18.2.11

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...;;;



Ξέρω, ο τίτλος είναι στίχος από εμβατήριο, σκόπιμα τον διάλεξα, του κότσαρα και τρία ερωτηματικά στο τέλος (τα προσέξατε άραγε;;) που σημαίνει ότι κάτι θέλω να «δείξω»...

Κρατήστε το αυτό και θα το δούμε στο τέλος... Προς το παρόν, διαβάστε μια μικρή συλλογή, αποσπάσματα από κείμενα φίλων και άλλων που διάβασα τις τρεις τελευταίες μέρες...

Αρχή από το κείμενο του δημοσιογράφου Γιάννη Σαραντάκου στο aixmi.gr, με τίτλο: «πώληση ή αξιοποίηση μας δουλεύουν όλοι μαζί...»

Όλοι θέλουν τα χρήματα (50 δις εν προκειμένω), αλλά θέλουν κιόλας κάποιον να τους τα χαρίσει. Μα, αλήθεια, δεν αναρωτιέται κανείς από τους βουλευτές, γιατί ένα χρόνο τώρα δεν έχει φανεί ούτε ένας σοβαρός επενδυτής στην χώρα; Γιατί, ενώ «μαζεύουμε» υποσχέσεις , πρακτικά δεν υπάρχει κανένα αποτέλεσμα, καμία πρόοδος; Οι απαντήσεις σε όλα αυτά είναι γνωστές…

Ένας επενδυτής, εάν επιλέξει, να έρθει στην χώρα, θα πρέπει: Πρώτον, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον δήμαρχο της περιοχής, όπου θα θέλει να αγοράσει. Εάν τα καταφέρει, Δεύτερον, τους κατοίκους, που με μια προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας θα «κρατήσουν» ανενεργή την επένδυση, τουλάχιστον για μια πενταετία. Εάν ξεπεράσει και αυτό το εμπόδιο, (πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλω), θα πρέπει να συνεννοηθεί με την Πολιτεία για τους όρους χρήσης γης. Εάν δηλαδή, είναι περιοχή «natura», εάν το έδαφος πάνω στο οποίο θέλει να χτίσει ένα ξενοδοχείο, φέρ’ ειπείν , έχει κλίση πάνω από 35 μοίρες και εάν δεν περνά από την περιοχή κάποια …αρκούδα..

Εάν λύσει όλα αυτά τα προβλήματα μέσα στον κύκλο της ζωής του, τότε πραγματικά θα μπορέσει να ξεκινήσει την επένδυση του. Όσον αφορά τα όποια κέρδη, αυτά μάλλον θα τα καρπωθούν οι κληρονόμοι του.


Συνεχίζω με ένα κείμενο από το blog του Χρήστου Μουρούτη, Έλληνα που επιχειρεί εδώ και πολλά χρόνια στην Βουλγαρία, με τίτλο «Φαντασου να έκλεβε και το κράτος».

Ενα χρόνο μετά έμαθα ότι ο φίλος επιχειρηματίας είχε χάσει το σπίτι στη Μύκονο, το κότερο και είχε καταδικαστεί και για εργοδοτικές εισφορές στα ποινικά δικαστήρια. Τα έχασα και τον πήρα τηλέφωνο. «Τι έγινε» τον ρώτησα, «τι συνέβη;».

«Πολύ απλά», μου απάντησε. «Ειχα κέρδη γύρω στα 2 εκατομμύρια κάθε χρόνο, και ήμουν πάντα απόλυτα συνεπής. Είχα όμως και δάνεια. Με τα μέτρα, ο τζίρος μου έπεσε, το Δημόσιο δεν με πλήρωσε σε προμήθειες που έχω κάνει προς αυτό, δεν μου γύρισε ΦΠΑ και αν και η εταιρεία μου γύρισε στις ζημιές από όλη αυτή την κατάσταση, το Δημόσιο με κυνήγησε νομικά, επειδή δεν έκανα προκαταβολή φόρου εισοδήματος για το έτος που ήμουν ήδη στο κόκκινο. Ούτε καταβολή των τιμολογημένων, πληρωμένο ΦΠΑ που δεν έχει εισπραχθεί, καμμιά επιστροφή πιστωτικού ΦΠΑ για πάνω από μιά διετία, καμμία πλέον στήριξη από τις τράπεζες, απλά κλάταρα μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Το Δημόσιο μου χρωστάει 4 εκατομμύρια, έχω καταβάλει ήδη το ΦΠΑ για αυτά τα τιμολογημένα και χρεωστούμενα για πανω από έναν χρόνο, καμμιά επιστροφή πιστωτικού ΦΠΑ και καμμιά βοήθεια στη ρευστότητα από τις τράπεζες. Μπήκα βαθιά στο κόκκινο, καθυστέρησα το ΙΚΑ των υπαλλήλων και έφαγα ένα ποινικό και δεν κατέβαλα προκαταβολές φορου επί των μελλοντικών κερδών και το κράτος με κυνηγά επίσης. Αργησα να πληρώσω τις τράπεζες και μού πήραν σπίτι και κόττερο. Τώρα είμαι κυνηγημένος, με εταιρεία διαλυμένη, με ποινικό στην πλάτη, πάω για κλείσιμο...και θέλω να ξαναρχίσω από την αρχή στην Βουλγαρία. Γίνεται;»

