31.1.11

Δούλοι της συντεχνίας...



Τελικά, αυτός που είπε ότι πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι περιμένουν από σοσιαλιστές παλαιάς κοπής τύπου Ρέππα και νεόκοπους «παρεΐστες» τύπου Μπιρμπίλη να δούμε προκοπή ως προς το αυτονόητο, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την εγκαθίδρυση καθεστώτος ανόθευτου και ελεύθερου ανταγωνισμού, είχε μέγα δίκιο...

Έχω ασχοληθεί κατ' επανάληψη με το επάγγελμα του φαρμακοποιού και τις προσπάθειες απελευθέρωσης του, οι εξελίξεις των ημερών βεβαιώνουν ότι ο ευθυνόφοβος Λοβέρδος παίρνει πίσω ένα ένα όλα τα μέτρα άρσης του ολιγοπωλίου αφήνοντας απείραχτη μόνον την ψευδωνυμία περί «ανοίγματος» του επαγγέλματος...

Έχουμε διαβάσει και τη δήθεν άρση του καμποτάζ, όπου ο παλαιοσοσιαλιστής Ανωμερίτης και η ιέρεια του κρατισμού Κατσέλη απλώς αντικατέστησαν τους περιορισμούς με άλλους, παρουσιάζοντας την παγκόσμια πρωτοτυπία να λέμε ότι οι εταιρείες κρουαζιέρας μπορούν ελεύθερα να έλθουν στην Ελλάδα αρκεί αυτοβούλως και εθελοντικώς να δεχθούν τις συμβάσεις που επιθυμεί και θα τους προτείνει το ελληνικό δημόσιο...

Άκουγα νωρίτερα στα δελτία ειδήσεων ότι «μένουμε μετεξεταστέοι» και «παίρνουμε τη μία κόκκινη κάρτα μετά την άλλη» καθώς οι παλαιο- και νεο- σοσιαλιστές υπουργοί μας δεν εννοούν να σπάσουν ένα από τα κακά σπυριά της κοινωνίας, τα συντεχνιακά μονοπώλια ή ολιγοπώλια. Χαμογέλασα. Είναι η πρώτη φορά που σκέφτηκα αβίαστα «μήπως να λέμε ευτυχώς που υπάρχει η τρόϊκα και μπορεί να δούμε κάτι καλό σε αυτό τον τόπο;;»...

Γιατί σήμερα στην Ελλάδα, ασχέτως με το που θέλεις να δουλέψεις -στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα- και ασχέτως βέβαια με το πόσο πολύ επιθυμείς να δουλέψεις, είσαι είτε σκλάβος του κομματικού κοτζάμπαση συνδικαλιστή είτε δούλος κάποιας συντεχνίας. Ένα ακόμα παράδειγμα θα σας δώσω από άρθρο που έφτασε νωρίτερα στο mail μου και αφορά την «απελευθέρωση» του επαγγέλματος μηχανικών και αρχιτεκτόνων. Διαβάστε (σταχυολογώ αποσπάσματα), γελάστε και μουτζώστε...
Το κλείσιμο του επαγγέλματος των μηχανικών δεν συνέβη εθιμικά, απεναντίας, ένα πολύπλοκο θεσμικό πλαίσιο, εκατοντάδων χιλιάδων σελίδων, συντάχθηκε και τέθηκε σε ισχύ για το σκοπό αυτό. Κορυφαίος νόμος για αυτό το «επίτευγμα» της τεχνικής κοινότητας αποτελεί ο 696/8-10-74...

..εάν πραγματικά το κράτος ήθελε να καταργήσει της ελάχιστες αμοιβές, να προτείνει ένα άρθρο που θα λέει σε μία-δυο γραμμές: «Καταργείται ο νόμος 696/74 και οποιοσδήποτε νόμος ή κανονισμός τον συμπληρώνει μέχρι σήμερα». Και βεβαίως θα χρειαζόταν άλλη μία ίσως γραμμή που να ορίζει πως «καμία εγκύκλιος, κανονισμός, αναφορά ή έκθεση του ΤΕΕ δεν δύναται να υποκαταστήσει το σημερινό εν ισχύ νομικό πλαίσιο».

«Αντί λοιπόν της παραπάνω "κοινής λογικής", λέει ο αρθρογράφος το σημερινό νομοσχέδιο διατηρεί το υφιστάμενο καθεστώς μεταφέροντας τον μηχανισμό ελέγχου από το κράτος στο ΤΕΕ, δηλαδή στη συντεχνία (!!!)
Λέει δηλαδή: «…Το Δ.Σ. του Τ.Ε.Ε., όταν περιέρχεται στην αντίληψή του περίπτωση... σύμβασης, της οποίας η αμοιβή φαίνεται ασυνήθιστα χαμηλή, τον καλεί εγγράφως να δικαιολογήσει το ύψος της, ζητώντας τις διευκρινίσεις που κρίνει σκόπιμες. Εφόσον οι εξηγήσεις του ενδιαφερομένου δεν κριθούν ικανοποιητικές, το Δ.Σ. του Τ.Ε.Ε. μπορεί να ασκεί πειθαρχική δίωξη κατά τις κείμενες διατάξεις….»

Θα μπορεί δηλαδή η συντεχνία μου, να με διώκει και πειθαρχικά (να μου αφαιρεί δηλαδή την άδεια) εάν τύχει και συμφωνήσω μια αμοιβή που αυτή κρίνει ότι δεν είναι ικανοποιητική!!!!!!

Και όλα αυτά με το επιχείρημα... απλά, η συντεχνία να διασφαλίσει τα συμφέροντά της (=έσοδα) και το κράτος να μη χρειαστεί να κάνει τη δουλειά του (=να ελέγξει για να εισπράξει τους φόρους του).
Θα κλείσω με την επίκληση του αρθρογράφου «ας ελπίσουμε τώρα πως η τρόικα θα σώσει την "μεταρρύθμιση"! Και βεβαίως αυτή είναι η νέο-ελληνική τραγωδία. Στον 21ο αιώνα να περιμένουμε, έστω και την τελευταία στιγμή, έναν "από μηχανής θεό"!»
* Το άρθρο επιγράφεται «Κλειστά επαγγέλματα: με πρόφαση μια μεταρρύθμιση, ξανά στα εντός και επί τα αυτά!», είναι του κ. Χάρη Σαββίδη, αρχιτέκτονα d.p.l.g., μέλους της Δ.Ε. της «Δράσης», και μπορείτε να το διαβάσετε στο site freecity όπου δημοσιεύθηκε.