5.12.10

ΓΑΠ: το ...απαύγασμα της παγκόσμιας σκέψης



Ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου καταλαμβάνει την 79η θέση στη λίστα των 100 ατόμων με τη μεγαλύτερη επιρροή στις παγκόσμιες εξελίξεις σύμφωνα με τη λίστα που κατήρτισε το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy.

«Επειδή έκανε το καλύτερο στη χειρότερη χρονιά για την Ελλάδα» αναφέρεται στο κείμενο που συνοδεύει την κατάταξη.


Σχόλιο πρώτο: υποθέτω ότι αν καταφέρει τον επόμενο χρόνο να εκτοξεύσει την ανεργία στο 25%, να διώξει τους νέους Έλληνες από τον τόπο τους, να διαλύσει εντελώς την οικονομία, να πάει το δημόσιο χρέος πάνω από 150% και –κυρίως- να εξακολουθήσει να είναι «ο δικός τους άνθρωπος στην Ελλάδα», θα σκαρφαλώσει ακόμα πιο ψηλά στη λίστα… [Πηγή]

Σχόλιο δεύτερο: διαβάζοντας το άρθρο είδα ότι του κ. Παπανδρέου (79η θέση) έπεται ο διακεκριμένος καθηγητής του Χάρβαρντ Νικόλαος Χρηστάκης (83η θέση). Προφανώς ο κύριος καθηγητής δεν έχει ακόμα γνωρίσει τον Γιώργο Πεταλωτή και την Θεοδώρα Τζάκρη, πολύ δε περισσότερο δε μοιράζεται μαζί τους την ρηξικέλευθη σκέψη του... Ούτε κάνει share το γυμναστήριο με την Τίνα Μπιρμπίλη... Του χρόνου Nicolas, του χρόνου...

«Ο Παπανδρέου ξόδεψε όλο το 2010 λέγοντας στους Έλληνες σκληρές αλήθειες σχετικά με τη μη βιώσιμη φύση του κράτους κοινωνικής πρόνοιας, ενώ προειδοποιούσε όλο τον κόσμο ότι η Ελλάδα είναι το πρώτο θύμα.»

Σχόλιο τρίτο: όπως καταλαβαίνετε, ομιλούμε πλέον για την μητέρα των μαχών σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την μία, όσοι θεωρούν το χρήμα ως εργαλείο για να εξασφαλίσουν οι άνθρωποι καλύτερη και περισσότερη ζωή (και -απλά- δε δέχονται στο όνομα της καλύτερης ζωής να τρέφουν κηφήνες), οι οποίοι σήμερα ηττώνται. Από την άλλη οι προς ώραν νικητές, αυτοί που θεωρούν τη ζωή ως εργαλείο για να εξασφαλίσουν οι άνθρωποι καλύτερο και περισσότερο χρήμα, ...«οι φίλοι του ΓΑΠ». Γιατί αυτός είναι που επέλεξε να στολίζει τη γυάλα τους, όπως το χρυσόψαρο: πολύχρωμο και φανταχτερό χωρίς όμως δική του σκέψη και φωνή... Γνήσιος «ηγέτης του παγκόσμιου σοσιαλισμού»...
υ.γ. υπάρχει και η τρίτη κατηγορία, η μαζικότερη, οι κηφήνες. Απορρίπτουν τους πρώτους ως επικίνδυνους (προφανώς γιατί -σκεπτόμενοι- μιλάνε ωμά και λένε αλήθειες...), ενδίδουν όμως πάντα στα χρυσόψαρα «δολώματα»... και μέμφονται μετά εαυτούς και αλλήλους που «παρασύρθηκαν μια φορά ακόμα»...