Το τρίτο μέρος της ιστορίας, το έγραψε ο Ναπολέων Λιναρδάτος, έλληνας μόνιμα εγκατεστημένος στη Νέα Υόρκη, στο blog «Μπλε Μήλο» με τίτλο «Τα 50 δις και η προσβεβλημένη Ελλάδα».

"Πριν από ένα χρόνο περίπου, πολύς κόσμος είχε λάβει μέρος σε δενδροφύτευση του ραδιοσταθμού ΣKAΪ στο Ποικίλον Oρος, στην περιοχή της Αγίας Τριάδας. Ο ενθουσιασμός και η χαρά δεν κράτησαν πολύ. «Τις επόμενες μέρες, ένα κοπάδι από κατσίκια έφαγε τα δενδρύλλια! Παρά το γεγονός ότι απαγορεύεται κάθε είδους βόσκηση σε όλο το Ποικίλον Oρος, καθώς έχει κηρυχθεί αναδασωτέα περιοχή, υπάρχουν στην περιοχή δύο στάνες οι οποίες μένουν αλώβητες», λέει στην «Κ» ο κ. Γιάννης Μιχαλόπουλος, μέλος του ομίλου για το περιβάλλον «Ποικίλον Oρος». Δυστυχώς, δεν αποτελεί τη μόνη περίπτωση.”

Αυτή είναι η Ελλάδα όπως είχε πει και ο αλήστου μνήμης πρωθυπουργός. Τώρα αν δεν έχετε περάσει από το Ποικίλον Όρος ίσως να έχετε προσέξει τα εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα γύρο σας (δημόσια γη). Αν αυτό σας έχει διαφύγει, τότε μάλλον θα έχετε προσέξει τις δεκάδες αν όχι εκατοντάδες πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι (δημόσια γη). Επίσης ίσως να έχετε προσέξει το μπάζωμα των ρεμάτων με σκουπίδια (δημόσια γη).

Αν όλα αυτά σας έχουν διαφύγει γιατί είσθε κατάκοιτος και δεν βγαίνετε ποτέ έξω από το σπίτι σας, τότε ίσως θα έχετε δει στις ειδήσεις για το πως ομάδες κοινωνικά ευαίσθητων Ελλήνων καταλαμβάνουν δημόσια κτίρια όποτε και όπως θέλουν (δημόσια περιουσία). Άλλοι το ίδιο κοινωνικά ευαίσθητοι νέοι Έλληνες μετατρέπουν το κέντρο της Αθήνας σε κόλαση καταστροφής και βίας (δημόσιος χώρος).

Άλλα όλοι αυτοί είναι οι άλλοι Έλληνες...

Γιά κάποιους τέτοιους «άλλους» Έλληνες έγραφε σήμερα και ο «διαδικτυακώς γνωστός» Φώτης Σαραντόπουλος στις σελίδες του στο facebook, σε μια σημείωση με τίτλο «ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 18 ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ !!!». (η σελίδα αναγνώσιμη από όσους έχουν λογαριασμό στο facebook)

Σήμερα το πρωί, στην τηλεόραση, ήταν μία "δημοσιογράφος" που στεναχωριόταν επειδή κόβεται το δικαίωμα των στρατιωτικών να παίρνουν σύνταξη μετά από 18 χρόνια υπηρεσίας.

