8.9.10

Μικρό κι ευέλικτο...



Σαράντα εννέα κυβερνητικοί... Μαζί με τον πρωθυπουργό... Που θα πενηνταρίσουν μόλις αποφασίσουν ποιος θα κάνει παρέα του Καστανίδη που νιώθει μοναξιά στη Δικαιοσύνη... Τι διοικούν όλοι αυτοί; έναν δημόσιο τομέα βαρύ και δυσκίνητο... Με 768.000 δημοσίους υπαλλήλους (χώρια οι ΔΕΚΟ και η αυτοδιοίκηση)... Ήτοι κάτι παραπάνω από 15000 ανά κυβερνητικό...

Έναν δημόσιο τομέα βαρύ και δυσκίνητο... Αλλά, το κυριότερο ευθυνόφοβο (και τελικά ανεύθυνο) και αποπροσανατολισμένο από το ζητούμενο αποτέλεσμα που είναι η παροχή υπηρεσιών ποιότητας στον πολίτη και η διαρκής βελτίωση... Να περιμένει το μισθό και τα επιδόματα στο τέλος του μήνα και να αγωνιά μην τυχόν και δεν δουλέψει ο ιδιωτικός τομέας γιατί τότε θα παρουσιάσει πρόβλημα η συνταξιοδότηση τους...

Σαράντα εννέα κυβερνητικοί... Τόσοι χρειάζονται για την ομαλή πλεύση στον ωκεανό των συναρμοδιοτήτων και την αβλαβή διέλευση από τους σκοπέλους των συνυπογραφών... Τριπλασιάζονται, ίσως και να τετραπλασιάζονται, αν σε αυτούς προσθέσουμε και τους ειδικούς και γενικούς γραμματείς που ουσιαστικά ασκούν καθήκοντα υφυπουργού... Πενταπλασιάζονται σίγουρα αν προσθέσουμε και τον κυβερνητισμό των επικεφαλής ανεξάρτητων αρχών που ιδρύονται για να ασκήσουν ρυθμιστικό ρόλο εκεί όπου αδυνατούν οι υπηρεσίες των υπουργείων οι οποίες πλέον απολαμβάνουν την ραστώνη της μονιμότητας και της έλλειψης αρμοδιοτήτων... Όπως εκείνος ο Υφυπουργός Οικονομικών στη Θεσσαλονίκη που υποπτεύομαι ότι είπε ασμένως «Ναι» στην πρόταση υποψηφίου περιφερειάρχη ώστε επιτέλους να αποκτήσει καθήκοντα και αντικείμενο εργασίας, έστω και μέχρι τον Νοέμβριο...

Όχι, το πρόβλημα μου δεν είναι πως θα γίνει «μικρό και ευέλικτο» το κυβερνητικό σχήμα... Είναι εξάλλου προφανές, σε μια δεύτερη ανάγνωση, ότι οι επιλογές Παπανδρέου στοχεύουν στην τακτοποίηση φίλων και υποστηρικτών... Μήπως και ξυπνήσει το αγώι και ξυπνήσει και τον αγωγιάτη... Γιατί, ουσιαστικά είμαστε σε προεκλογική περίοδο... Με το που θα τελειώσουμε με τις αυτοδιοικητικές εκλογές, θα έχουμε τον πρώτο μας μνημονιο-προϋπολογισμό... Το «σοσιαλιστικό μεγαλείο» του οποίου δύσκολα θα εγκριθεί από τις Βρυξέλλες αν δεν προβλέπει «μικρό, ευέλικτο, λειτουργικό και οικονομικό κράτος»... Που δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς ευθεία σύγκρουση του ΠΑΣΟΚ που εξετράφη με το ΠΑΣΟΚ που το εξέθρεψε... Σύγκρουση που δύσκολα θα αποφευχθεί, ιδιαίτερα από την ώρα που ο υπό πολλαπλή κηδεμονία τελών πρωθυπουργός δεν έχει πλέον ενδιαφέρον για τα εν Ελλάδι δρώμενα αλλά φαίνεται να επιλέγει το safe harbour των διεθνών οργανισμών...

Μικρό και ευέλικτο κράτος, και παραγωγικό, αυτό είναι λοιπόν το ζητούμενο... Ζητούμενο που δεν επιλύεται με απλές ανακατανομές θέσεων, με αυτόν που δεν έχει καρέκλα μόλις σταματήσει η μουσική να βγαίνει εκτός, όπως σ’ εκείνο το παιχνίδι που παίζαμε μικροί στα πάρτυ... Το πρώτιστο πρόβλημα είναι η αποτυχημένη πολιτική που εφαρμόζεται, έπεται το πρόβλημα της έλλειψης ικανότητας των στελεχών που την εφαρμόζουν...

Μικρό και ευέλικτο κράτος... Ζητούμενο που απαιτεί ηγεσία που να έχει όραμα, να παρακινεί με το παράδειγμα της και να αποπνέει σιγουριά και υπευθυνότητα... Που απαιτεί ηγετική ομάδα που να είναι σε θέση να παράγει πολιτική, να χαράξει στρατηγικές, να θέσει ρεαλιστικούς στόχους, να συμφωνήσει σε διεργασίες και μηχανισμούς υλοποίησης και ελέγχου... Που απαιτεί εκτελεστική ομάδα ικανή και προσηλωμένη στο αποτέλεσμα, την εξυπηρέτηση του πολίτη, με ξεκάθαρους ρόλους και καθήκοντα, με θέληση και δυνατότητα να αναλάβει πρωτοβουλίες, να υλοποιήσει στρατηγικές, να παράγει έργο ουσίας και όχι τύπων... Αυτά δηλαδή που δεν είδαμε στην πρώτη και δεν θα δούμε και στη δεύτερη κυβέρνηση Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου...

Μικρό και ευέλικτο κράτος, πρώτα... Και κατόπιν, μικρή και ευέλικτη κεντρική κυβέρνηση... Και, μαζί, εμβάθυνση της αυτοδιοίκησης... Και επαναφορά της δίπλα στον πολίτη... Σε οριζόντιες δομές, χωρίς περιττές ιεραρχίες που κουράζουν, αποπροσανατολίζουν και κοστίζουν... Με μικρά και ευέλικτα αυτοδιοικητικά σχήματα, θεματοκεντρικά και ορισμένης αποστολής, που θα καταγράφουν την άποψη και την ανάγκη, και θα παράγουν έργο μέσα από στοχευμένες δράσεις... Και θα ολοκληρώνουν την παρουσία και την ύπαρξη τους μαζί με την ολοκλήρωση του έργου τους...