9.10.10

Το πρόβλημα της εργασίας...



* έγραψε ο «Φαληρεύς» Στέφανος Κασιμάτης, στην Καθημερινή της 07.10.2010

«...Υπάρχει σήμερα πολιτικός οργανισμός, ο οποίος να μην προσπαθεί (ή, έστω, να μην παριστάνει ότι προσπαθεί) να προτείνει λύση στο πρόβλημα της ανεργίας; Ασφαλώς, όχι. Μόνον ένα κόμμα, όμως, τολμά να προχωρήσει ακόμη βαθύτερα και να αντιμετωπίσει το πρόβλημα στη ρίζα του. Είναι το ΚΚΕ, που προτείνει μέτρα για την ανεργία, με τα οποία, στην πραγματικότητα, η κοινωνία κατορθώνει να αντιμετωπίσει τη γενεσιουργό αιτία της ανεργίας, που δεν είναι άλλη από το πρόβλημα της εργασίας.

Με ερώτησή της προς τον πρωθυπουργό, η κ. Αλέκα Παπαρήγα εισηγείται τα εξής θαυμάσια: επίδομα ανεργίας ύψους 1.120 ευρώ, για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία, αλλά και πληρωμή από πλευράς του κράτους των συνταξιοδοτικών εισφορών του ανέργου. Ακόμη, πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ανέργων και των οικογενειών τους, καθώς και δωρεάν βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς -όλα αυτά, φυσικά, εξόδοις του κρατικού προϋπολογισμού. Επίσης, αναστολή πληρωμής των στεγαστικών δανείων ή επιδότηση του ενοικίου και, τέλος, μείωση κατά 50% των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και τηλεφώνου και απαγόρευση της διακοπής της σύνδεσης για το διάστημα της ανεργίας. Υπάρχουν, βεβαίως, σημεία που σηκώνουν συζήτηση, όπως λ.χ. δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να καλύπτει το Δημόσιο τη δαπάνη για βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, αφού ο άνεργος και μάλιστα με την άνεση που θα του εξασφαλίζει το γενναίο επίδομα ανεργίας, θα έχει όλο τον χρόνο στη διάθεσή του για να ασχοληθεί με τα παιδιά του.

Παρ’ όλα αυτά, ας μην μένουμε στο δένδρο και χάνουμε το δάσος. Διότι, με όλες αυτές τις παροχές και μάλιστα χωρίς κανέναν απολύτως χρονικό περιορισμό, ποιος θα διανοηθεί ποτέ να εργασθεί ξανά; Ένα άνεργο ζευγάρι, με 2.240 ευρώ μηνιαίως και επιδότηση του ενοικίου, θα βολευτεί θαυμάσια. Αν μάλιστα είναι ξύπνιοι άνθρωποι, μπορούν κιόλας να αυξήσουν το εισόδημά τους από την παραοικονομία. Θα τη βγάλουν λοιπόν μια χαρά, εσαεί στην πλουσιοπάροχα επιδοτούμενη ανεργία! Και θα έχουν άφθονο χρόνο, για να συγκεντρώσουν τις προσπάθειές τους στη σωστή ανατροφή και την εκπαίδευση των παιδιών τους, ώστε να τα καμαρώσουν και αυτά κάποια μέρα ανέργους με όλα τα καλά. Έτσι λύνεται δια παντός το πρόβλημα της εργασίας. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα βρεθούν τα κορόιδα που θα εργάζονται για να τρέφουν όσους σταδιοδρομούν στην ανεργία...»