Για την ακρίβεια θα το έχουν ακόμη μόνο όσοι μπήκαν στο στράτευμα πριν το 1993. Δηλαδή, αν κάποιος γεννήθηκε το 1974, και είναι σήμερα 37 ετών μόνο, θα μπορεί να συνταξιοδοτηθεί.
...
Μην νομίσετε ότι τώρα με τον νέο νόμο άλλαξε και τίποτα. Απλά θα παίρνουν σύνταξη στα 25 χρόνια, που δεν θα εόιναι 25 γιατί θα αναγνωρίζονται και ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ !!!
...
Θέλετε και το καλύτερο, για να τσαντιστείτε κι εσείς?
Τα ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ χρόνια θα εξαγοράζονται με 20% του μισθού αν είσαι στον ιδιωτικό τομέα αλλά μόνο με 6,67% του Βασικού μισθού αν έχεις ... τον κώλο εμπρός (αν είσαι Δ.Υ.)
...
Πλέον παρακαλώ να χρεοκοπήσουμε, όσο γίνεται πιο σύντομα. Να καταλάβουν οι διάφοροι αντιμνημονιακοί και λοιποί "αντιστασιακοί" τι βλακείες λένε τόσο καιρό. Να νοιώσουν στο πετσί τους το πρόβλημα που νοιώθουν ήδη όσοι έχασαν τη δουλειά τους στον ιδιωτικό τομέα ή όσοι έκλεισαν ήδη τα μαγαζιά και τις επιχειρήσεις τους ή τα λειτουργούν με παθητικό κάθε μήνα.

Νομίζουν ότι το πρόβλημα είναι οι περικοπές των επιδομάτων και του δώρου. Όχι, η μη καταβολή μισθού είναι το πρόβλημα. Χρεοκοπία σημαίνει μη καταβολκή μισθών και συντάξεων. Το είπε και ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στη συνένετευξη τύπου αλλά κανείς δεν έδειξε να το καταλαβαίνει...

Χρεοκοπία λοιπόν εδώ και τώρα
Αλλιώς σύνταξη στα 18 για όλους...

Εν κατακλείδι, αργά το απόγευμα, διάβασα ένα κείμενο του φίλου Γιώργου Φλέσσα, από το blog της εταιρείας του Civitas, με τίτλο «We are the message» (εμείς είμαστε το μήνυμα), όπου ο γράφων συνοψίζει τα μηνύματα που πήραν τις τελευταίες μέρες μια σειρά επαγγελματιών από όλο τον κόσμο που ασχολούνται ή θέλουν να ασχοληθούν επενδυτικά με την Ελλάδα...

Ποια είναι τα μηνύματα που πήραν τις τελευταίες ημέρες:
* Η Κυβέρνηση να ανατρέπει όσα η ίδια συμφώνησε πριν λίγες ημέρες με τους δανειστές της. Οι υπουργοί, οι βουλευτές και ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ να καταγγέλλουν τα στελέχη την τρόικας (δηλαδή τους αρμοδίους να ελέγχουν τη ροή του δανεισμού προς την Ελλάδα)  γιατί μίλησαν για ένα θέμα που –από ότι φαίνεται– είχε συζητηθεί και συμφωνηθεί.
* Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου –που έχει κάνει τόση προσπάθεια για να αναστηλωθεί την αξιοπιστία της χώρας στα διεθνή fora–  να δηλώνει ότι θα απαγορεύσει με νόμο την εκποίηση δημόσιας περιουσίας.
* H αξιωματική αντιπολίτευση να καταγγέλλει την κυβέρνηση και την τρόικα για το συγκεκριμένο θέμα, τη στιγμή που η ίδια πρότεινε τον Ιούλιο ως βασικό πυλώνα της πρότασης της για την οικονομία να εξοικονομηθεί το ίδιο ποσό (50 δις) από την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας και τις αποκρατικοποιήσεις. Πρόταση μάλιστα την οποία ο Πρόεδρος της –κατά τα λεγόμενα του– ανέπτυξε αναλυτικά τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος αμέσως μετά.
* Τα κομμουνιστικά κόμματα να καταδικάζουν μετά βδελυγμίας τις αποκρατικοποιήσεις και να προτρέπουν τους πολίτες σε μαζική ανυπακοή.
* Οι δημοσιογράφοι και οι πάσης φύσεως “αναλυτές” σε όλες τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και στις περισσότερες εφημερίδες να καταγγέλλουν με οργίλο ύφος το “ξεπούλημα του εθνικού πλούτου!”
* Οι συνδικαλιστές και τα συνδικάτα –μιλώντας ως ιδιοκτήτες των ΔΕΚΟ που εργάζονται– να καταγγέλλουν τους πάντες και να δηλώνουν ότι “δεν πουλάμε, ας το καταλάβουν οι ξένοι”.
* Οι πολίτες να παρακολουθούν σαστισμένοι και να είναι έτοιμοι να πιστέψουν σκοτεινές δυνάμεις πάνε να κλέψουνε τον εθνικό πλούτο. Χωρίς βέβαια να έχουν ακούσει κανέναν από όλους τους παραπάνω να προτείνει κάποιες άλλες επιλογές για την ελάφρυνση του χρέους.

