6.12.10

Άδεια η πόλη... που πήγαν όλοι...;;



«Άδεια η πόλη που πήγαν όλοι
Κι όλοι είσαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις
Άδεια η πόλη τι γίναν όλοι
Αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες...»

Τελικά ο τέταρτος δρόμος για τον σοσιαλισμό περνάει από άδειους δρόμους... Η προστασία του πολίτη είναι εφικτή μόνο όταν πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις: όταν ο πολίτης κλείνεται σπίτι του, όταν δεν κυκλοφορεί... Γιατί αν κυκλοφορήσει εκεί έξω τότε θα παρεμποδίσει τα «παιδιά»... Τον ανθό της νεολαίας... Που θέλει «χώρο» για να μπορέσει να κινηθεί, να λειτουργήσει, να διαλύσει ότι έχει μείνει όρθιο...

Και αν βρεθεί ο «ανθός» αντιμέτωπος με τον απλό πολίτη, τότε πρέπει να επέμβουν οι «προστάτες του πολίτη»... Μόνο που αν επέμβουν θα βρεθούν απέναντι στα σόγια που καταδυναστεύουν τόσα χρόνια την Ελλάδα... Θα πρέπει να συλλάβουν γόνους κοινοβουλευτικών και άλλων πολιτικών που εφαρμόζουν στην πράξη την επανάσταση της οποίας ηγούνται οι γονείς τους...

Και το πρόβλημα επιδεινώνεται γιατί τώρα δεν «κυβερνά η δεξιά»... άρα αν τους συλλάβουμε (όπως τότε, με τη δεξιά...), που πρέπει να τους συλλάβουμε αν παρανομήσουν (όπως τότε, με τη δεξιά...), δεν μπορούμε να διαδηλώσουμε κατά του εαυτού μας ζητώντας «να ελευθερωθούν αμέσως τα δημοκρατικά παιδιά του λαού που ενώ ασκούσαν το δημοκρατικό τους δικαίωμα παράνομα συνελήφθησαν από τις δυνάμεις της αντίδρασης» (όπως τότε, με τη δεξιά...). Είναι τελικά σκληρό να είσαι «αντιεξουσιαστής στην εξουσία»...

Γι' αυτό η σύγχρονη Κομμαντατούρ (κάθε συνεπής κατοχή έχει και την Κομμαντατούρ της, η παρούσα κατοχή το λέει σικάτα Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη) αποφάσισε να αποσύρει από τους δρόμους (τουλάχιστον του κέντρου), τους απλούς και αθώους πολίτες... Όπως έκανε πριν εβδομήντα χρόνια κάποια άλλη Κομμαντατούρ...

Αν το καλοσκεφτεί κανείς, έτσι πετυχαίνει το στόχο της η Κομμαντατούρ μας, και με το παραπάνω μάλιστα... Και εμάς προστατεύει, που θα κινδυνεύαμε να μας επιτεθεί ο «ανθός» μαζί με τους μετανάστες πρόσφυγες πολίτες του κόσμου που προσωρινά είπαν να σταθούν στα μέρη μας για μια γουλιά νερό και ένα κομμάτι ψωμί... Και τον «ανθό» προστατεύει, που θα έπρεπε να συλληφθεί και να στεναχωρεθούν γνήσιες δημοκρατικές οικογένειες... Και οικονομία κάνει, αφού απαγορεύεται να κυκλοφορήσουμε οπότε δε χρειάζονται και τόσοι πολλοί «προστάτες του πολίτη»...

Σας συνιστώ να ακούτε ειδήσεις... Μπορεί αργότερα να μας θυμίσουν ότι ξοδεύουμε πολύ ρεύμα και άρα με τα νέα τιμολόγια παίρνουμε εκπτώσεις, άρα να συσκοτίσουμε την πόλη, να ξοδέψουμε λιγότερα, για να πληρώσουμε περισσότερα βοηθώντας το κόμμα να πληρώσει τον κρατικό «στρατό» του...

Περί μνήμης μη μιλάς... Η μνήμη είναι μνήμη, θέλει νού, θέλει σκέψη, θέλει σύνεση... Η σφαίρα όμως που έφυγε από το όπλο του επιλήσμονος του καθήκοντος δημοσίου λειτουργού στις 6 Δεκέμβρη του 2008, τα παρέσυρε και αυτά στο διάβα της πριν καρφωθεί στο σώμα του άτυχου νέου...

Δυστυχώς από το 2008 ως σήμερα δε γίναμε σοφότεροι... Γίναμε χειρότεροι... Δεν μάθαμε να προστατεύουμε το δίκαιο, που παραβίασε αυτός που σκότωσε... Απλώς αποσυρόμαστε φοβικά ως κοινωνία από εκεί που προχωρεί το άδικο...

Σήμερα οι δρόμοι του κέντρου δεν έπρεπε να είναι κλειστοί... Η ελευθερία μας δεν έπρεπε να περιοριστεί από φαιδρούς και χεσμένους κυβερνώντες, επειδή ένα τσούρμο θρασύδειλων κάφρων θα προσπαθήσει να την καπηλευτεί... Αντίθετα, σήμερα και κάθε μέρα οι κάφροι αυτοί έπρεπε και πρέπει να βρίσκουν την πλειοψηφία της κοινωνίας συντεταγμένη μπροστά τους, να νιώθουν παγερή την οργή της... Και, καθώς η αυτοδικία είναι παράπτωμα, έπρεπε και πρέπει να είναι εκεί παρών ο μηχανισμός προστασίας της κοινωνίας, η αστυνομία... Όχι για να παρακολουθεί ηλίθια, φοβικά, δημοσιοϋπαλληλικά, Pavlopoulos style, το σύμπαν να καίγεται... Αλλά για να συγκρουστεί αλύπητα και να τσακίσει τον κάθε παράνομο, να προστατέψει τη νομιμότητα, να εφαρμόσει το νόμο...

Και, σε τελική ανάλυση, αν είναι να παραλύει η πόλη για κάθε επιλήσμονα του καθήκοντος δημόσιο υπάλληλο που βλάπτει τη ζωή συμπολίτη μας, τότε ας επετειοποιήσουμε π.χ. και την ημέρα που ο συμπολίτης μας συνταξιούχος του ΤΕΒΕ κατελήφθη από κρίση αμόκ γιατί κάποιος ανάξιος δημόσιος λειτουργός δεν είχε προσέξει ότι ο φάκελλος με τα δικαιολογητικά για τη σύνταξη του ...είχε πέσει πίσω από το καλοριφέρ, ή την άλλη μέρα που κάποιος ατυχής επαγγελματίας μπήκε με καρδιακό ή εγκεφαλικό επεισόδιο στο νοσοκομείο μετά την επίσκεψη της «συμμορίας με το απλωμένο χέρι», των δημοσίων υπαλλήλων από την εφορία της περιοχής του... Ναι, συμφωνώ, αυτοί οι δημόσιοι λειτουργοί δεν αφαίρεσαν επί τόπου τη ζωή του πολίτη, ίσως κάποιοι ατυχείς να κατέληξαν αργότερα στο νοσοκομείο, όμως κι εγώ μίλησα για απλές πορείες διαμαρτυρίας προς το ΤΕΒΕ ή την ΔΟΥ της περιοχής μας... Γιατί, για κάθε σκεπτόμενο, τελικά και αυτοί δεν είναι λιγότερο «γουρούνια» ούτε λιγότερο «δολοφόνοι»...

«Άδεια η πόλη που πήγαν όλοι
Κι όλοι είσαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις
Άδεια η πόλη τι γίναν όλοι
Αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες...»