15.1.11

«Ο Γκλέτσος δήμαρχος...»

«...Η επιτυχία της παράστασης «ο Γκλέτσος Δήμαρχος», αποτυπώθηκε σε δύο γεγονότα που ακολούθησαν: αφ' ενός στο σύνθημα των συγκεντρωμένων «θα στείλουμε το Γκλέτσο στη Βουλή !» και αφ' ετέρου στην άμεση αντίδραση του υφυπουργού Μαγκριώτη, που έσπευσε την επόμενη, μόλις, ημέρα να εγκρίνει τις κάρτες ελεύθερης διάβασης των κατοίκων της περιοχής από τα διόδια, καθώς και την χορήγηση των πιστώσεων για το άνοιγμα του παράδρομου, επιβεβαιώνοντας, πανηγυρικά, τη μαλακία που δέρνει τους ασκούντες κυβερνητική πολιτική. Ναι μεν όλ΄ αυτά, αλλά τα περί Αθανασίου Διάκου και Θερμοπυλών, που εκστόμισε ο Απόστολος ; Ε, κοιτάξτε να δείτε, πάνω στην έπαρση του ρόλου, είπε και κανά δυο πραγματάκια, εκτός του κειμένου του σεναρίου. Αυτό είναι κάτι που συνηθίζεται στη σκηνή !...»
logoplokies.blogspot.com

Αναρωτιέμαι βέβαια γιατί στην Ελλάδα του σοσιαλΓΑΠισμού χρειάζεσαι έναν Γκλέτσο για να προχωρήσει κάτι;; Γιατί πρέπει «όλη η Ελλάδα (να) είναι Γκλε...» για να μάθουμε ότι εν αγαστή συμπνοία με τους εργολάβους οι κυβερνώντες το «σύστημα» ΠΕΧΩΔΕ τα τελευταία τριάντα χρόνια έχουν «καταργήσει» τους παράδρομους και τις εναλλακτικές μορφές δωρεάν μετακίνησης;;

Και τελικά γιατί αυτό που έκανε ο Γκλέτσος δεν είναι επαναστατικό, τι διαφορετικό δηλαδή έκανε το 1821 ο οποιοσδήποτε «ημιμαθής ζεν πρεμιέ» της εποχής όταν με το γιαταγάνι και το γκρα κατέβαζε τις μπάρες της εποχής και χτυπούσε τα πασαλίκια;; Ελευθερία από τα δεσμά μιας κακής εξουσίας που αδιαφορούσε για τον πολίτη και απλά ξεζούμιζε τον πλούτο του ζητήσαν και οι δύο, άριστα προσαρμοσμένοι στις συνθήκες της εποχής του ο καθείς...

Αναρωτιέμαι γιατί ανάμεσα στα άλλα που διάβασα ως ευφυή ήταν και κάποια «γλοιώδη» κείμενα λούμπεν αστών, παρατρεχάμενων και παρασιτιζόμενων παρά του εκάστοτε καθεστώτος (αρκεί να αριστερίζει ολίγον για να μην χάνουμε και την αίγλη μας ως επαναστάτες...), όπου ανάμεσα στα άλλα αντεπιχειρήματα ήταν και αυτό της «ντοπιολαλιάς» και του «βλάχου»...

Συγγνώμη, μπορεί η όλη κίνηση Γκλέτσου να είχε μπόλικη «βλαχιά», από αυτή που κάνει τις λικνιστές μοντέλες και τα λικνιστά γιουσουφάκια των πρωινάδικων να χαριεντίζονται και να γελούν χαριτωμένα, τελικά όμως «ο Γκλέτσος δήμαρχος» έχει σουξέ... Μεγάλο σουξέ... Και μην ανησυχείτε για τη συνέχεια (δίκες κ.λπ.), «ο βλάχος έχει κάνει το κουμάντο του»... Αμ πως...

Κι αν δεν μας αρέσουν τέτοιου είδους θεάματα, ας φροντίσουμε πρώτα να παιδεύσουμε τους Έλληνες, να τους κάνουμε καλύτερους ανθρώπους και πολίτες με δικαιώματα και υποχρεώσεις που θα γίνονται σεβαστά, και κατόπιν ας εξηγήσουμε στους διάφορους Μαγκριώτηδες ότι οι εξυπνάδες και οι μικρομαλακιούλες πλέον δεν περνάνε, ότι πλέον υπάρχει πάντα η περίπτωση ο «τρελός του χωριού» να ξεστομίσει ένα «viva la gletsolucion...» και να αυτενεργήσει κάνοντας την επανάσταση του αυτονόητου...

Γιατί γενεσιουργό αίτιο του «Γκλέτσου δήμαρχου» και όσων τον μιμηθούν, δεν είναι τελικά άλλο από τη βλακεία και την ηλιθιότητα των κυβερνώντων. Και βέβαια το τηλεοπτικό θέαμα χτυπάει κόκκινο, όταν τους βλέπεις να αφήνουν το «συμπόσιο του Πάγκαλου» και να τρέχουν αιφνιδιασμένοι και αλαφιασμένοι να καταλάβουν γιατί γκρινιάζουν τα γκαρσόνια και οι οινοχόοι...