28.12.10

Θα μπει άραγε τέλος στο άθλιο κρατικό μονοπωλίο των δημοσίων συγκοινωνιών;;



Αύριο, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο Μονοπώλιο των Αστικών Λεωφορείων της Αθήνας έχουν στάση εργασίας... Την πολλοστή αυτόν τον μήνα... Διαμαρτύρονται κατά της απόφασης να εξυγιανθεί οικονομικά η Δημόσια Εταιρεία στην οποία εργάζονται (όποτε και όπως θέλουν αλλά αυτό είναι θέμα γενικότερης συζήτησης περί δημοσίου τομέα στην Ελλάδα...). Και εξαγγέλλουν με περισσή αυθάδεια κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τους μετά την πρωτοχρονιά, θαρρείς και η δημόσια περιουσία είναι το τσιφλίκι του παππούλη τους...

Εν τω μεταξύ σε λίγες μέρες «γυρίζει» ο χρόνος και έρχονται αυξήσεις σε εισιτήρια λεωφορείων, μετρό  και τρένων. Στην Αθήνα, σύμφωνα με την ειδησεογραφία, επανέρχονται 2 εισιτήρια, ένα φτηνό με τιμή 1,30 ευρώ μόνο για τα λεωφορεία και ένα ακριβό στα 1,50 ευρώ που θα ισχύει και για τα άλλα μέσα. Υπολογίστε επομένως και μια αύξηση κατά 50% στις κάρτες απεριορίστων διαδρομών. Την ίδια ώρα, οι διοικήσεις των κρατικών εταιρειών που τόσο αφειδώς πληρώνω εκών άκων δια των φόρων μου παραμένουν ανύπαρκτες, για να μην πω ότι αδιαφορούν παντελώς για τους πελάτες τους, τόσο αυτούς που πληρώνουν το απλό εισιτήριο, όσο και αυτούς που προαγοράζουν μηνιαίες ή ετήσιες κάρτες απεριορίστων διαδρομών.

Αγοράζω κάρτα απεριορίστων διαδρομών συστηματικά. Αγόρασα και τον Δεκέμβριο, μάλλον όμως δε θα αγοράσω ξανά.
Τον μισό Δεκέμβριο δεν μπόρεσα να την χρησιμοποιήσω λόγω απεργιών και στάσεων εργασίας, οι δε διοικήσεις δεν έκαναν τίποτα για αυτό (π.χ. να εξασφαλίσουν ότι όποιοι δεν επιθυμούν να απεργήσουν θα κινήσουν κάποια οχήματα) ούτε καν βρήκαν μια φράση να πουν στους τακτικούς πελάτες τους (π.χ. ότι όσοι έχουμε κάρτα του Δεκεμβρίου θα μπορούμε να ανανεώσουμε τον Γενάρη με 50% έκπτωση, όσος και ο χρόνος που στερηθήκαμε το μέσο μη έχοντας εναλλακτική λόγω του μονοπωλιακού χαρακτήρα των συγκοινωνιών). Κοινώς μας έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους... Και μόνο για τον λόγο αυτό χαρακτηρίζονται αποτυχημένες και πρέπει να αποπεμφθούν αν δεν παραιτηθούν...

Έχω ξαναγράψει τις σκέψεις μου για το μοντέλο των αστικών συγκοινωνιών που πιστεύω και θεωρώ λειτουργικό (ως απλός νοήμων πολίτης και χωρίς να είμαι ειδικός επιστήμονας) σε παλιότερη δημοσίευση μου με τίτλο «Αστικές συγκοινωνίες: Κρατικό μονοπώλιο ή ποιότητα και οικονομία;;» Ευκαιρία λοιπόν (μιας και το χάλι συνεχίζεται...) να τις προχωρήσω λίγο παραπέρα...

