11.1.11

Ελλάς 2011: αντί δρόμων, διόδια...



Πραγματικά βγάζει γέλιο το σκίτσο του Πετρουλάκη... Ατελείωτο γέλιο... Αν μάλιστα το συνδυάσει κανείς και με τον χθεσινό (αιτιολογημένο ως προς την ουσία) «ακτιβισμό» του δημάρχου Γκλέτσου στα διόδια της Πελασγίας, έχει μια πλήρη εικόνα της εισπρακτικής λογικής που ακολουθήθηκε χρόνια τώρα (από εποχής «θείου Βρέφους») στο θέμα της κατασκευής, λειτουργίας και συντήρησης σύγχρονων αυτοκινητοδρόμων στην Ελλάδα. Ουσιαστικά έχουμε την εγκαθίδρυση ενός εκβιαστικού μονοπωλίου με την υπογραφή πολιτικών επιδοτούμενων πολλαπλώς (πιθανόν όχι ως άτομα, αλλά σίγουρα ως κόμματα) από τους εργολάβους που αναλάμβαναν τα έργα...

Δοκιμάστε λοιπόν να πάτε από την Αθήνα στη Λαμία εκτός αυτοκινητοδρόμου, από το εθνικό οδικό δίκτυο: ανύπαρκτη σήμανση, ανύπαρκτη σηματοδότηση, ανύπαρκτο οδόστρωμα, ανύπαρκτος φωτισμός, ανύπαρκτη ασφάλεια, ανύπαρκτη προστασία από την κακή χρήση του δρόμου... Ότι πρέπει ώστε να αποφασίσουμε ότι η ζωή και η ακεραιότητα μας (γιατί αυτά τελικά διακυβεύονται εκβιαστικά) δεν αξίζει τα 17 + 17 ευρώ και να πάμε να «τα σπρώξουμε» στον αυτοκινητόδρομο.

Ή προσπαθείστε -για να γίνω πιο συγκεκριμένος- να πάτε από τα Καμμένα Βούρλα στη Λαμία εκτός αυτοκινητοδρόμου... Θα πάτε όπως πήγα εγώ σε καλό και ασφαλή εθνικό δρόμο ως ένα σημείο (και από τις δύο κατευθύνσεις), εκεί όμως που είναι πλέον τα διόδια ο εθνικός δρόμος μετατρέπεται σε έναν άθλιο χωματόδρομο, με λακκούβες από τις βροχές, χωρίς όρια, χωρίς σηματοδότηση, χωρίς καμία προδιαγραφή ασφαλείας, που περνάει (κυριολεκτικά!!) μέσα από λιοστάσια και αγρούς. Το χειρότερο: πέρασα την προηγούμενη εβδομάδα από εκεί δύο φορές, την δεύτερη σε εργάσιμη ημέρα και ώρα, ουδείς εργαζόταν για να φτιάξει το κομμάτι αυτό... Όταν όμως γίνει το πρώτο ατύχημα, ουδείς «υπηρεσιακός» ή «ανάδοχος» θα κάτσει στο σκαμνί, όλοι θα μιλάνε αφηρημένα για τις ευθύνες κάποιου άλλου που καθυστέρησε κάποιο χαρτί ή διαδικασία και το έργο εν γένει είναι ακόμα «προς ολοκλήρωση...»

Δεν λέω, στο κομμάτι που συντηρείται από τα Καμμένα Βούρλα ως τις Αφίδνες, βλέπω έργο, έχουν μπει κολώνες φωτισμού, έχει ανακατασκευαστεί το οδόστρωμα, έχουν φτιαχτεί οι μπάρες, έχει ξαναφτιαχτεί ο δρόμος στην Υλίκη, όμως εξακολουθώ να έχω θέμα: θέλω να έχω το δικαίωμα της επιλογής μεταξύ ενός γρήγορου, ασφαλούς και με πλήθος υπηρεσιών αυτοκινητοδρόμου «επί διοδίω» και ενός αργού, ασφαλούς και με λιγότερες υπηρεσίες «δωρεάν» (=μέσω των φόρων μου) εθνικού δικτύου. Γιατί το σωστό και συμβατικά υποχρεωτικό εθνικό δίκτυο δεν έχει κατασκευαστεί ακόμα. Έτσι και εγώ και τόσοι άλλοι υποχρεωνόμαστε, με εκβιασμό ως προς την ζωή και την ακεραιότητα μου, να πληρώνουμε αδρά μια μονοπωλιακή ιδιωτική ή κρατική εταιρεία...

