13.10.10

Όταν η αναίδεια και η προπέτεια βαφτίζονται πολιτική...



Το ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου απεχθάνεται (ίσως και μισεί...) οποιονδήποτε πολιτικό αρχηγό δεν ονομάζεται Γιώργος Παπανδρέου είναι προφανές και δεν περιμέναμε να φτάσουμε στον Οκτώβρη του 2010 για να το μάθουμε...

Το ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου εκφράζει την απέχθεια του αυτή (ίσως και μίσος...) προς τους πολιτικούς του αντιπάλους με ύβρη, αναίδεια και πολιτική προπέτεια επίσης δεν περιμέναμε να φτάσουμε στον Οκτώβρη του 2010 για να το μάθουμε...

Ούτε περιμέναμε να φτάσει ο Οκτώβρης του 2010 για να μάθουμε ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις ανά την υφήλιο περιπλανήσεις του, κάνει συστηματικά ότι κάνει και τις λιγοστές μέρες που επισκέπτεται τη χώρα μας: παρέχει μέσω αρνητικών δηλώσεων του πλούσιο υλικό και άλλοθι σε όσους την επιβουλεύονται...

Εκείνο που μάθαμε τον Οκτώβρη του 2010 είναι ότι ο κ. Παπανδρέου δεν αισθάνεται άσχημα μειώνοντας την διεθνή εικόνα της χώρας του... Ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν αισθάνεται επίσης άσχημα όταν το πληροφορείται... Και ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου αδυνατεί να ιεραρχήσει τα συμφέροντα και να βάλει πρώτο το ευρύτερο εθνικό συμφέρον, προκρίνει πάντα και παντού το στενό κομματικό συμφέρον...



Έτσι, την πρώτη φορά που ξένος ηγέτης χρησιμοποίησε κάποια από τις πολλές δηλώσεις του σημερινού πρωθυπουργού περί «διεφθαρμένης Ελλάδας» για να εξηγήσει την αρνητική στάση που υιοθέτησε πλέον από τις αρχές του έτους απέναντι μας η διεθνής κοινότητα, ο «Έλλην» υπουργός απαξίωσε να ασχοληθεί με την προστασία του ονόματος και του κύρους της χώρας του, σπεύδοντας να υπερθεματίσει στην πράξη δια της απόδοσης κατηγορίας σε τέως πρωθυπουργούς.

Και όταν αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για δηλώσεις του αρχηγού του, αρνήθηκε με περισσή ιταμότητα είτε να ανασκευάσει ζητώντας συγγνώμη είτε να αποδώσει πλέον τις κατηγορίες στον «Μεγάλο, Λαοπρόβλητο Ηγέτη», τον νυν πρωθυπουργό. Μόνο ένας φαιδρός και γελοίος Πεταλωτής ακούστηκε να μιλάει για «λάθος ερώτηση που προκάλεσε λάθος απάντηση». Ελεεινές κουβέντες, ελεεινών πολιτικών που όσο γρηγορότερα επιτρέψουν στον βούρκο που τους ξέβρασε, τόσο λιγότερο κακό θα κάνουν στη χώρα...



Παρεμπιπτόντως, δε συμφωνείτε μαζί μου ότι είναι τεράστια η απόσταση της δήλωσης ενός πρωθυπουργού πως στη χώρα του «υπάρχει διαφθορά» από την δήλωση ενός πρωθυπουργού ότι «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα»; Εγώ πάντως, στην πρώτη δήλωση βλέπω έναν ηγέτη που ομολογεί το πρόβλημα αναζητώντας στήριξη για την αντιμετώπιση του στο υγιές κομμάτι της χώρας του, στη δεύτερη διακρίνω την αλαζονεία ενός ηγεμόνα που απαξιώνει τον λαό του για να διατηρήσει τη θέση του συνδαιτημόνα στα συμπόσια των άλλων ηγεμόνων...

υστερόγραφο: δε σχολιάζω την στήριξη που αφειδώς παρείχε στον «ηγεμόνα» ο γέρων Μητσοτάκης εμφανιζόμενος στο Mega-λο φερέφωνο του κινήματος, είναι προφανές πλέον ότι δεν είναι μόνον η γεροντική επιμονή στα προσωπικά μίση του αλλά ανταποδίδει και παλαιότερες εξυπηρετήσεις που έχει λάβει (πότε και από ποιους γνωρίζει ο ίδιος καλύτερα...). Ο πρώην πρωθυπουργός έχει στα θετικά του μια σοβαρή προσπάθεια συμμαζέματος της οικονομίας μας μετά την πρώτη καταστροφική οκταετία του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, προσπάθεια την οποία συνειδητά πλέον απαξιώνει στη δύση του βιολογικού του βίου...