13.12.10

Της αγάπης αίματα...



Κυριακή αργά το απόγευμα... Τυχαία «έπεσα πάνω» στη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση του γεγονότος... Ήταν μια συναυλία που διοργάνωσε το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε συνεργασία με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, στον ιερό ναό του Αγίου Παντελεήμονα στην πλατεία Αττικής, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια και του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Στην αρχή δεν κατάλαβα, υπέθεσα ότι μεταδίδεται κάποια εκκλησιαστική τελετή. Μόλις όμως άκουσα την κυρία που παρουσίαζε για την τηλεόραση να μιλάει για «διχασμένη Αθήνα» στο σημείο που στεκόταν, μπήκα στο νόημα: ο ναός πλέον εθεσμοθετείτο «επισήμως» ως «πράσινη γραμμή» μεταξύ της πόλης και του γκέτο...

Εκείνη την ώρα το βήμα είχαν οι Μαΐστορες της Ψαλτικής Τέχνης, συγκλονιστικές φωνές σε μοναδική βυζαντινή υμνολογία. Έψαξα να βρω τα τι και πως γινόταν, βρήκα και μια δήλωση του προέδρου του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Ιωάννη Μάνου: «όπου υπάρχει μισαλλοδοξία, η μουσική -και η τέχνη γενικότερα- μπορεί να λειάνει τις διαφορές». Ξανασκέφτηκα τη δήλωση της παρουσιάστριας, για τη «διχασμένη Αθήνα», ίσως αυτό ήταν το νόημα της βραδιάς, η επικύρωση του διχασμού, ώστε να μπορούν να δραστηριοποιηθούν πλέον ανενόχλητοι οι γεφυροποιοί των αρεστών ΜΚΟ... Ευκαιρία τώρα που η πόλη θα έχει και «δικό μας» δήμαρχο...

Το σίγουρο είναι ότι η Δημοκρατία μας έκανε το καθήκον της. Σε μια συμβολική χειρονομία Πρόεδρος, Αρχιεπίσκοπος και Νταλάρας ξόρκισαν τον ρατσισμό «εν χορδαίς και οργάνοις» μέσα στον μοναδικό αυτό ιερό ναό... Την ίδια ώρα κάπου παραέξω τα ΜΑΤ ξόρκιζαν όσους είτε επενδύουν στην ένταση είτε απλώς φοβούνται... Παρακάτω κάποιος Ασιάτης έτριβε ένα παρμπρίζ για μισό ευρώ, ενώ πιο δίπλα μια μικρή Αφρικανή ανακούφιζε σιωπηλή στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του έναν κύριο που της είχε πλασάρει ο προστάτης της... Αυτούς δεν τους άγγιξαν ούτε οι ύμνοι, ούτε η ορχήστρα...

Αργότερα, οι παριστάμενοι επώνυμοι μπήκαν στις λιμουζίνες τους, οι συμπλεκόμενοι ανώνυμοι επέστρεψαν στα πόστα τους, ο Ασιάτης κάλεσε ένα κινητό ρωτώντας που μπορεί να κοιμηθεί απόψε και να κάνει ένα μπάνιο με πέντε ευρώ, η μικρή Αφρικανή περίμενε υπομονετικά τον επόμενο πελάτη... Το πολιτιστικό διάλειμμα είχε τελειώσει, η πραγματικότητα είχε απορροφήσει τον συμβολισμό... Όπως χτες, όπως αύριο... Με την πολιτεία να αρνείται μια φορά ακόμα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στην ουσία του...

Είπα Νταλάρας;; Ίσως έτσι εξηγείται το πολιτιστικό διάλειμμα... Μάλλον ήταν ευγενική χορηγία του μεγάλου βάρδου... Ή μήπως τη βραδιά χορήγησε η σύζυγος δια του αρμοδίου υφυπουργείου Εργασίας για την Μεταναστευτική πολιτική; Ποιος να ξέρει... Να βλέπαμε το τιμολόγιο της ενοικίασης του εξοπλισμού της εκδήλωσης και των μηχανημάτων ήχου ή αποτελεί κρατικό μυστικό και θα περιμένουμε το Wikileaks; Τι να σας πω... Gloria...

Αντί επιλόγου: «Ξέρεις ποια είναι η τελευταία μου επιθυμία; Να μου δώσουν τον Άγιο Παντελεήμονα – το ναό της Αχαρνών – να τον κάνω καφωδείο. Έχει υπέροχη ακουστική...», τάδε έφη Νικόλας Άσιμος. Άσχετο αλλά το θυμήθηκα και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας...

υ.γ. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι τόσοι σπουδαίοι λατρευτικοί χώροι που διαθέτουμε πρέπει να μένουν ανενεργοί στις εκτός θρησκευτικής λειτουργίας ώρες, θα μπορούσαν να αποτελούν χώρους κοινωνικών συζητήσεων και ζυμώσεων, θα μπορούσαν να φιλοξενούν πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως η σημερινή, και ζωή θα είχαν πολύ περισσότερο χρόνο και θα αποτελούσαν πόλο έλξης και δυνατότητα αναβάθμισης για τις τοπικές κοινωνίες... Ίσως η αποψινή εκδήλωση είναι μια μοναδική ευκαιρία για την Ορθόδοξη Εκκλησία να ξαναγίνει κοινωνική και να αποτελέσει πάλι πόλο έλξης... Όχι τίποτε άλλο, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να βγει και κάτι από την όλη πρωτοβουλία...