26.1.11

Απροϋπόθετο ξενοδοχείο...



* άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη από την Καθημερινή της 26.01.2011. Ο τίτλος παραπέμπει σε προηγούμενο άρθρο του με τίτλο «Απροϋπόθετο Πανεπιστήμιο» το οποίο ασχολείτο με τα αιτήματα των Πανεπιστημιακών για την -κατά Ντεριντά- χωρίς προϋποθέσεις αυτοδιαχείριση των Πανεπιστημίων...

Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να αφήσουμε τους μετανάστες να παραμείνουν εσαεί στη Νομική Σχολή. Ίσως πρέπει να τους παρασχεθεί κάποιος μόνιμος χώρος για να στεγάζονται. Κάποια αίθουσα θα υπάρχει παραπλεύρως των ποικιλώνυμων αναρχικών στεκιών, που βρίσκονται υπό κατάληψη εδώ και δεκαετίες χωρίς να ενοχλούνται πρυτάνεις, καθηγητές και φυσικά οι φοιτητές.

Δεν είναι, λοιπόν, κάπως υποκριτικό να ενοχλούμαστε από την κατάληψη των μελαψών, ενώ τα πανεπιστήμιά μας είναι κάθε χρόνο υπό κατάληψη από άλλες μειοψηφίες που φορούν μαύρα; Εδώ, κάποτε, είχε γίνει κατάληψη του Πανεπιστημίου Αθηνών προς συμπαράσταση στους κατηγορούμενους της «17 Νοέμβρη», δεν θα γινόταν για τους μετανάστες;

Το εκπληκτικότερο είναι ότι οι μετανάστες δηλώνουν προσκεκλημένοι των φοιτητών. Προφανώς προσεκλήθησαν και αυτό υποδηλώνει πώς βλέπει τον δημόσιο χώρο ένα μέρος τουλάχιστον των φοιτητοπατέρων. Νιώθουν το πανεπιστήμιο, κάτι σαν το σπίτι τους, το οποίο όχι μόνο μπορούν να το οικειοποιούνται όπως θέλουν, αλλά καλούν και φίλους. Φυσικό είναι. Αφού, κανονίζουν τα προγράμματα σπουδών, τα μεταπτυχιακά, το αναξιολόγητο των ΑΕΙ, και όλα τ’ άλλα γιατί να μην μπορούν να διαφεντεύουν και τον χώρο; Μέχρι τώρα, τον χρησιμοποιούσαν μέχρι και για να κάνουν «πάρτι νεολαιών», δεν θα τον χρησιμοποιούσαν για την στέγαση μεταναστών;

Η στέγαση των μεταναστών στη Νομική Σχολή Αθηνών είναι συνέχεια της φιλοξενίας του παράνομου εμπορίου που γίνεται στα προαύλια των ΑΕΙ, χρόνια τώρα. Απλώς αναδεικνύει ένα παλιό πρόβλημα. Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ξέφραγο αμπέλι. Λειτουργούν εκτός των νόμων της ελληνικής πολιτείας και εκτός της λογικής. Το πανεπιστημιακό άσυλο εξασφαλίζει την κάθε είδους ανομία και είναι περίεργη η όψιμη ευαισθησία των πανεπιστημιακών αρχών για ένα χάπενινγκ που είναι επαναλαμβανόμενο στα ελληνικά πανεπιστήμια και απλώς οι πρωταγωνιστές δεν είχαν μαύρο χρώμα. Είναι δε τουλάχιστον υποκριτικό να σκούζει η κοσμητεία της Σχολής Νομικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών που λέει «το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης για την επίλυση τέτοιων προβλημάτων». Οι γνωστοί-άγνωστοι χουλιγκάνοι που ύστερα από κάθε διαδήλωση καταλαμβάνουν τα ΑΕΙ για να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους με την Αστυνομία δεν χρησιμοποιούν το πανεπιστήμιο για αλλότριους σκοπούς;

Είναι δε ακόμη πιο αστεία η ανακοίνωση της ΠΟΣΔΕΠ που γράφει ότι «για μια ακόμα φορά είναι ολοφάνερο ότι το πανεπιστήμιο επιτελεί το καθήκον του, ενώ η Πολιτεία αποδεικνύεται αναποτελεσματική και ίσως επικίνδυνα ανεύθυνη». Ποιο ακριβώς καθήκον επιτελεί το πανεπιστήμιο; Το πρόβλημα βρίσκεται σύμφωνα με τον νόμο στα χέρια της ακαδημαϊκής κοινότητας. Θα ζητήσει τη συνδρομή της Αστυνομίας για να επανακτήσει το πανεπιστήμιο ή απλώς θα αρκεστεί στις συνήθεις μεγαλοστομίες και στη συνηθέστερη μεταφορά ευθυνών;