Είμαι σίγουρος ότι ο καθένας σας έχει να προσθέσει πλείστα όσα παρόμοια παραδείγματα στη συλλογή αυτή, τόσο που αν το κάναμε το blog θα γινόταν μονότονο ως μονοθεματικό...

Σας είπα όμως να κρατήσετε κάτι για το τέλος... Τα τρία ερωτηματικά του τίτλου... Τώρα είναι η ώρα να τα απαντήσετε... Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...;;;

Η δική μου απάντηση είναι ότι -δυστυχώς- η Ελλάδα πεθαίνει μέρα με τη μέρα... Και την πεθαίνουμε οι ίδιοι οι Έλληνες, δυστυχώς είναι η πικρή αλήθεια, αυτή τη φορά δε χρειαζόμαστε βοήθεια από τους ξένους, αντίθετα είναι οι ξένοι που χρειάζονται βοήθεια από εμάς για να μας σώσουν...

υ.γ. κλείνοντας το κείμενο αυτό, θυμήθηκα τρία μικρά περιστατικά, σχετικά με το θέμα, τα οποία και θα βάλω με τίτλους και υπονονούμενα...

Πρώτο, η ιστορία υφυπουργού (του δόλιου Ντόλιου...) που τη μια μέρα έβγαλε εγκύκλιο λέγων τ'αληθή με την οποία καταρράκωσε την αξιοπιστία της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες στο καυτό θέμα των ημιυπαιθριων, την επομένη το πρωί προσπαθούσε με φαιδρά επιχειρήματα να κάνει το άσπρο μαύρο δίκην Πεταλωτή και το απόγευμα αναγκάστηκε να αυτοεξευτελιστεί δημόσια κατ' εντολήν του πρωθυπουργού, αναιρώντας την υπογραφή του ως λανθασμένη. Παραμένει όμως υφυπουργός διότι στην Ελλάδα του 2011 η λέξη ευθιξία ευρίσκεται πλέον μόνο στα λεξικά και στα λεξικά δεν έχει πρόσβαση ο ...πάσα εις!!

Δεύτερο, η περιπέτεια ενός υπουργού που ζητά την παραίτηση ενός συναφούς ως προς το αντικείμενο γενικού γραμματέα άλλου όμως υπουργείου αλλά εκείνος δεν παραιτείται λέγοντας ότι επελέγη από το opengov (και προφανώς πρέπει να του ζητήσει το opengov να παραιτηθεί...). Στην ροή των πραγμάτων έμαθα ότι ο εν λόγω έχει διττή υπόσταση: έναν βίον και μίαν πολιτείαν εν τω (πλούσιο ομολογουμένως) βιογραφικό και άλλον βίον και άλλην πολιτείαν εις τους παροικούντας τα ναυτιλιακά πράγματα της χώρας ή τέλος πάντων ένα μεγάλο μέρος αυτών, όσοι δηλαδή είχαν την «τύχη» να γίνουν κοινωνοί της ασυνέπειας του. Αν έχεις τύχη διάβαινε και ...opengov περπάτει..!!

Τρίτο, η απόσυρση από άλλο υφυπουργό διάταξης σημαντικής για το «άνοιγμα» του επαγγέλματος των δικηγόρων, συντηρώντας έτσι στην πράξη το ολιγοπώλιο του τοπικισμού και την συντεχνιακή λογική. Έτσι, η δικηγορία πλέον ασκείται ελεύθερα αλλά μόνον ...επιτόπου, αν αποφασίσεις ότι οι πελάτες σου (π.χ. ένα δίκτυο εταιρειών) είναι σε περισσότερα μέρη και σε χρειάζονται και εκεί, δεν μπορείς να φτιάξεις μια εταιρεία με γραφεία σε πολλές περιοχές και να εργοδοτήσεις δικηγόρους από άλλες περιοχές οι οποίοι θα εργάζονται σε όποιον τόπο συμβληθούν με την εταιρεία σου!! Αν θες εταιρεία, μπορείς να την έχεις μόνο σε ένα τόπο, στους άλλους πρέπει να εξαρτάσαι όχι από τις επιλογές σου αλλά από την διαθεσιμότητα και την διάθεση των επιτόπιων... Πλήρης ελευθερία δηλαδή...

Ευτυχώς οι ελεγκτές της τρόϊκας σε τρεις μήνες θα είναι πάλι εδώ... Ευτυχώς... Μπορεί εγώ και άλλοι πολλοί και σοβαροί Έλληνες να έχουμε φύγει στο εξωτερικό αναζητώντας μια καλύτερη τύχη όπως οι πρόγονοι μας, αυτοί όμως θα έρθουν... Είναι κι αυτό μια κάποια ελπίς...