναι ώρα να αφήσουμε τα τοπωνύμια και τους (προσωρινούς) χρησικτήτορες τους και να ξαναπιάσουμε παλιές, θεμελιώδεις έννοιες όπως η πολιτική και η ιδεολογία;; Στο «δρόμο» μας είναι...

Όσο για σας που θα επιμείνετε ότι είναι «συνταγματικό μας δικαίωμα» να επιλέγουμε αυτούς που θα χλευάζουμε, σωστό, και στο τσίρκο διαλέγουμε με ποιόν κλόουν θα γελάσουμε αλλά δεν του αναθέτουμε να διαχειριστεί και τα οικονομικά μας.

Εννοώ ότι μερικά πράγματα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε -και να απαιτούμε να τα αντιμετωπίζουν και οι άλλοι- σοβαρά, γιατί μόνον έτσι οι επιλογές μας θα είναι προοδευτικά οι καλύτερες, μόνον έτσι θα μπορέσει το σύνολο να προστατευθεί και να απολαύσει αυτά που τώρα απολαμβάνουν οι κάποιοι λίγοι που -τελικά- γελάνε με όλους εμάς...