26.1.11

Το «κίνημα του τζάμπα» (για μένα κι ας πληρώσει ο επόμενος...)



Άλλο ένα επεισόδιο στο σίριαλ σήμερα το πρωί: To ΠΑΜΕ κατέλαβε τον σταθμό του Μετρό στο Σύνταγμα, σκέπασε με μαύρες σακούλες τα ακυρωτικά μηχανήματα γιατί πρέπει λένε οι εργαζόμενοι να πηγαίνουν στη δουλειά τους δωρεάν! «Είναι υποχρέωση προς τον λαό», ακούς από τους αυτοδικούντες, «είναι υγιές να υπάρχουν τέτοιες αντιδράσεις», σπεύδουν να χαρούν οι πνευματικές(;;) ηγεσίες...

Όχι, δεν είναι υγιές, είναι παθογένεια. Το «κίνημα του τζάμπα» (όπως πολύ εύστοχα το αποκάλεσε ο τ. Υπουργός Κ. Χατζηδάκης) δεν είναι παρά μια υποτροπή της χρόνιας ασθένειας του κομμουνιστικού εγωισμού της κοινωνίας μας. Εδώ δε μιλάμε για μια προσπάθεια καθιέρωσης «κοινωνίας χωρίς μετρητά», αυτή στηρίζεται στην εθελοντική παροχή έργου, την αμοιβαιότητα και την εμπιστοσύνη και αυτά εδώ δεν υπάρχουν, και άρνηση έργου έχουμε και μονομέρεια. Ούτε μιλάμε για τον αγαθό ρομαντισμό του «αφήνω το εισιτήριο πάνω στο ακυρωτικό για να βοηθήσω άλλον που δεν έχει χρήματα όση ώρα ισχύει ακόμα», αυτό επίσης προϋποθέτει πληρωμή...

Εδώ έχουμε κάτι τελείως διαφορετικό, έχουμε ένα -υποτιθέμενο- κίνημα που θέλει να απολαμβάνει, απλά να μην πληρώνει. Να μην πληρώνει εισιτήρια στα μέσα μεταφοράς, να μην πληρώνει διόδια στο δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων, να μην πληρώνει τα δάνεια που πήρε, κατανάλωσε και οφείλει, να μην πληρώνει το λογαριασμό της ΔΕΗ, να μην πληρώνει -εν κατακλείδι- ότι στιγμιαία αποφάσισε ότι δεν θέλει να πληρώσει. Αν ρωτήσεις βέβαια πως αυτό συνιστά όφελος για τους υπολοίπους, η απάντηση συμπυκνώνεται σε μερικές ξύλινες φράσεις και άναρθρες κραυγές... Για να δικαιολογήσουν προφανώς την κοινωνική τους ασυνέπεια και την αδικία του να εκμεταλλεύονται δωρεάν αυτοί δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες επιβαρύνοντας άλλους φορολογούμενους, ειδικά αυτούς που δεν τις χρησιμοποιούν.

Γιατί, σε τελική ανάλυση, το «κίνημα του τζάμπα» δεν είναι τίποτε διαφορετικό από μια έκφραση εγωισμού, μια «παλικαριά» που γίνεται για ίδιον όφελος, χαρακτηριστικό της ημιμαθούς έως αμόρφωτης σημερινής Ελλάδας.

Δεν πληρώνω εισιτήριο στα αστικά λεωφορεία της Αθήνας, τα οποία όμως απαιτώ να λειτουργούν στην εντέλεια δημοσία δαπάνη (μέσω της φορολογίας), ήτοι μοιράζομαι τον λογαριασμό με τον κάτοικο της επαρχίας που δε θα χρησιμοποιήσει (ίσως) ποτέ τα αστικά λεωφορεία της Αθήνας.

Κι εκείνος όμως δεν μένει άπραγος, δεν πληρώνει διόδια στον αυτοκινητόδρομο, για τον οποίο απαιτεί να έχει άψογη λειτουργία δημοσία δαπάνη (μέσω της φορολογίας) έτσι μοιράζεται το λογαριασμό με τον κάτοικο του νησιού που δε θα χρησιμοποιήσει (ίσως) ποτέ τον συγκεκριμένο δρόμο...

Αυτοδικία συμψηφιζομένη ουκ έστιν αδικία;; Δεν ξέρω να απαντήσω, ξέρω όμως ότι στο όνομα μιας κάποιας δικαιοσύνης, οι «ισχυροί» αυτοδικούντες στην πράξη εγκληματούν επιβαρύνοντας όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να διαμαρτυρηθούν με παρόμοιο τρόπο.

Και βέβαια, υποθέτω ότι οι διαμαρτυρόμενοι, εξαντλούν την επαναστατικότητα τους στο ίδιον όφελος, καθώς περνάνε εκ του ασφαλούς στην αντίπερα όχθη αν κάποια άλλη «ομάδα πολιτών» αποφασίσει ότι το δικό της επαναστατικό καθήκον επιβάλλει την μη πληρωμή του ενοικίου για το διαμέρισμα που τους νοικιάζουν, την μη πληρωμή των τροφίμων που ...«απαλλοτριώνουν» από το κατάστημα που διατηρούν, την μη πληρωμή του μισθού από την εταιρεία στην οποία εργάζονται, την μη εξόφληση υποχρεώσεων από το Δημόσιο...

Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα ΜΜΕ βρήκαν θέμα με ζωντανές συνδέσεις. Και ότι την Ελλάδα τελικά την κυβερνούν οικτρές μειοψηφίες! Και ότι η Πολιτεία είναι -σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά- ηχηρά απούσα..!! Τώρα συνειδητά..!! Διότι -για τους σοσιαλιστές κυβερνήτες μας- πρώτιστο της εφαρμογής του νόμου είναι η επικοινωνιακή ανάδειξη του κινδύνου, του χάους που θα προκληθεί από τις διάφορες πράξεις «ακτιβισμού». Ώστε να μπορεί έπειτα να παρέμβει –στοργικός πατερούλης- ο Γιώργος, να επιτιμήσει τους υπουργούς τους που δεν προσέτρεξαν έγκαιρα, να ρωτήσει «τι μπορεί να γίνει;», να παρακαλέσει «να γίνει ότι μπορούμε καλύτερο», να δώσει οδηγίες, κατευθύνσεις, εντολές, να αναθέσει εξ’ ονόματος μας σε εμάς την ευθύνη που αιωρείται...

Ο ορθολογισμός τελικά ηττάται καθημερινά... Μαζί και η λογική...!!