Είμαι κάθετα ενάντιος στον μονοπωλιακό χαρακτήρα των δημοσίων συγκοινωνιών. Θέλω το κράτος να δίνει ελεύθερα άδειες εκτέλεσης συγκοινωνιακού έργου σε όλους (και δήμους και ιδιώτες και Έλληνες και Ευρωπαίους), χρειάζονται να τεθούν απλά κάποια ελάχιστα κριτήρια κοινά για όλους των οποίων να ελέγχεται η τήρηση. Μπορώ να κατανοήσω την λειτουργία υποδομών σταθερής τροχιάς που θα λειτουργούν ως διαδημοτική «σπονδυλική στήλη» του συστήματος στο πλαίσιο μιας υγιούς δημόσιας ανώνυμης εταιρείας, οριακά όμως θα ήθελα να έχω το δικαίωμα να συστήσω εταιρεία που θα αγοράσει δέκα βαγόνια και θα κάνει π.χ. το δρομολόγιο Ελληνικό – Πλατεία Αττικής πληρώνοντας στην εταιρεία που θα διαχειρίζεται τις υποδομές ενοίκιο επί των γραμμών και των σταθμών. Και να συνεχίζω όσο κερδίζω, μόλις αρχίσω τις ζημιές να σταματήσω ή να με σταματήσει το κράτος πριν δημιουργήσω φέσια που θα φτάνουν ως το γόνατο...

Θέλω επίσης να σταματήσει πλήρως η απευθείας και γενική επιδότηση των δημοσίων συγκοινωνιών. Θα μου πείτε, για να αιτιολογήσετε τη σημερινή οριζόντια επιδότηση, ότι υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που έχουν ανάγκη και δεν μπορούν να πληρώσουν εισιτήριο στα δύο (ή και παραπάνω...) ευρώ, θα σας απαντήσω ότι αντί να κάνει το κράτος τον επιχειρηματία καλά θα έκανε να βρει όλους αυτούς τους ανθρώπους και να επιδοτήσει απευθείας την μετακίνηση τους (π.χ. να αγοράζουν την κάρτα απεριορίστων διαδρομών στην κανονική αξία και να την εμφανίζουν αυθημερόν στο ΚΕΠ ή τη ΔΟΥ για να λαμβάνουν την επιδότηση που ο καθένας δικαιούται...). Σημαντικό: οι πολίτες θα επιλέγουν αυτοί, ελεύθερα, ποιας εταιρείας (δημόσιας ή ιδιωτικής) μέσο συγκοινωνίας θα χρησιμοποιούν (η κάρτα θα ισχύει για όλα τα μέσα που είναι αδειοδοτημένα και μπορεί να είναι με τσιπ ή RFID ώστε να γίνεται με ακρίβεια ο επιμερισμός της χρέωσης). Παρελκόμενο όφελος: οι εταιρείες που παρέχουν συγκοινωνιακό έργο, για να διατηρήσουν τους πελάτες τους, θα πιέζονται να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες καθώς θα εισπράττουν το κανονικό τίμημα για αυτές...

Θέλω να υποχρεωθούν οι δημόσιες εταιρείες μέσων μεταφοράς να λειτουργήσουν με κριτήρια ιδιωτικοοικονομικά και στόχο το κέρδος, ώστε να αποδίδουν στο κοινωνικό σύνολο – μέτοχο. Με απλά λόγια, να λειτουργήσουν ως κανονικές ΑΕ με υποχρέωση ισολογισμού, με υποχρέωση δανεισμού από τις τράπεζες χωρίς εγγυήσεις του δημοσίου, με υποχρέωση μείωσης κόστους (και προσωπικού...) αν τα οικονομικά αποτελέσματα δεν είναι κερδοφόρα. Μόνον έτσι, θα αναπτυχθεί ο ανταγωνισμός...

Τέλος, σε προσωπικό επίπεδο, θέλω οι κηφήνες (δεν αναφέρω το χρώμα που έχει η κομματική τους ταυτότητα, το ξέρουμε όλοι) των σημερινών δημοσίων συγκοινωνιών, που καταβροχθίζουν τους φόρους μου, να πεινάσουν και να υποχρεωθούν να δουλέψουν για τον βασικό μισθό για να ζήσουν, όσα έβγαλαν έβγαλαν, θέλω λοιπόν να τους δω να υποφέρουν. Όχι, δεν είναι κακία ούτε μίσος, απλώς δε γουστάρω άλλο (ως επαγγελματία εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα) να με θεωρούν μαλάκα και να με υποχρεώνουν να τους θρέφω για να με ταλαιπωρούν… Διαλέγω να ζω με αξιοπρέπεια πλέον χωρίς να νοιάζομαι να τους θρέφω, κι ας «πεθάνουν» μερικοί, ο θάνατος τους η ζωή μου, αν το δούμε κι έτσι…

Καλές γιορτές, καλή Πρωτοχρονιά...!!