8.12.10

Ο φίλος μας ο σοσιαλιστής...



Προβληματίζομαι αν πρέπει να σχολιάσω... Ποιος είμαι εγώ και πως μπορώ να σχολιάσω όταν ο ηγέτης της χώρας μου (σκίτσο αριστερά) συναντά το απαύγασμα της παγκόσμιας σκέψης (σκίτσο δεξιά)... Όταν ο φίλος μας ο σοσιαλιστής συναντά τον φίλο μας τον σοσιαλιστή... Το ντεκόρ (αεροδρόμιο) μπορεί δε να επενδυθεί και μουσικά με τη φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου, «μ' αεροπλάνα και βαπόρια και με τους φίλους τους παλιούς, τριγυρνάμε στα σκοτάδια, όμως εσύ δε μας ακούς...»

Και αυτό το «δε μας ακούς...» έχει διττή σημασία. Αφενός επιτιμητική, που δεν ακούμε αυτά που μας λέει ο «γιατρός» και έχουμε το περίσσιο θράσος να αντιδρούμε σκεπτόμενοι αλλότρια, π.χ. πως θα αναπτυχθούμε ως οικονομία και όχι πως θα δώσουμε νομότυπα όσα χρήματα και περιουσία περίσσεψαν στους δανειστές μας, τους φίλους των φίλων μας των σοσιαλιστών. Αφετέρου ρεαλιστική, διότι πως μπορούν οι φίλοι μας οι σοσιαλιστές να ακούσουν τον φόβο, την φτώχεια, την απόγνωση που σέρνονται στην κοινωνία, αυτά δεν είναι elegant ακούσματα, άσε που δεν ακούγονται ταξιδεύοντας με αεροπλάνα και βαπόρια, για να τα ακούσεις πρέπει να κατοικήσεις στη χώρα...

Το γεγονός ότι το αποτυχημένο σοσιαλιστικό μοντέλο εγκαταλείπεται από τους ίδιους τους σοσιαλιστές που το οδήγησαν σε αποτυχία, το γεγονός ότι στη θέση του επιλέγεται να εφαρμοστεί ένα φιλελεύθερο μοντέλο, το γεγονός ότι το φιλελεύθερο αυτό μοντέλο προσπαθούν να εφαρμόσουν «τσάτρα πάτρα» οι ανωτέρω αποτυχημένοι σοσιαλιστές με απώτερο στόχο (μάλλον) να το οδηγήσουν σε μεγαλύτερη αποτυχία ώστε ο κόσμος να πειστεί ότι το προηγούμενο μοντέλο ήταν και παραμένει το καλύτερο (ως λιγότερο αποτυχημένο...) δεν μπορεί με τίποτα να σχολιαστεί...

Εξάλλου ο φίλος μας ο σοσιαλιστής το είπε καθαρά «η κυβέρνηση είναι γενναία»... Ένεση ηθικού που οφείλει κάθε κατακτητής στα προκεχωρημένα στρατεύματα του, συχνά πυκνά π.χ. το κάνει ο εκάστοτε Αμερικανός πρόεδρος στα στρατεύματα «απελευθέρωσης» στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν... Λέγοντας τους περίπου αυτά τα λόγια «πολλοί θεωρούν ότι είμαστε οι κακοί. Όμως πηγαίνουμε σε μια χώρα που μας προσκαλεί για να βοηθήσουμε...». Γιατί αλήθεια η παγκόσμια πολιτική να είναι τόσο μα τόσο προβλέψιμη..;; τόσο μα τόσο copy paste..;;