3.1.11

Γιατί όχι ανταγωνισμό και στο φάρμακο...;;



Φαρμακοποιοί... Μια από τις πλέον μυστικές σέχτες της κοινωνίας μας... Σόι πάει το βασίλειο, που λέει και ο λαός μας... Διότι με την παράνοια του προστατευτισμού προσωπικών συμφερόντων που μαστίζει την κοινωνία μας, το δικαίωμα του επιχειρείν που είναι ελεύθερο σε κάθε κοινωνία συγχέεται με την σπουδή και την γνώση του φαρμάκου...

Έτσι μας λένε οι φαεινοί εγκέφαλοι του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι ο πτυχιούχος φαρμακοποιός είναι αυτομάτως και καλός επιχειρηματίας, έτσι δικαιούται μόνον αυτός να ιδρύσει επιχείρηση εμπορίας φαρμακευτικών σκευασμάτων... εάν μάλιστα είναι και γόνος φαρμακοποιού τότε έχει και το κληρονομικό δικαίωμα... ακόπως και αχρεωστήτως...

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί, το link του οποίου έφτασε στο mail μου από κάποιον καλό φίλο με τον οποίο μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για την κοινωνία των ίσων ευκαιριών (και όχι του ίσου-ισοπεδωμένου αποτελέσματος).

Το βίντεο έχει δημιουργούς την οργάνωση «Φαρμακοποιοί Χωρίς Φαρμακείο» που -όπως κατάλαβα- πιέζει για την άμεση απελευθέρωση του "κληρονομικού" δικαιώματος ανοίγματος νέου φαρμακείου. Όπως υποστηρίζουν, η συντεχνία των ιδιοκτητών φαρμακείων αποκρύπτει την αλήθεια και παραθέτουν μια αναλυτική παρουσίαση της πραγματικότητας του ελληνικού φαρμακείου.



Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με τις προτάσεις της οργάνωσης, ο καθένας μας πρέπει να έχει το δικαίωμα να «επιχειρεί» ανοίγοντας την επιχείρηση που επιθυμεί (φαρμακείο στο προκείμενο), αρκεί να απασχολεί όπου απαιτείται εξειδικευμένο προσωπικό (φαρμακοποιούς), να τηρεί τα προβλεπόμενα από τον νόμο (θέματα ασφαλείας κ.λπ.) και βέβαια να ελέγχεται με διαφάνεια από τα όργανα του κράτους (=την κοινωνία) ότι είναι συνεπής και να υποχρεώνεται σε άμεση συμμόρφωση όπου βρίσκεται ασυνέπεια (πρώτα η συμμόρφωση, μετά τα πρόστιμα). Όσο για την κληρονόμηση της επιχείρησης «φαρμακείο», προσωπικά δε με ενοχλεί, αρκεί να γίνεται στα νόμιμα πλαίσια και να μην είναι αποκλειστικό (=μονοπωλιακό) δικαίωμα, να μην λειτουργεί ως περιορισμός της ελευθερίας της επιχειρηματικότητας.

Θα προσθέσω μόνον μια παράξενη χρονική σύμπτωση γεγονότων: μόλις πρόσφατα οι φαρμακοποιοί εξοφλήθηκαν από το κράτος μέσω ομολόγων παλαιές οφειλές ταμείων και νοσοκομείων. Ήδη -παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις- το κράτος χρωστάει πάλι όλο το 2010 (έτσι διάβασα, μακάρι να κάνω λάθος...) και ο αρμόδιος υπουργός Υγείας (βουβουζε)Λοβέρδος έχει αρχίσει το «γύφτικο» παζάρι (δώστε έκπτωση επιπλέον 20% για να με πείσετε να μιλήσω για να κανονίσουμε να πληρωθείτε...).

Φοβάμαι λοιπόν ότι -ανάγκα και θεοί πείθονται- θα δούμε τελικά ένα (imitation) «άνοιγμα» και αυτού του επαγγέλματος, για να διευκολυνθεί και ο Παπακωνσταντίνου στο να «πληρώσει» imitation και να μη χαλάσει η σοσιαλιστική μανέστρα...

Όπως έγινε και με τη «σοσιαλιστική» άρση του καμποτάζ... Που θα έφερνε τα κρουαζιερόπλοια ουρά στα λιμάνια μας να πληρώνουν το κληρονομικό «δικαίωμα» του Έλληνα ναυτεργάτη στη σοσιαλκομμουνιστική ραστώνη... Μόνο που προσέκρουσε στο ότι δε βρίσκουμε πια τόσους πολλούς μαλάκες...