12.9.10

Γιατί όχι και υπουργείο Μετονομασίας;



Μα γιατί δεν έφτιαξαν κι ένα υπουργείο Μετονομασίας; Αυτό αναρωτήθηκα μόλις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έπαψε να διαβάζει τον κατάλογο με τα ονόματα των νέων υπουργών και τους τίτλους των υπουργείων τους. Και δεν δίστασα να αναρωτηθώ φωναχτά...
...
Πώς λοιπόν να μην αναρωτηθείς γιατί οι ευρηματικοί άρχοντες του ΠΑΣΟΚ δεν επινόησαν κι ένα υπουργείο Μετονομασίας όταν ακούς ότι ναυπηγήθηκε υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας (αλήθεια, γιατί δεν το πρόσφεραν στον κ. Παπουτσή, ειδήμονα των θεμάτων αυτών από τον καιρό του «Σαμίνα») ή ότι δημιουργήθηκε υπουργείο Υγείας, Αθλησης και Διατροφής, ώστε να μη μείνει δίχως παρέα το υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ή το υπουργείο Παιδείας, Διά βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Βέβαια, με το υπουργείο Υγείας, Αθλησης και Διατροφής υπήρξε κάποια σύγχυση, αφού με αυτό το όνομα ανακοινώθηκε κατ’ αρχάς, με άλλο όμως καταγράφτηκε από τις μισές εφημερίδες (υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης), και ποιος ξέρει με ποιο θα παραδώσει το πνεύμα στον επόμενο ανασχηματισμό...
...
Αλλά η αναγνωρισιμότητα δεν είναι το παν· μπορεί κάποιος να κάνει καλά τη δουλειά του και δίχως να συχνάζει στην τηλεόραση, ή μάλλον μόνο τότε έχει κάποιες πιθανότητες να ασχοληθεί με την καθαυτό δουλειά του...
...
Μολαταύτα, ένα υπουργείο Μετονομασίας, οργουελιανών ή μη προδιαγραφών, θα ήταν απολύτως χρήσιμο. Θα οργάνωνε την ονοματοδοτική μανία που διακρίνει το ΠΑΣΟΚ σχεδόν από την ίδρυσή του. Αυτό το αναβαπτιστικό πάθος δεν είναι παρά ένα τμήμα του γενικότερου γλωσσικού πάθους των πρασίνων, τα αποτυπώματα του οποίου είναι σαφή πάνω στο σώμα της γλώσσας...
...
Με οδηγό τον ορισμό «έστι το σχήμα ευφημισμός, αγαθή κλήσει περιστέλλον το φαύλον», που οφείλουμε στον λογιότατο Βυζαντινό Ευστάθιο Θεσσαλονίκης, σχολιαστή των ομηρικών επών, το εν λόγω υπουργείο, εκμεταλλευόμενο τη μακρά πασοκική πείρα, θα μπορούσε να επιδοθεί στην παραγωγή ευοίωνων ονομάτων προς επικάλυψη των δυσοίωνων πραγμάτων. Πώς λέμε γλυκάδι το ξίδι; Ε, έτσι να μας μάθει να λέμε Ευλογία το Μνημόνιο, συντονισμό το σκορποχώρι, πετρέλαιο θέρμανσης το πετρέλαιο κίνησης και άμεση λαϊκοσυμμετοχική δημοκρατία την ενός ανδρός αρχή. Κι αν φανούμε κακοί μαθητές, ας μας υποχρεώσει διά νόμου. Η Νέα Ομιλία δεν ανέχεται αντιρρήσεις.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Παντελή Μπουκάλα από την Καθημερινή της Κυριακής 12.09.2010 εδώ