10.9.10

Στη Θεσσαλονίκη αδελφοί μου, στη Θεσσαλονίκη...



Κατηγορήθηκαν ότι, εν μέσω οικονομικής κρίσης και δραματικών περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, πετάνε τα λεφτά του κόσμου από το παράθυρο κάνοντας εκδρομές και περιπάτους, πενήντα οι κυβερνητικοί και καμπόσοι τόσοι οι σύμβουλοι, οι οδηγοί, οι γραμματείς, οι αστυνομικοί φρουροί, οι παρατρεχάμενοι...

Αυτός όμως τους κάλυψε... «Ήρθαμε να κάνουμε δουλειά», είπε και με ένα καταπληκτικής ευελιξίας ελιγμό, τους έβαλε στα λεωφορεία, πέρασαν δίπλα από τους διαδηλωτές, έφτασαν στην ανακαινισμένη αποθήκη και εκεί, όταν μείναν μόνοι με την μαύρη κάμερα και τα κόκκινα τούβλα (στους τοίχους...) τους υπενθύμισε την βασική αρχή των κυβερνήσεων του: «...είμαστε εκπρόσωποι των πολιτών και όχι των υπουργείων και αντιεξουσιαστές στην εξουσία...»!!

Deja vu... Όπως είχε αρχίσει και πέρυσι... Τώρα πια μπορούμε να τα περιμένουμε όλα... Να παγώσει αυτή η κυβέρνηση τον νόμο της προηγούμενης για τους ημιυπαίθριους, να αλλάξει τον τρόπο υπολογισμού, χρέωσης και πληρωμής των τελών κυκλοφορίας, να συζητήσει την απόσυρση και μετά να την αποσύρει, να αλλάξει τους φόρους, να μιλήσει για τις αποδείξεις και πως πρέπει να τις χειριζόμαστε σωστά, να εμφανιστεί ο Ασεμπίγιο για να μας φτιάξει το παραλιακό μέτωπο, να ακούσουμε ότι λεφτά υπάρχουν αλλά μας συμφέρει να τα δανειστούμε από το ΔΝΤ με τη στήριξη της ΕΕ και για να μη «μας ρίξουν» θα υπογράψουμε κι ένα μνημόνιο για να ξέρουμε τι θα κάνουμε και τι θα μας κάνουν...

Deja vu... Με το Γιώργο να ταξιδεύει ξανά... Νέα Υόρκη 18-23 Σεπτέμβρη... Για αρχή... Χωρίς ενοχές... Και πολύ έκατσε στα καθ' υμάς... Σχεδόν δύο βδομάδες... Και να συναντάει πάλι τις διεθνείς παρέες του... Αυτούς με τους οποίους νιώθει άνετα... Και μιλάει για τον κόσμο όλο, για το περιβάλλον, και από τον Αμαζόνιο, πάει στην Αλάσκα και μετά, τσούπ, στις Ινδίες... Όπως η Μάγια που πάντα του άρεσε στα ντοκυμαντέρ της... Γνήσιος Πρωθυπουργός Εξωτερικού...

Εδώ, στους ιθαγενείς, αντ' αυτού, Δρούτσας... Και Ραγκούσης... Και (λίγος) Πάγκαλος... Και Χρυσοχοΐδης... Και Μιλένα... Και Σκανδαλίδης... Και Τηλέμαχος... Και Άννα... Και Φώφη... Και Λούκα... Και ΝταλαρΆννα... Και Τίνα... Και (βουβουζε)Λοβέρδος... Και Μπένυ... Και Ρέππας... Και Παπουτσής... Μην τυχόν και ανακαλύψει ότι οι βουλευτές του ψηφίζουν άσχετες τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια και «τα πάρει» και αρχίσει πάλι τις ομορφιές... Και... Και... Όλος ο θίασος επί σκηνής, ακόμα και οι κομπάρσοι με τα άγνωστα ονόματα... Και η Θοδώρα... Στη μοναξιά του Διοικητηρίου... Γιατί τον Ξυνίδη δεν τον λες παρέα...

Κι εμείς, «με το πρόσωπο στον τοίχο», να περιμένουμε... έξω από τη σκηνή...
Ἡ σκηνή

Ἀπάνω στὸ τραπέζι εἴχανε στήσει
ἕνα κεφάλι ἀπὸ πηλὸ
τοὺς τοίχους τοὺς εἶχαν στολίσει
μὲ λουλούδια
ἀπάνω στὸ κρεβάτι εἴχανε κόψει ἀπὸ χαρτὶ
δυὸ σώματα ἐρωτικὰ
στὸ πάτωμα τριγύριζαν φίδια
καὶ πεταλοῦδες
ἕνας μεγάλος σκύλος φύλαγε
στὴ γωνιά

Σπάγγοι διασχίζαν τὸ δωμάτιο ἀπ᾿ ὅλες
τὶς πλευρὲς
δὲ θά ῾ταν φρόνιμο κανεὶς
νὰ τοὺς τραβήξει
ἕνας ἀπὸ τοὺς σπόγγους ἔσπρωχνε τὰ σώματα
στὸν ἔρωτα

Ἡ δυστυχία ἀπ᾿ ἔξω
ἔγδερνε τὶς πόρτες

* μόλις διαβάσατε ένα εξαιρετικό ποίημα από την ποιητική συλλογή «με το πρόσωπο στον τοίχο» του Μίλτου Σαχτούρη, ενός από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Έλληνες ποιητές. Το ποίημα έλαβα νωρίτερα σήμερα από έναν καλό διαδικτυακό γνωστό και μου θύμισε αυτά που παραπάνω έγραψα...

Καληνύχτα σας...!! Και, όσοι κινηθήκατε στο κέντρο της Αθήνας σήμερα, κρατήστε τις γαλήνιες στιγμές... Τα σχολεία δεν είχαν ανοίξει, η κυβέρνηση ήταν εκδρομή, η κίνηση ανύπαρκτη, οι αποστάσεις αντίστοιχες του χρόνου, η μέρα μας παραδεισένια...

Τη Δευτέρα επιστρέφει η κόλαση, σε όλα τα μέτωπα... Μόνο που τώρα ξέρουμε... Κάθε φορά που θα πήζουμε, θα πηγαίνουμε στο Μαξίμου και θα φωνάζουμε «Στη Θεσσαλονίκη αδελφοί μου, στη Θεσσαλονίκη...»!! Ο Γιώργος δεν είναι μόνο αντιεξουσιαστής, έχει και μπέσα σ' αυτά τα πράγματα...