16.12.10

Η διαχρονικότητα στο λόγο του ΓΑΠ...

«...το δίλημμα είναι αν θα συνεχίσουμε το έργο της σωτηρίας και αναμόρφωσης της πατρίδας ή αν θα πάμε πίσω στην παρακμή, τη φαυλοκρατία και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου...»

«...ελαυνόμεθα αποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα και επιδιώκομεν να καταργήσωμεν την φαυλοκρατίαν. Να εξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Να απομακρύνωμεν από τον οργανισμόν της Χώρας την σήψιν από την οποίαν εκινδύνευε...»

Γεώργιος εξεφώνησε το ένα, Γεώργιος και το άλλο... Και οι δύο πρωθυπουργεύοντες τη χώρα...

Η μόνη διαφορά ήταν ότι το δεύτερο το εξεφώνησε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ως διάγγελμα της χούντας προς τον Ελληνικό Λαό, μετά την βίαια καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου!!

Ο κύριος λόγος που αυτό δεν αποδυναμώνει το πρώτο ρηθέν υπό Γεωργίου Β' Ανδρέου Παπανδρέου Γ' του αντιεξουσιαστού σοσιαλιστού εικάζεται ότι είναι μία τρομερή αβλεψία του δικτάτορος: δεν έδωσε έγκαιρα άδειες σε Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, έτσι δε στάθηκε δυνατόν να οργανωθεί η απαραίτητη διακαναλική συνέντευξη...

(όταν λέω δικτάτωρ εννοώ τον Παπαδόπουλο... οι σοσιαλιστές δε λέγονται ποτέ δικτάτορες, μόνον αντιεξουσιαστές ή επαναστάτες...)