Όσοι επιθυμείτε, μπορείτε να διαβάστε και να σχολιάσετε την -πιστεύω- τεκμηριωμένη και ξεκάθαρα φιλελεύθερη άποψη μου, στα παρακάτω κείμενα που έχω γράψει επί του θέματος:
[11.12.09] Άλλο ακτιβισμός και άλλο παρανομία...
[06.10.09] Χορηγία διοδίων τέλος !! Ώρα για κοινή λογική...
[29.07.09] Έλα να πρασινίσουμε και πράσινα να ζήσουμε, ...κι από την πρασινάδα μας να φάει κι η γελάδα μας (σατιρικός «ύμνος» προς το πράσινο του Χάρρυ Κλυν)
[11.03.09] Αυτοκινητόδρομοι, εθνικές οδοί και διόδια...

Διαβάστε επίσης ένα ενδιαφέρον σημερινό κείμενο του Πάσχου Μανδραβέλη από την Καθημερινή, με τίτλο «Η επανάσταση του τζάμπα» που θέτει έναν ενδιαφέροντα προβληματισμό, καθώς στην Ελλάδα του 2011 όπου βασιλεύει η ημιμάθεια, το ατομικό μικροσυμφέρον και «ο θάνατος της κατσίκας του γείτονα» η δίκαια διαμαρτυρία του πολίτη που αρνείται το μονοπωλιακό νταβατζηλίκι των εργολάβων και των υπ' αυτών πολιτικών βιάζεται και καταπνίγεται από τον συσσωρευμένο καταφερτζικισμό των πάσης φύσεως εξυπνάκηδων που θεωρούν τη δική τους άποψη ως παντοιοτρόπως σωστή (και σε τελική ανάλυση θέλουν να γίνει το δικό τους, ρε παιδί μου!!)...

Άντε να καταλάβουμε γιατί οι οδηγοί αρνούνται να πληρώσουν διόδια στην εθνική οδό Αθηνών - Πατρών. Λένε ότι το οδόστρωμα είναι χάλια και τα δύο ή τρία ευρώ που πληρώνουν δεν αντιστοιχούν στις υπηρεσίες που προσφέρει ο συγκεκριμένος δρόμος. Άντε και μια πιο αριστερή λογική, να καταλάβουμε γιατί οι οδηγοί αρνούνται να πληρώσουν διόδια και στην εθνική οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης. Εκεί ο δρόμος είναι καλός, αλλά τον εκμεταλλεύονται ιδιώτες, αφού ο κ. Γιώργος Σουφλιάς είχε τη φαεινή ιδέα να πληρώνουν οι χρήστες ενός δρόμου την κατασκευή ενός άλλου δρόμου τον οποίο ίσως να μη χρησιμοποιούσαν ποτέ (και όπως πάνε τα πράγματα, ίσως να μη γίνει και ποτέ).

Στην Εγνατία, όμως, γιατί ξεκίνησε το κίνημα κατά των διοδίων; Εκεί ο δρόμος είναι καλός και κρατικός. Τον χρησιμοποίησαν δωρεάν Έλληνες και ξένοι επί μία πενταετία και τώρα (που έστω αργά ήρθε ο λογαριασμός της συντήρησης) οι επαναστάτες του τζάμπα άρχισαν να σηκώνουν τις μπάρες.

Το επιχείρημα που κυκλοφορεί είναι ότι οι Έλληνες πολίτες έφτιαξαν αυτούς τους δρόμους με τους φόρους τους και γι’ αυτό δικαιούνται τζάμπα διέλευση. Να συμφωνήσουμε κατά 50% (η άλλη μισή χρηματοδότηση ήταν από τα ευρωπαϊκά Ταμεία), αλλά μπαίνει ένα ερώτημα: Τα 60 εκατομμύρια που κοστίζει η συντήρηση για να παραμένει ο δρόμος καλός ποιος θα τα πληρώνει; Ο μπαρμπα-Μήτσος από τους Γαργαλιάνους, που δεν έχει δει την Εγνατία ούτε ζωγραφιστή; Ή μήπως να τα δανειστούμε ώστε ο Πάγκαλος του μέλλοντος δικαίως σε πενήντα χρόνια να πει «αυτά τα τρία δισ. μαζί τα φάγαμε»;

