31.12.10

Ήρθε ο βουλευτής στο χωριό...



Ο τόπος μου, το χωριό που μεγάλωσα καλοκαίρια και χειμώνες, ήταν ανέκαθεν τόπος με νερά, παραγωγικός, για δημητριακά, ντομάτες και άλλα λαχανικά, εσπεριδοειδή, ελιές... Τώρα έμαθα ότι ο τόπος μου αλλάζει, ότι οι καλλιέργειες εκείνες δεν έχουν πια πέραση, πέραση πια έχει η πράσινη ανάπτυξη... Έτσι σε όσα χωράφια δεν κοπήκαν σε οικόπεδα για εξοχικά, φύτρωσαν φωτοβολταϊκά... Μάλλον μόνα τους μιας και κανένας δεν τα έσπειρε... και σε όσα γλυτώσαν, θα φυτρώσουν τώρα τρύπες του γκολφ... Κατόπιν της σχετικής σποράς, μόνες τους και εντελώς αυθόρμητα... Εμείς απλά μετά θα τις φροντίσουμε φτιάχνοντας τους ολόγυρα και τα σχετικά γήπεδα...

Διότι όπως έμαθα ότι είπε με περισπούδαστο ύφος τοπικό κομματικό στέλεχος σε φίλους καλλιεργητές «τώρα που δε θα παίρνουμε επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν τους έχουμε καμιά υποχρέωση και μπορούμε να κάνουμε τη γη μας ότι θέλουμε...»!!! «Γκόρτσος, Γκόρτσος» είπα να φωνάξω, αλλά μετά θυμήθηκα ένα τραγουδάκι που άκουγα φοιτητής στο απέναντι «τραπεζάκι», γλυκοκοιτάζοντας την μοναδική όμορφη Κνίτισσα της σχολής...



Ήρθε ο βουλευτής στο χωριό, βόλτες από κει και από δω
μοιράζει υποσχέσεις στους αγρότες,
θα σας γλιτώσουμε από τη δυστυχία,
νερό θα φέρουμε θα φτιάξουμε σχολεία
κι όσο για τα φτωχά κορίτσια σας γαμπρούς εμείς θα βρούμε.

Γεια και χαρά σας βρε πατριώτες
και εμέ οι παππούδες μου ήταν αγρότες γεια σας...


Κι όταν άρχισα να το σιγοσφυρίζω, είδα κάποιους να χαμογελάνε... Κι ας μην είναι ο εν λόγω βουλευτής, κι ας μην πρόκειται να γίνει ποτέ του...