Η επανάσταση του τζάμπα, όμως, δεν περιορίζεται στα διόδια. Και δεν έχει μόνο σόου σαν αυτό που έστησε ο ηθοποιός κι εσχάτως δήμαρχος Στυλίδας κ. Απόστολος Γκλέτσος. Κάποιος πολιτευτής της Κέρκυρας καλεί τον λαό να μην πληρώνουν τέλη κυκλοφορίας. Μέτρησε –ένας Θεός ξέρει πώς– ότι «οι δρόμοι της Κέρκυρας είναι, στο 90%, άθλιοι» και κοστολόγησε τις υπηρεσίες τους στο ένα ευρώ. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε τον Δεκέμβριο τόνιζε: «Δεν θα πληρώσω το ζητούμενο από το κράτος ποσό για τέλη κυκλοφορίας, αφού το ίδιο παραβίασε τον ανταποδοτικό τους χαραχτήρα και κάθε χρόνο μας κλέβει και μας υποβαθμίζει. Ένας από τους 10 λόγους που κάθε χρόνο μειώνεται ο τουρισμός μας είναι το άθλιο και επικίνδυνο οδικό δίκτυο! Θα καταβάλω στο Ταμείο Παρακαταθηκών ΕΝΑ (1) ευρώ, γιατί τόσο αξίζουν οι άθλιοι δρόμοι της Κέρκυρας. Όπως και πέρυσι. Όπως τα τελευταία τρία χρόνια... Σας καλώ να πράξετε το ίδιο και να συμμετάσχετε σε αυτήν την προσπάθεια ανατροπής αυτού του σάπιου συστήματος. Εάν κι εφ’ όσον ανάλγητοι κρατικοί αξιωματούχοι ή αστυνομικοί επιβάλουν κυρώσεις, τότε θα προσβάλουμε τις διοικητικές πράξεις τους στα Δικαστήρια και ξαναδεσμεύομαι ότι το όλο κόστος θα επιβαρύνει εμένα, αφού ως δικηγόρος θα κάνω δωρεάν την υπεράσπιση. Τα τελευταία δύο χρόνια, πάντως, δεν χρειάστηκε!».

Προσοδοφόρα η επανάσταση του τοπικού πολιτευτή, αλλά όλα τα λεφτά βρίσκονται στο κλείσιμο του ματιού που κάνει με την ακροτελεύτια φράση: «Τα τελευταία δύο χρόνια, πάντως, δεν χρειάστηκε!». Eτσι αποδίδουν οι επαναστάσεις του τζάμπα. Όταν οι αρχές (στην περίπτωσή μας η Τροχαία) κάνουν τα στραβά μάτια στην παρανομία.


Όσο για τον ακτιβισμό του δημάρχου Γκλέτσου, γνωρίζοντας και ορισμένα πράγματα λόγω εντοπιότητος, φαντάζει αιτιολογημένη η «οργή» του αν αναλογιστεί κανείς ότι το κράτος όφειλε να έχει φτιάξει εθνικό οδικό δίκτυο «δωρεάν» διέλευσης, το οποίο όμως ουδέποτε έχει γίνει με διάφορες ηλίθιες δικαιολογίες διαφόρων καρεκλοκένταυρων του Υπουργείου Δημοσίων Έργων... Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα να στεκόταν «μπάστακας» στον σταθμό διοδίων κρατώντας τον ανοικτό έως ότου οι «αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες» και οι «ανάδοχοι» ολοκληρώσουν τη συμβατική τους υποχρέωση κατασκευής του παράδρομου αντί να ρισκάρει τις ζωές των συμπολιτών του και κάποιων ανύποπτων οδηγών την επόμενη φορά που κάποιο αγροτικό όχημα θα διασταυρωθεί μπαίνοντας από τη σπασμένη μπάρα με διερχόμενη νταλίκα ή με ανύποπτη οικογένεια που πάει διακοπές;;

υ.γ.1. η ουσία είναι ότι το εθνικό οδικό δίκτυο παντού στη χώρα είναι σε άθλια κατάσταση και σε αυτό δεν φταίει κανείς άλλος παρά εμείς οι ίδιοι και οι επιλογές μας στους ανθρώπους που (δεν) διαχειρίζονται τα δημόσια πράγματα και το δημόσιο χρήμα... άχρηστους και ανυπόληπτους επιλέγουμε, άχρηστα και ανυπόληπτα και αυτά που θα λάβουμε έναντι των φόρων που ενίοτε (δεν) πληρώνουμε...

υ.γ.2 αλήθεια, να κοίταγε το ΣΔΟΕ λίγο και το πόθεν έσχες των διαφόρων «αρμοδίων υπηρεσιακών παραγόντων» ή θεωρούμε τους μεγαλοεργολάβους «ιερές αγελάδες» του πολιτικού μας συστήματος;;